Het verdriet van Italië. De viervoudig wereldkampioen kijkt toe bij het WK. ’Een sportieve catastrofe, een nieuwe zwarte bladzijde’

De spelers van Italië storten ter aarde als de scheidsrechter voor het einde fluit en Noord-Macedonië de Azzurri van het WK houdt. Het is de tweede opeenvolgende keer dat Italië ontbreekt.© Foto ANP

Vincent Schot
Amsterdam

Overal in Europa zijn voetballiefhebbers in de ban van het WK. Maar aan Italië, de trotse viervoudig wereldkampioen, gaat ’Qatar’ voorbij. Opnieuw ontbreken de Azzurri op het WK. „Een sportieve catastrofe voor een land waar voetbal religie is.”

En weer ging het mis voor Italië. In 2018 versperde Zweden de wereldkampioen van 1934, 1938, 1982 en 2006 de weg richting het WK en Noord-Macedonië bleek in de aanloop naar Qatar een te lastige horde om te nemen. „Een sportieve catastrofe voor een land waar voetbal religie is”, zegt sportjournalist Willem Haak. „Na het gewonnen EK van 2020 waren de verwachtingen voor het WK hooggespannen. Het kwam als een volslagen verrassing dat we er niet bij zijn”, aldus liefhebber Pino Tarani.

Waar ging het mis voor Italië?

„Dat was al in de kwalificatie”, weet Haak. „Zwitserland won de poule en Italië moest het WK zien te bereiken via de play-offs. Daarin zou het moeten afrekenen met Portugal. Dat werd als een pittige klus gezien, maar dat er wel eerst van Noord-Macedonië moest worden gewonnen, daar werd minder zwaar aan getild. Nou, daar ging het dus al mis.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Sportjournalist en kenner van het Italiaanse voetbal Willem Haak.© Eigen foto

„Twee jaar eerder ging ik hier in Nederland nog met vrienden in Italiaanse restaurants naar de wedstrijden van Italië kijken. We hebben gefeest toen we het EK wonnen. Als nummer 6 van de ranking verwachtte iedereen dat we er dit WK bij zouden zijn”, zegt Tarani.

Wat was de reactie van het publiek op deze nieuwe deceptie?

„Vooral Jorginho kreeg de schuld”, zegt Tarani. „Hij miste tegen Zwitserland twee keer een penalty”, vult Haak aan. „Hij stond te boek als een specialist, maar als je als top penaltynemer twee keer mist op zo’n belangrijk moment, dan heb je het gedaan.”

Toch is er niet alleen kritiek op Jorginho, aldus Tarani. „De achterhoede was oud en we hebben altijd een goede spits gehad, maar dat is nu al een jaar of acht tot tien niet het geval. Ciro Immobile kan in de nationale ploeg niet brengen wat hij bij zijn club kan. En ook op het middenveld hebben we niet meer een speler als Del Piero of Totti, een échte nummer 10. Het is even behelpen allemaal. De verbouwing van de ploeg gaat redelijk. Het is geen WK, maar Italië staat wel in de halve finale van de Nations League.”

Om het hoofd van de bondscoach werd niet gevraagd?

„In kranten zoals de Gazzetta dello Sport spraken ze over ’een nieuwe zwarte bladzijde’ en dat het land niet dieper kan zinken. Maar Roberto Mancini zit er nog. In 2018, na het mislopen van het WK, heeft hij het team opgepakt op wat toen het donkerste punt ooit was. Hij wilde het elftal nieuw leven inblazen. En dat is gelukt: hij zette de langste ongeslagen reeks neer en won het EK. Ondanks het mislopen van het WK zijn de mensen dat niet gelijk vergeten. Mancini heeft de goedkeuring van de bond én van het volk”, doceert Haak.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Pino Tarani (links) met een vriend tijdens een vriendschappelijk interland tussen Nederland en Italië. ,,Die werd natuurlijk door Italië gewonnen met 1-2...’’© Eigen foto

Zijn voorganger, Giampiero Ventura, verging het heel anders. „Hem worden veel fouten verweten en hij komt nergens meer aan de bak. Wel heeft Mancini gezegd zelf na te denken over zijn ontslag, maar ook dat hij het te pijnlijk vond om nu weg te gaan. Hij wilde de doorstart meemaken en het EK weer winnen.”

Het WK is nu volop bezig. Gaan daar in Italië massaal de televisies voor aan?

„Tijdens een EK of WK is het in Italië niet zoals in Nederland, dat er overal vlaggetjes hangen en mensen een bos wortels op hun hoofd zetten”, lacht Tarani. „De eerste paar wedstrijden kijken ze het aan en pas als het gaat lopen, komen de vlaggen naar buiten. Nu wordt er ook wel gekeken, want Italianen zijn voetbalgek, maar wel minder. In de media ligt de focus vooral op de spelers op het WK die in de Serie A spelen. Of die wel fit terugkomen. De mensen zijn meer bezig met het vervolg van de Serie A dan met het WK.”

Een derde WK op rij missen, zou dat kunnen?

„Nee, dat kan niet”, zegt Tarani. „Dat zeiden we na het vorige WK ook. Maar toch, nee, dat kan niet.’’

Haak: „Het kan ieder groot voetballand overkomen. Als je in een poule komt met een land dat ongeveer even goed is, dan kun je gewoon tweede worden. En in de play-offs kan alles. En Italië is goed, maar niet meer zo goed als in 2006, toen ze de beste spelers van de wereld hadden. Die hebben ze over twee jaar ook niet. Over vier jaar? Misschien.”

De fan

Als jong jochie uit Rome kreeg Pino Tarani (links) op jonge leeftijd een shirtje van AC Milan, de favoriete club van zijn vader. Hij vond het niets. Tarani vond zwart en wit veel mooier. Het zou resulteren in een voorliefde voor Juventus. Inmiddels is Tarani 53 en woont hij alweer veertig jaar in Nederland, momenteel in Lisse. De liefde voor zijn vaderland, favoriete club Juventus én de Azzurri is hij in al die jaren nooit verloren.

De journalist

Willem Haak is een freelance sportjournalist uit Amsterdam en heeft een sterke voorliefde voor Italiaans voetbal en voor Inter in het bijzonder. Haak woonde en werkte ook een poos in Italië. Wekelijks maakt Haak samen met Wesley Victor Mak een podcast over Italiaans voetbal: Lo Stadio.

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen