Titel voor Sparks na 35 zeges

Titel voor Sparks na 35 zeges
Werpster Dagmar Bloeming hield Terrasvogels van scoren af. Foto United Photos/Paul Vreeker

Zaterdagmiddag om even over half vier maakten de softbalsters van Oolders Omaco Sparks met een cruciale 0-1 zege op Hotel Ambassador Terrasvogels een radicaal einde aan een frustratie die bijna drie seizoenen met het team was meegereisd. In 2012 en 2013 verslikten de meiden van coach Juni Francisca zich in hun favorietenrol en grepen naast de nationale titel. Tot een derde deceptie kwam het niet. In Santpoort-Zuid werd de 35ste zege op rij geboekt en kon er dan eindelijk met het champagnespuiten worden begonnen.

Er was zaterdag zeker ook een hoofdrol weggelegd voor de thuisploeg. Terrasvogels zorgde ervoor dat de hoofdklasse, in de hogere regionen welteverstaan, niet mag worden gezien als een Mickey Mouse competitie. Na de twee veegpartijen van vorige week (8-1 en 8-1) trof Sparks een uiterst taaie tegenstander die niet van plan was zich nog eens te laten kleineren.

Een fascinerend pitchersduel was het gevolg. De hoofdrolspelers Femke van Dusschoten (Terrasvogels) en Dagmar Bloeming (Sparks) geven helemaal niets weg. De slagkracht van Sparks komt regelmatig boven borrelen, maar Van Dusschoten weet het gevaar telkens te beteugelen. Met iets minder loerend gevaar doet Bloeming hetzelfde. Het levert zes boeiende innings op waarbij de 250 toeschouwers tevergeefs wachten op een zwak moment van één van de twee hoofdrolspeelsters.

Druk

In de eerste helft van de zevende inning wordt de druk van Sparks dan eindelijk te groot. Van Dusschoten voelt met de drie honken bezet dat een vijandelijke run zo goed als onvermijdelijk is. Saskia Kosterink produceert een harde, maar hoge boogbal die diep in het veld wordt gevangen door Marisela de Wind die net als haar teammaten een foutloze wedstrijd speelt. Natuurlijk beseft De Wind dat dat de afstand naar de thuisplaat te groot is om Michelle van Driel van scoren af te houden.

Het eerste punt van de wedstrijd is een feit. Het blijkt tevens het laatste, want Dagmar Bloeming gooit de partij gedecideerd in het slot. Dat de vriendschapsbanden dwars door beide softbalbolwerken lopen wordt duidelijk als de één de ander feliciteert met het behaalde kampioenschap. Zelden waren de omhelzingen tussen twee ‘vijanden’ zo oprecht als zaterdagmiddag op sportpark De Elta.

Versluis

Terwijl de softbalsters van Sparks luidruchtig hun (zesde) landstitel vieren (Chantal Versluis werd uitgeroepen tot meest waardevolle speelster van de Holland Series) kijkt pitcher Femke van Dusschoten van Terrasvogels terug op het duel dat het einde van haar loopbaan betekent. Een grote grijns geeft al de nodige informatie prijs. ,,Een mooier afscheid had ik mij niet kunnen wensen. Een schitterend pitchersduel dat uiteindelijk met maar één run wordt beslist. Op deze manier is verliezen niet erg. Ik heb genoten.’’

Ook Dagmar Bloeming van Sparks straalt. Al is het iets minder uitbundig dan collega Van Dusschoten. Niet verwonderlijk na haar rit in de emotionele achtbaan: Europacup en Holland Series gewonnen, A-status verloren. Vooral haar recente besluit om afscheid te nemen van Oranje hakte er in. ,,Een heel hectisch jaar met veel emoties. Stoppen met Oranje doet zeer. Gelukkig heb ik een part-time baan gevonden. Een nieuwe uitdaging.’’ De gouden medaille om haar nek doet haar terugkeren in het nu. ,,Zo blij dat ik dit derde duel mocht gooien. Ik had er zo verschrikkelijk veel zin in.’’

Lief en leed

Als iedere speelster van Sparks zich solo heeft laten fotograferen met de vertrekkende coach Juni Francisca, neemt hij even tijd voor zichzelf. ,,Emotioneel? Natuurlijk. Ik heb zo lang lief en leed gedeeld met deze groep.’’ Over zijn laatste duel is Francisca duidelijk. ,,Spannend tot het einde. Zo hoort softbal gespeeld te worden.’’

Wil je niks missen van Haarlems Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws