Een nieuw seizoen om het nu eens goed te doen | column

Janice Deul

Terwijl we aan het laatste staartje van de zomer bezig zijn, is op tv de najaarsprogrammering al van start gegaan. Ze zijn er dus weer, de usual suspects. Bekende gezichten in oude formats of ’nieuwe’ programma’s, vaak afgeleid van een succesformule.

Ik bespeur al langer een talkshowmoeheid, bij mezelf en bij anderen. Steeds diezelfde koppen, die in een ’ons-kent-onssfeertje’ bij elkaar aanschuiven om te praten over wat ze denken/vinden/voelen en om te vertellen met wat voor gewèldigs ze nu weer bezig zijn. Je zou er haast cynisch van worden.

Dat vind ik overigens een lelijke eigenschap – cynisme – hoe menselijk ook. Ik heb meer met nostalgie. De bitterzoete zweem van verlangen naar wat ooit was die je kan overvallen door de aanblik van iemand uit het verleden, de smaak van roze koeken of het horen van een bepaald lied. Ook als dat een nummer van Gerard Cox is. ’Khalid en Sophie’ sloot de eerste uitzending van het nieuwe seizoen af met ’t Is weer voorbij die mooie zomer’. Met recht een ’topper van toen’.

Reeds bij de eerste tonen werd ik door weemoed bevangen. Ik dacht aan mijn middelbareschooltijd in Alphen aan den Rijn, de onbekommerdheid die daarbij hoorde, de onzekerheid soms, het nog moeten vinden van je weg, maar ook: het idee dat de wereld aan je voeten lag. Een gevoel dat ik van tijd tot tijd nog altijd heb en daarmee prijs ik me gelukkig. Meestal zing ik Cox’ zomerhit keihard mee (niet onverdienstelijk vind ik zelf, maar er zijn mensen die hier anders over denken). Heel soms pink ik heimelijk een traantje weg.

Maandag deed ik het allebei. Zeker toen ik het filmpje zag dat onder het nummer was gemonteerd. Een knap gemaakte clip waarin werd teruggeblikt op de rampzalige zomer van dit jaar. Terwijl de inmiddels hoogbejaarde Cox zong van ’nananananaaa-nanananananananaaaa’ zagen we beelden van dode vogels en naar adem happende vissen, politiewagens en politici die werden belaagd door boze boeren, nog meer trekkerterreur, een immer draaiende Rutte, almaar duurder wordende boodschappen, agressie jegens AZC’s en mensen in nood en nog meer rampspoed en ellende.

De meteorologische herfst is donderdag begonnen. En wat kijk ik uit naar het nieuwe seizoen. Een nieuwe ronde met nieuwe kansen om het niet alleen beter, maar nu eens gewoon goed te doen.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.