Alle boeken gaan over de

Alle boeken gaan over de
© Ella Tilgenkamp

Over de liefde, omdat volgens Petra alle boeken daar uiteindelijk over gaan. „En omdat ik een onverbeterlijke romanticus ben. Feel good fiction is mijn genre. Ik kijk graag door een roze bril, er is al zoveel ellende op de wereld.” Haar devies? „Ga voor wat je diep van binnen wilt. Het leven is te kort om het niet te doen.”

Ze komt haar bezoek ophalen met een pontje vanaf haar woonboot aan de Broekervaart in Broek in Waterland. Blij hoofd met een grote bos krullen, dik (zelf) gehaakt vest, strakke spijkerbroek en meteen honderduit kletsend. „Welkom in mijn bootje. Ik woon hier klein, maar ik heb hier alles wat mij gelukkig maakt. Mijn zonen, twee honden en bij mooi weer leven we buiten. Koffie?”

Over elf dagen ligt haar eerste echte boek, ’Vandaag houden we het droog’, in de winkel. „Ik ben laat als debutant, ik had het natuurlijk veel eerder moeten doen. Maar ik geloof wel heel erg dat de dingen gaan hoe ze gaan. Blijkbaar is het nu pas mijn tijd. En ik ben blij dat ik toch voor mijn vijftigste debuteer. Een enorme bucketlistvink.”

Spannend

Of ze het spannend vindt dat haar boek straks in de winkel ligt? „Leuk spannend. Ik voel mij gewoon jarig.” En ja, ze voelt zich nu ook een echte schrijfster, hoewel ze dat al veel langer is. Petra Vollinga had net zo goed zoveel andere beroepen kunnen hebben. „Als kind wilde ik een roman schrijven. Toen ik in 5 vwo zat, overwoog ik om naar de lagere tuinbouwschool te gaan, omdat ik zo graag een bloemenwinkel wilde beginnen. Totdat ik een bijbaantje in een bloemenzaak had en merkte hoe ongelooflijk hard je dan moet werken. Overigens heb ik daar heel veel geleerd.”

Naar de hotelschool, dat lijkt Petra ook wel wat, of de kleinkunstacademie. „Ik zag mezelf wel als acteur. Ach, ik wilde zoveel, dat ik bijna niet kon kiezen.”

Het wordt uiteindelijk een studie Nederlands, want daar heeft ze het meeste mee. „Ik studeerde in Leiden, wat een fantastische tijd. Ik werkte naast mijn studie in jazzcafé The Duke. Dat was ook een leerschool voor mij hoor, daar achter die bar. Toen een vriendinnetje van mij stewardess werd, wilde ik dat ook. Horeca in de lucht, dacht ik, dat wordt leuk. Bleek helemaal niks voor mij. Ben na acht maanden gestopt en besloot te gaan doen wat ik echt leuk vind. Ik begon mijn eigen tekstbureau.”

Ze is 23 en schrijft over elektrisch verstelbare boorkoppen en over alles waar ze voor gevraagd werd. „Diep in mijn hart wilde ik voor tijdschriften werken. In mijn stewardessentijd schreef ik een column. Die stuurde ik op naar de redactie van Yes. Ik mocht een kort romantisch verhaal schrijven van 2000 woorden. Daarna werd ik voor allerlei reportages, rubrieken en interviews gevraagd. Ik mocht zelfs de Back Street Boys interviewen! Wat een leuke tijd.”

Wanneer de meiden van de redactie van Yes naar andere bladen vertrekken, nemen ze allemaal een stukje Petra mee. „De een kwam bij Ouders van Nu terecht, bij Nouveau, Esta en de ander richtte het blad Flow op. Twaalf jaar lang heb ik voor al die tijdschriften gewerkt. Alles wat er in mijn leven speelde, kon ik in die bladen kwijt.”

Maar het wordt minder in bladenland. Petra gaat scheiden, heeft twee jonge kinderen en wil per se haar eigen broek ophouden. „Ik werd copywriter, dat verdiende tenminste goed. Campagnes bedenken voor reclamebureaus, teksten schrijven, websites maken. En toen kwam het moment dat ik dacht: nu ga ik boeken schrijven.”

Het werd eerst een boek over co-ouderschap, het ’Grote Co-Ouder (doe)Boek’, dat overigens binnenkort opnieuw wordt uitgegeven. „Ik ben zelf al elf jaar co-ouder. Onze twee zonen zijn de ene week bij mij, de andere week bij mijn ex. Hun vader woont ook in het dorp, dus ze kunnen makkelijk heen en weer.”

In de zomer van 2015 besluit ze die gedroomde roman te schrijven. „Ik huurde een schrijvershuisje op Schiermonnikoog. Een poppenhuisje met een onhandige houten tafel in een keukentje. Ik was nog nooit alleen weg geweest. Het voelde alsof ik mij moest afzonderen. Als andere schrijvers dat zeiden, vond ik dat altijd zo aanstellerig. Maar ik snap het nu heel goed. Ik was enorm productief en werkte van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.”

Groot geheim

Hoe leef je met een geheim dat groter is dan jij? Daar gaat haar boek ’Vandaag houden we het droog’ over. „Dat heeft mij altijd gefascineerd: hoe kun je een groot geheim hebben voor iemand waar je dagelijks mee zit te ontbijten? In wat voor bochten moet je je wringen uit naam van de liefde?”

Het boek is een echte pageturner. Hoofdpersoon Eva heeft als jonge vrouw een drastische keuze gemaakt die haar de liefde van haar leven kost. Eva en Abe waren elkaars grote liefde, maar een leugen dreef ze uiteen. Als lezer wil je per se weten of die twee weer bij elkaar komen en wat het grote geheim is. Een verrukkelijk boek om in een ruk uit te lezen. Voor wie in de Ware Liefde gelooft (en wie wil dat nou niet?). Romantisch, herkenbaar en helemaal van nu. En nee: tijdens het lezen houden we het niet droog.

Waar haalt de schrijfster haar inspiratie vandaan? „Uit films en muziek. Ik ben dol op muziek, speel zelf ook saxofoon in een bandje. Het is niet voor niets dat Abe uit het boek gitaar speelt en muziekleraar is. Tegelijk met het boek komt er een playlist op Spotify uit, met de liedjes die in het boek voorkomen.”

Het boek gaat heel erg over de liefde. „Ik kijk graag door een roze bril, maar mijn verhalen moeten wel over echte vrouwen en mannen, die zich door het leven heen klungelen, gaan.”

Ze is al aan haar tweede boek bezig. Gaat ook over de liefde.

’Vandaag houden we het droog’, Meulenhof Boekerij, €15. ISBN: 978 94 023 0786 3. Te koop vanaf 15 maart.

Wil je niks missen van Haarlems Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws