Haarlem uitgelicht

Uitgelicht

Haarlem uitgelicht

100 ARTIKELENNIEUW (100)
Vandaag, 9:50

Burgemeestersjas zit Pieter Heiliegers als gegoten

nieuwleestijd 5 min

Burgemeestersjas zit Pieter Heiliegers als gegoten

5 min leestijd

Het laatste jaar van Haarlemmerliede en Spaarnewoude als zelfstandige gemeente is aangebroken. Tijd voor burgemeester Pieter Heiliegers om een en ander te beschouwen. Het zal een jaar van afscheid nemen worden, niet in de laatste plaats voor hem persoonlijk. Zijn eerste baan als burgemeester smaakt ondertussen naar meer. Voor Heiliegers begint een zoektocht naar een nieuwe gemeente.

Verder Lezen?


Toegang tot onze beste artikelen vanaf €9,99 per maand.

Al Abonnee?

Nee, erg druk heeft hij niet meer als burgemeester van Haarlemmerliede en Spaarnwoude, daar is Pieter Heiliegers (55) eerlijk in. ,,Onze ambtenaren hebben het druk, wij als college van B en W nu niet meer. Het gaat dit jaar uitsluitend nog om de uitvoering van zaken die we eerder in gang hebben gezet. Aan nieuw beleid maken, doen we niet meer in dit laatste jaar voor de definitieve fusie met Haarlemmermeer.’’Bestuurlijk gezien wordt 2018 een jaar van afscheid nemen voor Haarlemmerliede en Spaarnwoude. Heiliegers memoreerde het onlangs in zijn nieuwjaarstoespraak: ,,Dit jaar bestaan we 155 jaar en ouder worden we niet.’’ De burgemeester had moeite met dat ‘loslaten’, had hij daarbij gezegd. Het was iets om een brok van in zijn keel’ te krijgen.

Afscheid

,,Die ‘brok’, die betreft de mensen aan wie je je hecht’’’, zegt hij. ,,Ik ben hier na mijn aanstelling in 2013 komen wonen en dat wilde ik ook erg graag. Ik woonde in Haarlem. Dat is hemelsbreed dichter bij het gemeentehuis van Halfweg dan Spaarndam, hielden mensen mij toen wel eens voor. Maar nee, het is belangrijk om deel uit te maken van de gemeenschap. Ik weet dat ook uit mijn tijd als wethouder in Haarlem: Jan Nieuwenburg (PvdA, red.) en ik waren opgegroeid in Schalkwijk en kenden dat stadsdeel dus écht. Dat scheelt veel.’’

,,Straks ga ik afscheid nemen van de mensen waar ik de afgelopen jaren tussen heb geleefd en heb gewerkt in mijn eerste baan als burgemeester. Daar zit een emotionele kant aan, ja.

Die ’brok’ betreft daarnaast onze ambtenaren. Sinds 1 januari zijn die opgenomen in het grotere Haarlemmermeer. Ons gemeentehuis draait nu mee als een van de servicecentra van dat grotere geheel. Dat betekent dat onze ambtenaren nu goeddeels elders aan het werk zijn, en dat er bij ons vaak mensen zitten die ik niet ken. Ik doe mijn best om met iedereen kennis te maken, maar dat zal niet helemaal meer gaan lukken. Wij hadden vijftig ambtenaren, Haarlemmermeer heeft er duizend. Ook dat is loslaten.’’

We zijn neergestreken in De Zoete Inval in Haarlemmerliede. De keuze van de burgemeester zelf. Even daarvoor is de persfoto gemaakt op het wandelpad door de weilanden van Gijsbert Vink langs de Liedeweg. De plekken zijn niet toevallig. Naast dit weiland staat de Sint-Jacobus de Meerdere-kerk uit 1864 met daarnaast de begraafplaats waar onder andere oud-wethouder Frans Zantkuijl ligt begraven. Het was juli 2013 dat hij overleed. ,,Ik was net een paar maanden burgemeester. De afscheidstoespraak die ik voor hem heb gehouden in die kerk was een van mijn eerste publieke optredens hier. Zijn dood heeft grote indruk op me gemaakt. Een prachtman.’’

Speeltuin

En De Zoete Inval? Daar liggen jeugdherinneringen van een jongetje dat naar school ging op de toenmalige Dag Hammarskjöldschool aan de Belgiëlaan in de Haarlemse Europawijk. Heiliegers: ,,Als we naar de speeltuin gingen, dat was dat hier. Maar deze plek is ook bijzonder vanwege de bewonersavonden die we hier hebben gehad over de voorgenomen fusie. De laatste was met wijlen burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam erbij. Hier was ook de memorabele raadsvergadering waarop het finale-besluit over de fusie werd genomen.’’

Haarlemmerliede staat minder in de schijnwerpers dan de de andere dorpen en buurtschappen die samen deze gemeente vormen. Misschien wel juist daarom heeft Heiliegers een zwak voor dit dorpje. ,,Alleen al Koningsdag hier, voorheen Koninginnedag: erg traditioneel en erg fijn. Dit is een hechte gemeenschap. Het heeft ook een hechte, stabiele dorpsraad. Dat is, zoals je weet, niet overal zo.

In Spaarndam is dat niet zo, dat is jammer. Nee, ik zeg dat niet omdat de dorpsraad van Spaarndam als enige uiteindelijk niet voor een ongedeelde fusie met Haarlemmermeer was. Ik vind dat jammer, maar dat zij zo. De instabiliteit blijkt uit het feit dat ik in de vijf jaar dat ik hier nu burgemeester ben drie voorzitters van de Dorpsraad Spaarndam heb meegemaakt; als ik de duo-voorzitters meereken zijn dat er nog een paar meer.’’

Lof

Op een paar stevige criticasters na ervaart Heiliegers slechts lof voor de wijze waarop het fusieproces is doorlopen. Hij wordt regelmatig gevraagd voor lezingen of gesprekken daarover - laatst nog door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. ,,Ik ben bezig met een boek over ons fusieproces. Ik merk dat er onder raadsleden en bestuurders veel vragen zijn over hoe wij dat gedaan hebben. Een belangrijke les: zorg dat je iedereen er bij houdt en bij betrekt.’’

Heiliegers zelf zal de boeken ingaan als de burgemeester die de zelfstandige gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude ophief - met of zonder brok in de keel. Maar was dat nou wel of niet de opdracht toen hij hier binnenkwam? ,,De vraag is vaker gesteld, je kent het antwoord: ’Nee’. Er is natuurlijk wel over gesproken met de commissaris van de Koning. Dat is logisch:, omdat de vraag over de zelfstandigheid van Haarlemmerliede al decennia bestaat.

De vraag leefde ook in de gemeenteraad, toen ik hier kwam. Ik kan nu wel zeggen, dat ik de vraag urgenter heb gemaakt. Ik kwam uit dat veel grotere Haarlem en wist hoe lastig het soms daar zelfs was om genoeg juridische dekking voor zaken te krijgen. Ik schrok van de situatie hier: zo’n groot gebied waar ook grote zaken spelen. Kunnen we dat op de langere termijn nog wel? Zo’n project als Sugar City - hebben we wel genoeg in huis om dat zonder kleerscheuren voor elkaar te krijgen? Ik zag dat de basis smal was.’’

’Schouder aan schouder’

Hij is tevreden over hoe het gegaan is. Met complimenten daarvoor ook aan gemeenteraad die - om de woorden van CDA-voorman Theo van Heese te gebruiken - ’schouder aan schouder’ het proces doorliep. Zoals hij ook tevreden is over de grote projecten die het huidige en vorige college in gang hebben gezet en nu in uitvoering zijn.

Maar nu is het tijd geworden om los te laten. Na maart zal hij zich gaan zetten tot het schrijven van sollicitatiebrieven. Op een functie als burgemeester - inderdaad - en misschien dat een nieuwe baan hem zal nopen de huidige rit niet helemaal tot het eind uit zitten. Dat is niet anders.

,,Tien jaar geleden had ik niet eens het idee om de politiek in te gaan. Bij toeval werd ik raadslid, toen fractievoorzitter, wethouder en vervolgens burgemeester. Nu weet ik zeker dat ik burgemeester wil blijven. Deze jas zit me als gegoten. Het is een bijzonder mooie rol.

Burgemeester van het nieuwe Haarlemmermeer misschien? Nee, dat ligt niet in de lijn der verwachting..’’ Ook dat is loslaten.

Gisteren, 18:17

Een hond werkt in de kliniek

nieuwleestijd 3 min

Een hond werkt in de kliniek

3 min leestijd

Hondenbezitters moeten bij opname in een revalidatiecentrum of een kliniek hun hond mee kunnen nemen. Het mooiste zou zijn als in die kliniek de hond zelfs centraal staat in het genezingsproces. Want dat honden die rol kunnen vervullen staat voor de Bloemendaalse kynologische gedragstherapeut en hulphondencoach Sandra Dekker vast.

Verder Lezen?


Toegang tot onze beste artikelen vanaf €9,99 per maand.

Al Abonnee?

Golden Doodle Isa begroet de onbekende bezoeker met een innemende openheid en liefdevol gekwispel. ,,Honden accepteren je onvoorwaardelijk’’, zegt Sandra Dekker. ,,Een hond helpt iedereen. Als jij nu vol met brandwonden zou zitten, je lichaam getekend zou zijn door zelfmutilatie, overprikkeld zou zijn door een ernstige vorm van autisme, of door een diepe depressie in een volledige apathische staat zou verkeren: de hond heeft geen oordeel en staat open voor contact.’’

Na twee afgeronde studies economie startte Dekker twintig jaar geleden als Corporate Management Trainee bij de KLM, vervulde vervolgens functies bij VNU en Connexxion en werd manager bij American Express. Ze miste in haar werk echter ’maatschappelijke zingeving’. ,,Ik heb daarom een studie afgerond die zich toespitste op hondengedrag. Tijdens deze opleiding ben ik gaan werken met mensen met een beperking en hulphonden in de vorm van teamtraining. Dat was toen nog een noviteit, maar inmiddels krijgt dit steeds meer bekendheid. Teamtraining is erop gericht om mensen vanaf de start al meer zelfstandig te laten zijn. Ze leiden hun eigen hulphond op waarbij ik vooral als coach fungeer.’’

De ontwikkelingen die Dekker zag bij mensen met een lichamelijke of psychische beperking die met hulp van een hond hun leven weer op de rit hebben gekregen, brachten haar tot het schrijven van het boek: Een hond helpt iedereen. Een nieuwe stap zou de realisering zijn van een kliniek waar honden een centrale rol gaan spelen. ,,Nu bezoek ik altijd de mensen thuis om hen te begeleiden. Het is echter een kwetsbare groep en geregeld komt het voor dat ze een opname nodig hebben in een kliniek of revalidatiecentrum. Zij willen geen opname meer zonder hun hond, maar kunnen bijna nergens terecht. De tijd is rijp voor een opnameplek waar mensen met hun eigen hond aan het werk kunnen gaan.’’

De regio Bloemendaal met zee, bossen en duinen zou een ideale plek zijn voor een kliniek met honden en mensen, vindt Dekker. Toen recent bekend werd dat het landgoed Duinlust mogelijk een klinische bestemming krijgt, opperde ze al haar idee. Maar vooralsnog wordt er in vastgoedontwikkeling nogal terughoudend gereageerd. In de medische wereld is de verschuiving echter al wel duidelijk zichtbaar. Dekker: ,,Het begon met geleidehonden voor blinden en doven. Daarna verleenden honden hulp bij handelingen door mensen in een rolstoel. Nu zie je steeds meer dat bekend wordt dat ze voortijdig epilepsie-aanvallen of hypo’s kunnen aangeven. Honden worden verder ingezet in het opsporen van kanker en levensbedreigende bacteriën in ziekenhuizen. Dan ben ik steeds weer oprecht verbaasd om te merken dat mensen daar nauwelijks weet van hebben.’’

In de kliniek zou, in Dekkers visie, vanuit verschillende medische disciplines gewerkt moeten worden. Zowel op fysiek als psychisch vlak. ,,Vanuit de kracht van de honden en zo min mogelijk gericht op medicatie. Ik ben niet tegen medicatie maar de vraag is of er altijd zoveel nodig is. Neem depressieve cliënten. In hun huidige therapie gaan ze na een nieuwe depressie naar de psychiater, die de medicatie verhoogt. Tot de volgende depressie. Die afhankelijkheid kunnen we doorbreken. Een hond krijgt altijd toegang tot de mens. Ze leven in het moment. Je kunt alles verkeerd doen en de dag erna staan ze er net zo vrolijk en kwispelend. Vanuit die verhouding kunnen nieuwe behandelingsmogelijkheden geopend worden. Ik heb een mevrouw getraind met een hulphond die al een aanvraag bij de Levenseindekliniek had ingediend. Ze had al 25 jaar een achtergrond op psychiatrisch gebied en vond het leven voltooid. Met de hond leefde ze op. Maar toen ze tijdens de opleiding een terugval kreeg en met de hond opgenomen wilde worden in de psychiatrische kliniek kreeg ze te horen dat de hond niet welkom was. Dat is wel heel erg jammer.’’

Gisteren, 17:03

Hilversums vastgoedbedrijf koopt Figeehal

nieuwleestijd 1 min

Hilversums vastgoedbedrijf koopt Figeehal

1 min leestijd

De Figeehal aan het Spaarne in Haarlem is in Hilversumse handen gekomen. Nieuwe eigenaar is RVE Vastgoed die het via een veiling voor 2,11miljoen euro heeft gekocht. Huub Remmerswaal van RVE Vastgoed wil de plek met industriële allure afbouwen en flink in het gebouw investeren.

Verder Lezen?


Toegang tot onze beste artikelen vanaf €9,99 per maand.

Al Abonnee?

De Figeehal is nu deels in gebruik en staat deels leeg. Het gigantische gebouw uit 1927 was ooit het fabriekspand van kranenbouwer Stork. In de oude fabriekshal is min of meer een nieuw pand gerealiseerd.

RVE heeft van dit complex nu acht bedrijfslofts verworven, net als een deel van de begane grond en een deel van het parkeerdek op de eerste etage.

Remmerswaal legt er de nadruk op eerst het pand van binnen af te bouwen, in de bestaande industriële stijl.

Daarna gaat de ontwikkelaar huurders en kopers zoeken. Remmerswaal ziet veel mogelijkheden: ,,Zo hebben de bedrijfslofts drie verdiepingen. Misschien verhuizen wij er met ons bedrijf met drie vaste me