’De enige echte waarde is de liefde’

’De enige echte waarde is de liefde’
© Foto Piek/Annemieke Kock
Victor Löw en Vera Mann spelen samen in ’Nieuw Geld’.

’De verleiders’, waarin het Grote Geld de hoofdrol speelde, behoort tot de grootste successen in het hedendaagse theater. Rijk worden en mensen vertrappen vormde daar de hoofdmoot. In ’Nieuw geld’ is Victor Löw niet langer een gevierde held. Nu gaat het over emoties. Zijn emoties, welteverstaan.

Moest Victor Löw er nog lang over nadenken of hij wéér in een serie over het bankwezen wilde spelen? „Nee. Bij ’De verleiders’ werd het bankwezen ’in your face’ gegooid. Wie geld heeft, heeft de macht en dat had je maar te slikken. In ’Nieuw geld’ speelt de liefde tussen twee mensen een hele grote rol. Het gevoel doet er nu toe.”

Winnen

Jan (Löw) koopt grote bedrijven en plukt ze dan leeg. Winnen is het enige dat hem drijft. Maar als zijn vrouw bij hem weggaat, stort hij in. Want zij was de enige die hij nog vertrouwde. Al zijn messcherpe ervaring in de keiharde markt kan hem niet meer beschermen.

Door in het huis van multimiljonair Jan en zijn vrouw Karin (Vera Mann) te kijken in dit stuk, leren we de harde bankmanager pas echt goed kennen.

„Hij heeft een personal assistent die moslim is”, zegt Löw. „Daardoor kon het in in stuk over overtuigingen en geloof gaan. Niet de overtuiging dat geld je god is, maar dat er meer in het leven is. Jan gaat over dingen nadenken.”

„Naarmate het stuk vordert, gaat het Jan er steeds minder om of hij veel geld heeft of niet. Hij gaat steeds beter zien hoe het systeem in elkaar zit, dat iedereen in het bankwezen in feite dezelfde god dient: het kapitaal. En ontdekt hij dat hij helemaal niet voor zichzelf zoveel mogelijk wil verdienen, maar dat hij het kapitalisme mede in stand wil houden door dit werk te doen. En dat is ook waar hij altijd in geloofd heeft: de werking van de markt.”

Kapot

„De enige echte waarde voor de mens in dit leven is de liefde. Als geld je god is, is er te weinig ruimte voor de liefde en daar ga je aan ten onder. Jan geeft de liefde die hij heeft aan het kapitaal en daardoor is er te weinig over voor zijn vrouw. En het gekke is dat hij zich desondanks geen andere vrouw voor kan stellen dan de zijne. Daarom gaat hij kapot als zij hem verlaat.”

Zijn personal assistent lijkt geen twijfel in zijn leven te hebben en Jan wil van hem weten hoe hij dat doet. „Dat vind ik zo leuk aan dit stuk.”

Heeft hij nog steeds plezier in het toneel spelen of sterft hij iedere keer weer duizend doden als hij opkomt? „Nee, het plezier komt bij mij altijd achteraf. Als ik op het toneel ga beseffen dat ik er plezier in heb, dat het zo leuk is om het te doen, dan kan ik erop wachten dat het fout gaat. Ik geniet altijd pas na afloop en moet me tijdens het spelen volledig concentreren op wat ik doe.”

Voetsporen

Victor Löw zit inmiddels al vele jaren aan het toneel. Hij is drie keer genomineerd voor een Louis d’Or en won er een (voor zijn rol in ’Soekarno’). Ooit begon hij, net als Vera Mann, aan de toneelopleiding in Antwerpen. „Mijn vader was geboren in Wenen en rond zijn tiende zijn z’n ouders en hij door de opkomst van het nationaalsocialisme in Antwerpen terecht gekomen. In de jaren vijftig besloot hij de theateropleiding Herman Teirlinck in Antwerpen te gaan volgen. Teirlinck was als een soort tweede vader voor hem geworden, nadat contact met zijn echte vader door de oorlog onmogelijk was geworden. Ik ben dus in mijn vaders voetsporen getreden, al is hij uiteindelijk tv-regisseur geworden en ik acteur.”

Kernwaarden

Niet liegen, niet lui zijn en je best doen op school. Dat waren kernwaarden in de opvoeding van Victor Löw. Dat vormde het houvast voor zijn vader en aanvankelijk ook voor Victor. Zijn moeder zat net als zijn vader in het vak, zij toerde met haar eigen cabaret door het land. „Op zich gingen we in mijn jeugd amper naar het toneel, maar dramatisch denken en veel discussiëren was thuis aan de orde van de dag. „Dat maakt dat ik nog steeds graag nadenk over wezenlijke zaken, zoals wat de zin is van het leven. Ik heb niet van die dramatische verhalen uit mijn jeugd, zoals mijn vader die had, maar toch graaf ik graag diep in de vragen van het leven. Als je ouder wordt, begrijp je steeds meer dingen en denk je er meer over na. Dan is het ook pas zinvol om er iets over mee te delen.”

Zin van het leven

En, heeft hij inmiddels ontdekt wat de zin van het leven is? „Nee, maar ik weet wel méér. De vragen daar omheen veranderen. Dan vraag ik me bijvoorbeeld af wat de zin van ’slecht’ dan is. Want als het leven geen zin zou hebben, waarom zou je dan niet gewoon met z’n allen besluiten het altijd gezellig te houden? Als alles toch zinloos zou zijn, dan is ruzie zonde van de tijd. Doordat er ruzie is en er een tegenstelling is tussen rijk en arm, tussen geluk en verdriet, is er bewustzijn. Dan weet je dat je leeft en dat je moet genieten van je bestaan.”

Wil je niks missen van Haarlems Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws