Haarlemmers helpen Haarlemmers: Martien wil graag weer een kantoortje om andere mensen te helpen

Martien Luijcks.© Foto United Photos/Rob van Wieringen

Frenk Klein Arfman

Martien Luijcks werd geboren in Heerlen, maar woont inmiddels alweer dertig jaar in Haarlem. Hij zet zich al jaren in voor het ISP (Informatiesteunpunt). Mede door financiële tegenslag houdt hij nu bureau in De Pletterij. „Maar ik zou heel graag een eigen kantoortje hebben.”

„Ik kom uit een leuk gezin. Mijn vader was boekhouder, mijn moeder een boerendochter.” Na het voltooien van de havo en de kweekschool, liet Luijcks zijn geboorteplaats Heerlen achter zich om pedagogie te gaan studeren in Nijmegen. „Die studie heb ik ook afgemaakt, maar ik heb nooit een vaste baan gevonden.”

Goeroe

In Haarlem zette hij zich gaandeweg steeds meer in als vrijwilliger. „Hier ben ik Ton de Vries tegengekomen. Hij heeft een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Eigenlijk is hij een beetje mijn goeroe geworden. Vorig jaar is hij helaas overleden, aan corona. Ik mis hem nog steeds.”

Hij deed vooral zijn best mensen te helpen die het niet breed hadden. Hij maakte een complete ’sociale kaart’ om mensen die de weg niet wisten te helpen deze toch te vinden. „Ik had echt van alles in die lijst opgenomen. Zelfs tot zaken als ’waar kun je goedkoop paardrijden’ aan toe.” Maar, zo constateert hij met een lach op het gezicht: „Mijn managerskwaliteiten waren niet geweldig. Ik liet mijn sociale kaart zodoende eens op een publieke computer staan en vervolgens werd deze al snel buiten mij om overal verspreid. Ik kon er, als ik dat al had gewild, in ieder geval niets meer mee verdienen.”

Lees ook: Haarlemmers helpen Haarlemmers: Hennie werd ziek en belandde in de bijstand. Hij wil graag een driezitsbank, zijn oude is compleet versleten

Hij zette zich in voor andere ideeën als ’Vriendendienst’(’Later zijn anderen met die insteek het Maatjesproject begonnen’) en ’Lotgenoten’, waarbij de insteek was mensen met problemen juist in contact te brengen met mensen die dezelfde problemen hadden of kenden. Daarnaast had hij Melkert-banen. „Genoeg om er toch nog een redelijk pensioentje aan over te houden. Ik kan er in ieder geval net van rondkomen.”

Zingen

Naast alle vrijwilligerswerk houdt hij van zingen. „Ik zing in twee koren. En de laatste jaren is ook religie een belangrijkere rol in mijn leven gaan spelen. Ik ben streng-katholiek, bijna protestants, opgevoed, maar tijdens mijn studiejaren verwaterde dat. Nu is religie weer teruggekomen in mijn leven.”

Waar komt die kennelijk sterke behoefte om anderen te helpen vandaan? „Ik heb best veel fouten gemaakt in mijn leven. Welke? Nou, ik heb mensen tekort gedaan. Mijn ex-vrouw bijvoorbeeld. Dat ons huwelijk het niet redde, was mijn schuld. Ik heb een dochter, maar heb geen contact met haar. Althans, ik kan haar wel berichtjes sturen, maar ze reageert niet. Ik hoop dat dat nog eens komt.”

En hij maakte ook wel eens ruzie. „Ik had een soort adhd-achtig gedrag. Was erg ad rem en soms ook te arrogant. Ik zei soms meer dan nodig was. Maar bedacht dat vaak pas nadat ik het al gezegd had. Al de fouten die ik heb gemaakt, probeer ik nu goed te maken.” Die insteek werd hem mede aangereikt door Ton de Vries. „Hij was het die me aanraadde mijn schuldgevoel om te zetten in iets positiefs.”

Kantoortje

Tot voor kort hield hij samen met zijn collega’s een kantoortje. „Daar ontvingen we de mensen die een duwtje in de rug nodig hadden. Dat doe ik samen met Rik, Mo, David en Emad. Zonder hen zou ik het het niet redden. Op dat kantoortje hoorden we problemen of verhalen aan om vervolgens te zien wat we konden doen. Ik ben altijd heel dankbaar dat die mensen me hun verhalen toevertrouwen. Want als ze dat niet zouden doen, tja, dan zit ik daar uiteindelijk niets, haha.” Hij haalt veel voldoening uit het helpen. „Het geeft een fantastisch gevoel als je iemand een duwtje in de rug kan geven. Dat ik iets kan doen voor anderen, geeft mij vreugde. Het ISP is mijn leven.”

Maar een paar jaar terug belandde hij in de schuldhulpverlening. „Ik ontmoette een vrouw via de chat en zij heeft me uiteindelijk al mijn geld afhandig gemaakt. Zelfs toen ik al in de schuldhulpverlening zat, ging dat nog even door. Pas sinds kort ben ik weer uit de schuldhulpverlening.” Maar het kantoor dat ze hadden, raakten ze kwijt. Momenteel houden ze spreekuur bij De Pletterij. „Daar ben ik heel dankbaar voor, maar het is soms wel onrustig. Soms zit iemand net midden in een emotioneel verhaal, maar is de ruimte voor iets anders nodig waardoor we moeten verkassen. Dat kan lastig zijn. Daarom zou ik zo graag weer een eigen kantoorruimte willen hebben. Gewoon een plek waar ik twee of drie dagen per week de mensen kan ontvangen. Hoeveel mensen? Een stuk of vijf per dag misschien?”

Wilt u deze Haarlemmer helpen? Stuur dan een mail naar haarlemmershelpen@haarlemsdagblad.nl met korte motivatie (drie regels) waarom u de persoon wilt helpen. Vermeld ook uw telefoonnummer.

Over Haarlemmers helpen Haarlemmers

Haarlemmers helpen Haarlemmers is een samenwerking van Haarlems Dagblad en Stichting Stem in de Stad. In deze rubriek roepen wij onze lezers op om in de regio Haarlem mensen te helpen die een steuntje in de rug verdienen. Het gaat nooit om grote bedragen, maar om praktische hulp zoals de aanschaf van noodzakelijke spullen of diensten. Uw eventuele donatie lichten wij met uw motivatie graag toe in de volgende editie van deze rubriek.

’Precies waar ik geld voor opzijzette’

Hennie van de Molen vroeg twee weken geleden om een nieuwe bank. Minke las het verhaal en wil hem graag helpen.

Minke (59) is niet de echte naam van de ’gever’ van deze week. „Ik kan het geld missen, daarom hoef ik echt niet met naam en toenaam in de krant. Bovendien heb ik liever niet dat op google mijn naam gelijk gekoppeld wordt aan het woord kanker.” Want ook Minke werd getroffen door de ziekte die Hennie heeft. „Met mij gaat het nu gelukkig goed. Maar ik heb die periode wel zelf ervaren hoeveel het kan schelen als je het jezelf makkelijker kunt maken. Een Uber bestellen of een comfortabele bank kopen waar je na een chemokuur op kunt liggen. Ik kon me dat destijds veroorloven. Maar op dat vlak is weinig hulp te vinden. Ik had daarom wat geld dat ik over had opzij gezet om ooit iemand in zo’n situatie te kunnen helpen. Toen ik Hennies verhaal las, dacht ik gelijk: Dit is precies waar ik dat geld voor opzij gezet heb.”

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.