Laat het presidium van de Tweede Kamer naar zichzelf kijken | column

Oud-Kamervoorzitter Khadija Arib is in opspraak. Er zijn klachten over haar periode dat ze voorzitter was. Het presidium - de voorzitter en ondervoorzitters van de Tweede Kamer - heeft besloten een extern onderzoek te laten uitvoeren.

Dat voornemen lekte deze week uit, waardoor we nu wel weten dat Arib van van alles en nog wat wordt beschuldigd, maar niet of het allemaal ook maar enigszins hout snijdt. Het onderzoek moet immers nog beginnen.

Laten we teruggaan naar de lente van 2017, toen Arib als Kamervoorzitter werd herkozen. Toen konden we al lezen dat ze weliswaar goed debatten in de Tweede Kamer kan voorzitten, maar dat ze veel minder competent is in het leiden van de ambtelijke organisatie. Ze stond toen al bekend als iemand die notoir slecht met haar personeel omgaat. Vorig jaar schreef RTL Nieuws een uitgebreide analyse over haar voorzitterschap. De boodschap was min of meer hetzelfde: betrokkenen uit de ambtelijke organisatie noemden het een ramp als ze weer voorzitter zou worden. Hoe erg het is om met haar te werken? Niemand weet het, maar Arib is vast lastig. Dat is waarschijnlijk een van de redenen waarom ze geen voorzitter meer is.

Nu zijn er opeens concrete klachten. Het gaat bij zulke klachtenprocedures vrijwel nooit goed. Zowel de klagers als de beklaagde verdienen bescherming. Dat gaat ook nu weer mis. De klagers zijn anoniem, maar Arib is beschadigd zonder dat er enig deugdelijk onderzoek is gedaan. Vooralsnog gaat het om niet te verifiëren beschuldigingen. Arib moest bovendien uit de media vernemen dat het onderzoek ging plaatsvinden, terwijl het fatsoenlijk was geweest haar direct persoonlijk te informeren over het feit dat er klachten zijn.

Het is verleidelijk te speculeren wie er belang heeft bij het uitlekken en wie ervoor verantwoordelijk is. Een andere vraag is belangrijker: hoe is het mogelijk dat het presidium van de Tweede Kamer deze informatie lekt? Waarom vindt het presidium of de bijbehorende ambtelijke organisatie politieke spelletjes en onderlinge afrekeningen belangrijker dan een nette procesgang? Wat zegt dat? Zou men zich realiseren dat politici een voorbeeldfunctie hebben? Zouden de leden begrijpen dat als hufterigheid in de Tweede Kamer de boventoon gaat voeren heel veel burgers het gevoel krijgen dat ze zich ook zo mogen gedragen?

Hoe het verder moet met dat onderzoek naar Arib weet ik niet, maar ik stel voor dat de Tweede Kamer in ieder geval ook de eigen moraal laat onderzoeken. Dat is hard nodig: als alle verhalen over de notoir slechte omgang van Arib met het Kamerpersoneel waar zijn, en die kans is groot, heeft het presidium dat al jaren geweten. Dan is het geen tijd om berichten naar de media te lekken, maar na te denken waarom men nooit zelf aan de bel trok.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.