Joris Brussel kan beter in Castricum gaan kaarten dan in Haarlem. Daar kun je nog wildplassen | column

Het toilet haalt Joris vaak niet als hij een avondje heeft gekaart.

Joris Brussel
IJmond

Ik wil een bekentenis doen (Sorry, mama). Maar ik ben een notoire wildplasser.

Als ik van mijn wekelijkse kaartavondje in Haarlem op het treinstation aldaar aankom en het publieke stationstoilet blijkt weer om een uur of acht te zijn gesloten... Ik geef toe, dan wil ik als de nood hoog is een enkele keer het park achter het station inlopen. Om te kijken of er een boom staat die ver genoeg uit het zicht staat en er dorstig uit ziet.

Ik wil immers niemand tot last zijn, maar in mijn broek plassen is mij een brug te ver. En ja, ik kan naar een kroegje rennen, daar een consumptie bestellen, plassen, een sprintje trekken naar de trein en weer nodig moeten dankzij die versnapering.

Het zou kunnen. In plaats daarvan maak ik me liever schuldig aan huftergedrag. Want dat is het officieel. Of eigenlijk een dilemma van collectieve actie. Als ik alleen wildplas, zijn er weinig catastrofale gevolgen, maar als iedereen dat zou doen et cetera, et cetera.

Nu rij ik geen auto en zal ik dus geen huftergedrag op de snelweg veroorzaken, maar juist vanwege mijn wildplasgeschiedenis fascineert huftergedrag me wellicht. Ik las in deze krant dat RTL Nieuws onderzoek had gedaan naar in welke gemeente je het meeste kans hebt een boete te krijgen voor huftergedrag. Huftergedrag als in onder andere rechts inhalen op de snelweg, afval op straat dumpen, tot ’s avonds laat harde muziek draaien en dus ook wildplassen.

Hufterboete

In de IJmond maak je in Beverwijk de meeste kans op een hufterboete. In 2021 ging het daar om 21,3 boetes die werden uitgedeeld per duizend inwoners. En in Castricum het minste aantal van de IJmond: 8,0 boetes per duizend inwoners.

Niet alleen de hufter in mij, maar ook de sociologisch onderzoeker die ik in een vorig leven dacht te worden, leeft op. Hoe werkt dat dan? Er wordt geïmpliceerd dat je in Beverwijk voor hetzelfde vergrijp meer kans hebt dat je er voor beboet wordt dan in Castricum. Het gaat echter niet om de hoeveelheid aan vergrijpen maar om het aantal boetes.

Nu kan je huftergedrag dat niet beboet of geregistreerd, is ook lastig meten. Maar de kop van het RTL-artikel is letterlijk: ’Grote verschillen in aantallen hufterboeters per gemeente, hier ben je het vaakst de klos.’ Er staat in het artikel dan ook dat de politie de verschillen verklaart aan de hand van lokaal beleid per gemeente.

Onhandiger

Maar wat het beleid ook is, wat is dan de uitkomst? Dat er in Beverwijk bijna drie keer meer wordt gewildplast dan in Castricum? Dat er in beide gemeenten net zoveel wordt gewildplast, maar dat de handhavers in Beverwijk drie keer vaker uitschrijven? Dat mensen in Beverwijk sneller tegen de lamp lopen omdat ze drie keer onhandiger zijn dan Castricummers als het gaat om onopvallend wildplassen? Dat het gemeentebeleid van Castricum laks is of dat het Beverwijkse beleid heel streng is?

En wie zegt mij dat het om de inwoners gaat? Ik vermoed dat een veelvoud van de wildplassers in Castricum jongeren zijn die uit andere plaatsen naar de discotheekjes komen. Dus eigenlijk is de conclusie van het onderzoek vooral dat het gunstig is dat ik mijn kaartjesavondjes in Haarlem verruil voor kaarten in Castricum. Want wildplassen in Castricum is relatief comfortabel. Het gebeurt er waarschijnlijk weinig en/of er wordt niet veel op beboet. Ideaal.

Paspoort

Joris Brussel (1987) is columnist, schrijver, (stads)dichter en communicatiestrateeg. Hij komt uit Velsen-Noord en woont in Beverwijk. Wekelijks geeft hij op deze plek zijn mening.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.