Statushouders zijn geen asielzoekers meer, zij hebben net als wij recht op huisvesting | Commentaar

Aankomst statushouders bij tijdelijke woonunits in Heemstede.© Foto Rob van Wieringen

Rens Koldenhof

Een verslaggever van deze krant reed afgelopen week mee met een van de bussen die vanuit het aanmeldcentrum voor asielzoekers in Ter Apel vluchtelingen naar een tijdelijke opvangplaats reed. Pas tijdens de rit werd op het nippertje een plekje voor een gezin gevonden in Assendelft. Tijdelijk, dat wel.

De asielzoekerscentra in Nederland zitten tjokvol. En dat komt niet alleen doordat veel asielzoekers zich melden in dit land. Een flink deel van de ruimte wordt ingenomen door mensen die een stap verder in het proces zijn. Statushouders hebben asiel gevonden en daarom horen ze natuurlijk niet meer thuis tussen de zoekers.

Hun plek is hard nodig om nieuwe vluchtelingen tijdelijk te huisvesten. In afwachting van het oordeel van de Immigratie- en Naturalisatiedienst of ook zij recht hebben op die felbegeerde verblijfsvergunning. Dat hele proces is goed uitgedacht, maar functioneert toch niet omdat statushouders er niet in slagen een definitief dak boven het hoofd te vinden. De asielzoekerscentra in dit land raken zo verstopt.

Een rondgang van deze krant leert dat gemeenten op dit moment grosso modo voldoen aan de door het rijk opgelegde taakstelling om statushouders een woning te bieden. Een enkele gemeente blijft achter en moet een inhaalslag plegen zoals de gemeente Utrecht, waar statushouders zes weken lang voorrang krijgen op de woningmarkt. Meestal is zo’n noodgreep niet nodig omdat de gemeenten netjes op koers liggen.

De totale taakstelling is dus kennelijk niet toereikend. Er is domweg meer vraag dan het door Den Haag geregisseerde aanbod. Dat klinkt veel andere woningzoekenden bekend in de oren. Starters die nog noodgedwongen bij hun ouders op zolder wonen, jonge gezinnen waar kinderen worden geboren of die uit elkaar gaan, zitten in hetzelfde schuitje. Ook zij zijn statushouder in de zin dat ze recht hebben op huisvesting.

Dat is er alleen nog niet. Het is eerlijk de armoede te verdelen en iedereen even lang te laten wachten. Maar dat betekent wel dat er naast de zolder van papa en mama andere tijdelijke woonplekken moeten komen. Nederland heeft behoefte aan duizenden snel te bouwen doorstroomwoningen.

In zo’n prefabhuis kunnen statushouders tijdens hun wachtperiode op een definitief dak boven hun hoofd sober maar netjes verblijven. En wie de zolderkamer zat is, is natuurlijk ook welkom.

Lees ook: Asielzoekerscentra verstopt, maar gemeenten liggen op koers met opvang statushouders

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.