Wie was Lau Mazirel? Nee, geen man, maar de voorvechtster voor de rechten van iedereen | column

De Lau Mazirelstraat in Beverwijk.© beeld Google Maps

Friso Bos
IJmond

Ooit studeerde ik net als prinses Amalia op het Roeterse Eiland, zoals dat UvA-campus in Amsterdam genoemd wordt. Ik ging er aanvankelijk vanuit Schagen naartoe met de trein en dan de tram. Stapte ik uit op de Plantage Middenlaan ter hoogte van de Hollandsche Schouwburg en wandelde ik het laatste stukje via de Plantage Kerklaan, over de Lau Mazirelbrug naar de Roeterstraat.

Bij de naam Lau Mazirelbrug stond ik nooit stil. Dat doe ik nu pas doordat we steeds vaker horen over de Lau Mazirelstraat in Beverwijk; de woonwagenstandplaats. Eerlijk gezegd dacht ik dat Lau Mazirel een mannennaam was, ook al staat er op het straatnaambordje: ’voorvechtster voor de rechten van o.a. woonwagenbewoners’.

Nu ik eindelijk over Laura Carola Mazirel (1907 - 1974) heb gelezen, ben ik onder de indruk van haar en van wat zij voor andere mensen deed. Ze liep mijlenver vooruit op de meute.

Pleidooi

Ze voorzag in 1937 hoe Duitsland een bloederige stempel op de geschiedenis zou gaan drukken, maar niemand luisterde. Haar pleidooi om aantekening van geloof en andere persoonlijke gegevens te verwijderen van persoonskaarten in bevolkingsregisters vond ook geen gehoor; we weten hoe het verder ging. Ook al was Mazirel in ’43 medeorganisator van de aanslag op het Amsterdamse bevolkingsregister.

Sociaal advocate avant la lettre, hoeder van vrouwenrechten, homo-emancipatie en van vluchtelingen. En inderdaad hield ze tijdens haar gehele latere carrière als advocaat vinger aan de pols waar het gaat om voorstellen met betrekking tot de woonwagenwet.

Ze stond ervoor dat een mens mag zijn wat het is, zonder in de gaten gehouden, kwetsbaar gemaakt of beoordeeld te worden.

Telkens in een nieuwe vorm blijft dat helaas een voor eeuwig actueel onderwerp.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.