Lezersdilemma: Hoe kom ik uit onder de plicht van pakjesavond?

© Foto ANP

Jan Vriend

Op deze plek leggen lezers hun dilemma voor. Dit keer: Hoe kom ik uit onder de plicht van pakjesavond? Reageren of wilt u zelf (anoniem) uw dilemma kwijt? Mail naar dtv@mediahuis.nl

Yvette is nogal onhandig met knutselen en rijmen. Daarom heeft ze een hekel aan de verplichte surprises en gedichten bij de pakjesavond van haar schoonfamilie. Kan ze ook aanschuiven zonder surprise en rijm?

Yvette (36): „Vroeger vond ik het sinterklaasfeest leuk. Als kind dook ik graag achter de bank om pepernoten te zoeken en stond ik met plezier bij de haven naar de stoomboot te zwaaien. Later genoot ik van de spanning rond het pakje in mijn schoen en het gissen naar wie er schuil ging achter de baard. Was het buurman Willem? Of toch Arie van de buurtsuper? Eigenlijk waren staf en mijter ieder jaar een garantie voor gezellige avondjes.

Dat veranderde toen ik een relatie kreeg en werd verwacht bij de pakjesavonden van mijn schoonfamilie. Mijn schoonmoeder houdt de sinttraditie van haar gezin strikt intact, met vaste, zelf ingestelde regeltjes. Dat wil zeggen: om zeven uur warme chocolademelk met banket, om acht uur bisschopswijn met saucijzenbroodjes en om half negen tijd voor surprises en gedichten. Weken van tevoren stuurt ze de lootjes met de namen van familieleden die we moeten verrassen.

Met tegenzin flanste ik voorheen altijd wat flauws in elkaar. Ook maakte ik mezelf er vaak makkelijk vanaf door een stoomboot of een schoorsteen van een eerder sinterklaasfeest tevoorschijn te halen en er een simpel gedichtje bij te verzinnen. Dat werd pijnlijk als mijn zwager en schoonzus met zelfbedachte kunstwerken en doordachte sintpoëzie aan kwamen zetten. Zoals een megahaaknaald voor mijn hakende schoonmoeder en een fantasierijk fornuis van een schoenendoos voor een zwager met kooktalent. Daar stond ik dan de verliezer te zijn met een lullige stoomboot van vorig jaar.

Daarom ben ik er nu wel klaar mee. Ik heb geen zin meer in die poppenkast. Vooral omdat ze me tot iets verplichten dat naar mijn idee niet verplicht hoort te zijn. Vergelijk het nou eens met het barbecuefeest dat mijn man en ik iedere zomer voor de familie organiseren: dan dwingen we de vegetariërs onder de gasten ook niet om saté en karbonades te eten. Nee, dan regelen we lekkere groenteburgers en maiskolven, zodat iedereen op zijn eigen manier kan genieten. Zonder dwang, zonder verplichtingen.

Inmiddels heb ik mijn man verteld dat ik het dit jaar vertik om te rijmen en te plakken. Maar hij vindt dat ik dat niet kan maken, omdat ik daarmee het feestje verpest waar zijn moeder zo veel waarde aan hecht. Voor haar zijn de rijmpjes en de surprises juist symbolen van aandacht voor elkaar, zegt ze steeds. Daarom bood mijn man aan ook namens mij een surprise en een gedichtje te maken. Aardig bedoeld, maar ik vind het niks. Want daarmee houdt hij juist in stand waar ik zo’n hekel aan heb: dat schijnheilige moeten. Terwijl een feest voor mij vrijheid en sfeer hoort te zijn. Geen verplicht gedoe.

Hoe maak ik dat duidelijk aan mijn schoonfamilie?”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.