Lichtinval kan Olifant-kandidaat Stefan de Groot blij maken

Lichtinval kan Olifant-kandidaat Stefan de Groot blij maken
© United Photos/Paul Vreeker
Stefan de Groot, animator,en app-maker, met zijn nijlpaardje Kwab

Animator, app-maker en genomineerde voor de Olifant Stefan de Groot opent de voordeur en leidt de verslaggever binnen in het voormalige gerechtsgebouw aan de Jansstraat. De weg naar zijn studio is een labyrint, zonder begeleider verdwaal je hier gegarandeerd. Het domein van rechters en advocaten is nu verzamelplek voor creatieve mensen.

We betreden een kamer met spectaculair uitzicht op de kroon van de Grote of St. Bavokerk. De 48-jarige Haarlemmer was verrast toen hij hoorde kandidaat te zijn voor de kunst- en cultuurprijs van Haarlems Dagblad en IJmuider Courant. ,,Heel leuk, ik had het niet verwacht. Joost Swarte kreeg hem voor zijn hele oeuvre en Lilian Bloms Olifant is een keer gejat.’’

,,Haarlemmers zijn een stug volkje, of liever direct. Sommigen vinden ons bot. Dingen worden eerst in Haarlem uitgeprobeerd. De grote Albert Heijn is getest op het Soendaplein omdat we een heel lastig publiek zijn. Als iets hier lukt, lukt het ook in de rest van Nederland.’’

Sfeergevoelig

De Groot praat bedachtzaam. ,,Haarlem is een fijne stad. Ik ben sfeergevoelig, mijn werkplek is fantastisch. Dat ik deze ruimte heb uitgekozen, was niet eens zo logisch omdat de zon er nogal onbarmhartig op schijnt.’’

,,Ik was 8 jaar. Mijn buurjongen maakte simpele tekenfilmpjes op acht millimeter. Het stelde niet veel voor. Hij knipte dingetjes uit en die verplaatste hij, ik vond het magisch. Toen is mijn interesse ontstaan, vooral in animatie. We deden wedstrijdjes, wie tekende de mooiste Wickie de Viking of een Smurf? In 1979 ging ik met mijn ouders naar Disney World in Amerika. Ik kocht daar twee boeken, waaronder The Art of Walt Disney. Zo heb ik Engels geleerd, omdat ik wilde weten wat erin stond.’’

Fanatiek

Na de basisschool ging Stefan de Groot naar het Kennemer Lyceum, omdat hij daar examen in tekenen kon doen. Die liefde bleef, maar Stefan koos voor het conservatorium. Hij studeerde jazz en lichte muziek en speelde slagwerk, totdat hij een blessure opliep aan zijn linker pols. Op een kwaaie winterdag wilde hij het portier van zijn auto openen en zei zijn pols ’knak’, verlamd. ,,Ik was fanatiek hoor, ik speelde te veel, soms wel twaalf uur op een dag.’’

De bescheiden artiest creëerde zijn eigen stripfiguurtjes, enigszins in de stijl van de allereerste Mickey Mouse uit de dertiger jaren. ,,Mijn droom is een tekenfilm te maken. Het verhaal is dat mijn grootvader de tekenfilmfabriek Hollandia heeft opgericht in Haarlem.’’

Nijntje

Voor televisie zette hij kinderboeken in beweging, waaronder Nijntje. ,,Ik kreeg grote scans om te zien hoe Dick Bruna de lijnen schilderde. Het ziet er simpel uit, maar als je goed kijkt, zie je een karteling op de lijn, niemand kan Nijntje tekenen als hij.’’

Het ontwikkelen van kinderboeken-apps is misschien wel zijn grootste liefde. De animator kantelt zijn i-Pad en Timo, een de figuurtjes, glijdt mee naar alle kanten van het scherm. Geintjes haalt hij ermee uit. Een ballon die opbolt als je in de microfoon blaast. ,,Het is duur om te maken, en erg veel werk.’’

Met tekenares Georgien Overwater en Youp van ’t Hek zette hij in 2011 het verhaaltje ’De gelukkige olifant’ in een app en bracht hij de originele illustraties tot leven. Youp kwam hiervoor naar zijn studio en sprak onder regie van Stefan de Groot de teksten in.

Otter

Volgend project is Cubby the Lion, een kinderboek met muziek en geluid voor Amerika. In mei verschijnt Victor de Vechtotter, mascotte voor waterschap Vechtstromen. ,,Ze willen dat de otter terugkeert naar de Vecht. Ik laat Victor de rivier bekijken en zich afvragen of het fijn is om daar te wonen.’’

Tekenlessen publiceert hij op de YouTube-kanalen ’Stefan Tekent’ en ’Stayf Draws’. Favoriete uitspraken van De Groot zijn: ’Tekenen is leuk en oefening baart kunst’ en ’It feels like skating on your screen’. ,,Best scorend is het filmpje ’The Unboxing of the Apple Pencil’. Ik laat zien hoe het doosje opengaat, wat je met de pencil kunt en dat je het doosje moet bewaren, anders raak je de pen kwijt. In de VS is het al 135 duizend keer bekeken.’’

Een les in de Apple Store op het Leidseplein in februari was zijn eerste live optreden. ,,Het was spannend, ik had me goed voorbereid. Al die Apple-geniussen stonden te kijken bij de boarding, dat was wel grappig.’’

Verwondering

De wegen van het publiek zijn ondoorgrondelijk. Stefan bracht een doek van Vincent van Gogh tot leven, edoch het filmpje werd nauwelijks bekeken. ,,Wel scoorde de uitleg over hoe het gemaakt was wel heel goed.’’ Het proces lijkt belangrijker dan de inhoud.

Wat drijft hem, of: waar kunnen we zijn werk in vangen? ,,Het is de verwondering. Alles wordt maar als normaal aangenomen, je zou best stil kunnen staan bij hoe dingen eruit zien en hoe ze tot stand komen. Als ik lopend door de stad een detail zie of een lichtval kan ik daar blij van worden. Helemaal als ik dat kan overbrengen op anderen. Ik ben een verstokte leraar.’’

Via deze link kunt u stemmen op Stefan of op een van de andere kandidaten.

Wil je niks missen van Haarlems Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws