Opinie: Wat heeft Bloemendaal te verbergen?

Opinie: Wat heeft Bloemendaal te verbergen?
© Foto HMC
De revaliderende burgemeester had beter thuis kunnen blijven.

Toehoorders keken elkaar afgelopen woensdag verbijsterd aan. Maar we zaten toch echt in de raadszaal van Bloemendaal, en niet in een of ander heikneuterdorp.

Uitgerekend in Bloemendaal waar de helft jurist is of er een kent heeft het college van B en W het onzalige idee opgevat het recht op informatie van raadsleden aan banden te leggen.

Dat is een wettelijke plicht die alleen bij zeer hoge uitzondering, met redenen omkleed en met toestemming van de raad kan worden geweigerd als er sprake is van ’openbaar belang’. Maar het college lapt de wetgeving aan zijn laars.

De gemeente heeft er een gewoonte van gemaakt om vragen van met name Hart voor Bloemendaal domweg niet te beantwoorden.

Dit leidt tot gemor in de raad. Daarom is het college deze week met een voorstel gekomen om duidelijk te maken wie de dienst uitmaakt in Bloemendaal. En dat is dus niet de raad.

Vragen worden niet beantwoord als er sprake is van ’inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van derden, zaken die nog onder de rechter zijn, of als de vragen rechtstreeks te maken hebben met het raadslid zelf (zoals in het geval van Elswoutshoek, red.)’. Volgens deskundigen rammelt het voorstel aan alle kanten en is het strijdig met de wetgeving.

Integriteit

Recht praten wat krom is, het is een kunst die dit college niet beheerst, zo bleek tijdens het debat. Aanvankelijk gaf een deel van de raad (VVD, GroenLinks, CDA) het college gelijk.

Het niet beantwoorden van vragen trof immers vooral Rob Slewe, raadslid van Hart voor Bloemendaal en tevens eigenaar van Elswoutshoek. Logisch toch? Duidelijk een gevalletje belangenverstrengeling.

Maar de fracties van Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal (VDB) en Liberaal Bloemendaal (LB) drukten hun collega’s met de neus op de feiten: het college heeft er niets mee te maken waarom een raadslid vragen stelt. Je hebt als college maar te antwoorden. Ook Slewe zelf bestreed dat hij bezig is met zijn eigen belangen. „Ik zit hier juist voor integriteit van bestuur.”

Zijn partij, LB en VDB bleven hameren op het enige wezenlijke punt: waarom blijven sommige dossiers gesloten voor raadsleden? Wat valt er te verbergen? Waarom bepaalt het college wat de raad te zien krijgt, in plaats van omgekeerd? Waarom handelt het college tegen de wet? Waarom niet alles geven desnoods onder geheimhouding?

De uiterst zwakke verdediging van het voorstel door het college was verbijsterend. Burgemeester Roest was nog niet hersteld van een operatie aan zijn been, maar voerde toch het woord.

Hij had er beter aan gedaan thuis te blijven en het voorstel op te zouten tot na het zomerreces. Hij gaf geen helder antwoord op de vragen, verwarde verschillende zaken en kwam in zijn betoog niet verder dan te hameren op integriteit van individuele raadsleden.

Ongelukken

Volgens de burgemeester kon het college bepaalde informatie alleen maar geven als „de raad collectief zijn verantwoordelijkheid zou nemen voor wat er naar buiten zou komen.” Roest vroeg zich af wat er zou kunnen gebeuren met alle informatie. „Het gaat om moreel kompas. Er kunnen ongelukken gebeuren.”

Nou en?, vond raadslid Mark Doorn van VDB. „Dan gebeuren er maar ongelukken. Dat is democratie. Het gaat om vertrouwen. Geef ons de stukken waar we recht op hebben en laat elk raadslid maar individueel bepalen wat hij of zij ermee doet. Als stukken niet worden vrijgegeven is dat een motie van wantrouwen jegens de raad.”

Vertrouwen

En dat is nu net waar het om draait. Sinds zijn aantreden bijna een jaar geleden hamert burgemeester Roest keer op keer op herstel van vertrouwen tussen burger en politiek, en raad en college. Een nobel streven, waar het stelselmatig weigeren van informatie door het college inclusief dit voorstel haaks op staat.

Het college trok het plan uiteindelijk in, maar dat betekent niet dat raadsleden nu alle gewenste informatie krijgen. De discussie wordt na de zomer voortgezet.

Ondertussen blijft het beeld hangen van een college dat met de mond predikt samen te willen besturen, maar in praktijk zelf aan het stuur wil zitten en van alles onder de pet wenst te houden.

Wil je niks missen van Haarlems Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws