Leuk dat de WK-scheidsrechters zo veel extra tijd bijtellen, jammer dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor veel oponthoud: stop met die spreekbeurten | column

© AP

Jeroen Haarsma

Wat opvalt dit WK: er komt geen einde aan sommige wedstrijden.

Saoedi-Arabië moest een kwartier blessuretijd doorkomen voordat het de zege op Argentinië kon vieren. Een helft die een uur duurt is dit WK niet uitzonderlijk. Bij Engeland-Iran telde de scheidsrechter in totaal 27 minuten op bij de negentig minuten: bijna een volledige verlenging aan extra tijd.

De arbitrage is secuur met het bijtellen van de extra speeltijd, waardoor tijdrekken minder effectief is. Een goed uitgangspunt - beter voor het voetbal. Niet per se beter voor de NOS: daar valt nu menig nabeschouwing in het water, omdat de volgende wedstrijd alweer op het punt van beginnen staat. En ook voor kranten - deze krant vormt geen uitzondering - zijn de langere potjes een matige ontwikkeling: het halen van deadlines wordt er niet makkelijker op.

(Tekst gaat door onder de foto)

© AFP

Het jammere is dat de scheidsrechters zélf voor behoorlijk wat vertraging zorgen. Het scheidsrechterskorps in Qatar heeft duidelijk instructies gekregen: bij hoekschoppen moet je praten. Het is dit toernooi een vertrouwd beeld bij corners: voordat de bal voor het doel komt, stapt de scheidsrechter af op een paar potentiële onruststokers.

Een verdediger en een aanvaller die een béétje tegen elkaar aan leunen, zijn al snel aan de beurt. Wat volgt is een spreekbeurt van de man met fluit. De spelregels worden nog eens uitvoerig doorgenomen. ’Niet duwen, niet trekken. Doe je dat wel, dan fluit ik.’

E-mail

Dat is geen revolutionaire manier van fluiten. Dit zijn geen nieuwe regels, dit snappen die voetballers ook wel. Mochten de Fifa-scheidsrechters toch graag nog eens alle bestaande regels willen doornemen: doe dat vóór de wedstrijd, of stuur een e-mail. Maar dat gebabbel bij een hoekschop is onnodig en kost tijd.

Een deadline missen omdat de zuivere speeltijd eerlijker wordt bijgehouden, is nog te verdragen. Maar een deadline missen omdat de scheidsrechter weer eens het spelregelboekje voorleest, leidt - in elk geval op deze redactie - tot veel minder enthousiasme.

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen