Premium

De broer mocht weer komen logeren: het leek wel een festival | column Hannah van Wieringen

De broer mocht weer komen logeren. Corona had ons de afgelopen maanden op FaceTime aangewezen. Hij kwam, als erelid van de kwetsbare knakkers der aarde, zijn woonvoorziening in Heiloo minimaal uit. Ja, er was de wandelclub en het bewegen op de binnenplaats met de rest van de bewoners.

Dat FaceTime zorgde voor een vreemde acute nabijheid. Op de gekste momenten wás ie er opeens. Hij verscheen in de werkkamer. Of keek hij mee bij het tomaten opbinden, coronataart bakken of bij het wandelen met de hond over de vrijwel lege voetbalvelden in de buurt. Gezellig getetter over wat er op het menu stond, zijn favoriete muziek, soms bezorgde vragen over het virus. In alle eerlijkheid leken de rust en de stilte van de lockdown hem juist goed te doen. Het kwelde intussen behoorlijk, zijn gezicht in dat scherm en het uitblijven van een knuffel. Knuffelen namelijk, en dit weet iedereen met een lichaam, maakt minstens de helft van de woorden die er zijn overbodig.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Video uitgelicht

    Ombudsman

    Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.