’Het spijt mij meneer, maar u kunt het kind niet erkennen’ | column

Assia Krim

De planner van de Rechtbank Noord-Holland belt mij in een zaak met de vraag of een bepaalde zaak op de voorgestelde dag gepland kan worden. „Ik heb al een zitting op die dag”, antwoord ik.

„Dat klopt mr. Krim, het is bij dezelfde rechtbank en ook bij dezelfde rechter. Kan ik in een andere zaak die ook op dezelfde dag plannen? Dan heeft u op die dag drie zittingen.”

„Het ligt eraan hoeveel tijd er tussen de zittingen zit en of ook die zaak bij dezelfde locatie is.”

„Dat is het zeker. Het vloeit mooi achter elkaar door. U zou bij wijze van spreken in de zittingszaal kunnen blijven zitten”, grapt ze.

Mooi, want dan hoef ik me geen zorgen te maken over een uitloop. Dat levert altijd een beetje stress op als je op hete kolen zit. Het is wel op locatie Alkmaar. Ik zal eerst even met cliënten moeten overleggen of zij ook kunnen.

Korte tijd later mail ik de planner het bericht dat de zittingen wat mij betreft ingepland kunnen worden.

Al snel ontvang ik een antwoord: „Het is nu afwachten of de andere partijen ook kunnen. Ik laat het u zo snel als mogelijk weten.”

Alkmaar is niet om de hoek. Maar op de één of andere manier vind ik de rit naar Alkmaar toe altijd rustgevend. Waarschijnlijk komt dat door de weilanden aan de lange A9.

Korte tijd later ontvang ik het bericht dat de zittingen op de voorgestelde datum gepland kunnen worden.

In twee zaken sta ik cliënten bij en in één zaak ben ik de bijzondere curator. Dat laatste houdt in dat ik door de rechtbank ben benoemd om op te treden als belangenbehartiger van een minderjarig kind. In alle drie de zaken gaat het om een ontkenning van het vaderschap.

In de eerste twee zaken sta ik de moeders bij die het vaderschap van hun echtgenoot willen ontkennen. In de zaak waarin ik de bijzondere curator ben, is eenzelfde verzoek gedaan door de moeder. Wat de vrouwen gemeen hebben, is dat zij gevlucht zijn uit een oorlogsgebied. In het land van herkomst zijn zij getrouwd. Door hun vlucht naar Nederland zijn zij het contact met hun echtgenoot verloren. En gelukkig gaat het leven door en staat plotseling Liefde voor de deur. Van het één komt het ander. 9 maanden later wordt er een prachtig kindje geboren. Moeder en vader zijn verheugd met de komst van de baby. Vader gaat vol trots zijn kindje aangeven bij de ambtenaar van de burgerlijke stand.

„Ik kom mijn zoontje aangeven. Wij hebben gekozen voor mijn de achternaam …”

„Het spijt mij meneer, maar u kunt het kind niet erkennen, want het huwelijk tussen mevrouw en haar echtgenoot bestond nog ten tijde van de geboorte van uw kindje.”

„Mevrouw zal een ontkenning van het vaderschap moeten verzoeken. Dit kan zij doen door een verzoekschrift in te laten dienen door een advocaat.”

En zo geschiedde.

Assia Krim is familierechtadvocate en mediator, ze woont in Zandvoort, haar praktijk is gevestigd Haarlem. Om de week schrijft ze op deze plek over wat ze tijdens haar werk meemaakt.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.