Italië.. Engeland.. Italië.. Engeland.. Voor wie moet je nou zijn in de EK-finale? De zwevende kijker wikt en weegt | EK-column

Engelse fans vieren het bereiken van de finale.

Engelse fans vieren het bereiken van de finale.© Foto AFP/Tolga Akmen

Theo Brinkman

In het toernooi waarin ‘wij’ allang uitgeschakeld zijn, doen nog twee landen mee. Zondagavond gaan zij het samen uitvechten. Zondagavond, dat lijkt nog best ver weg, maar die drie dagen zijn zo om. De zwevende kijker moet dus opschieten, want neutraal naar een wedstrijd kijken is niks.

De vraag is simpel: wie moet er zondag winnen? Italië? Of toch Engeland? Het antwoord is minder eenvoudig. De zwevende kijker dubt. De zwevende kijker wikt en weegt.

Italië heeft mooie wedstrijden gespeeld, liet aanvallend voetbal zien en heeft op dit EK enkele schitterende doelpunten gemaakt. Allemaal waar. Maar Engeland dan? Dat heeft zich toch ook niet alleen maar ingegraven? Saai en degelijk wordt hun speelwijze genoemd, maar linksback Luke Shaw is toch ook keer op keer naar voren gerend? Wordt dat minder gewaardeerd omdat hij niet de naam en de looks heeft van Leonardo Spinazzola, zijn Italiaanse collega?

Vriendschap

Gianluca Vialle en Roberto Mancini.

Gianluca Vialle en Roberto Mancini.© Foto EPA/Laurence Griffiths

Ook mooi: de bijna levenslange vriendschap tussen Roberto Mancini, de bondscoach van Italië, en Gianluca Vialli, de teammanager. Zulke vrienden gun je het ultieme succes – ook al omdat Vialli zoveel positiviteit uitstraalt nadat hij enkele jaren geleden nog alvleesklierkanker had en doodziek was. Maar wacht even. En Gareth Southgate dan?

Keurig

Gareth Southgate.

Gareth Southgate.© Foto EPA/Paul Ellis

Die correcte, rustige bondscoach van Engeland, die in een brief voorafgaand aan het toernooi het volk opriep tot eenheid en verbinding? Die zijn afschuw uitsprak over het racisme in Engeland en die dit EK aangreep om de verdeeldheid in de samenleving aan te pakken. Die man gun je toch ook het ultieme succes? Nou en of.

De zwevende kijker twijfelt. Engeland heeft vijfenvijftig jaar moeten wachten op een finaleplaats. Mogen ze eindelijk weer eens wat winnen? Ja, het is ze gegund. Italië haalde in diezelfde vijfenvijftig jaar zeven keer de finale (dit is de achtste keer). Daarvan won het er drie (twee WK-finales en één EK-finale). Die Italianen komen dus niks tekort. Maar wacht even: Engeland moest toch niet voor niets vijfenvijftig jaar wachten? Dat was toch hun eigen schuld, omdat ze er gewoon niet veel van bakten? Hm, ja, daar zit ook wel weer wat in.

De zwevende kijker is er nog niet uit, wikt en weekt verder en wenst alle andere zwevende kijkers succes de komende dagen.

Het prachtige doelpunt van Federico Chiesa voor Italië in de halve finale tegen Spanje.

Het prachtige doelpunt van Federico Chiesa voor Italië in de halve finale tegen Spanje.© Foto AFP/Facundo Arrizabalaga

Een bolletje feestvierende Engelse spelers na de 2-1 van Harry Kane in de halve finale tegen Denemarken.

Een bolletje feestvierende Engelse spelers na de 2-1 van Harry Kane in de halve finale tegen Denemarken.© Foto AP/Laurence Griffiths

Meer nieuws uit Sport