Premium

Zestig dagen aan de beademing op de ic: ’Twee keer heeft mijn laatste uur geslagen, maar mijn hart bleef doorgaan. Ik heb het gered’

Zestig dagen aan de beademing op de ic: ’Twee keer heeft mijn laatste uur geslagen, maar mijn hart bleef doorgaan. Ik heb het gered’
Amsterdam

„Ik was er nog, maar vraag niet hoe. Twintig kilo afgevallen, alle spiermassa verdwenen en als ik mijn arm optilde begon ik al te hijgen. Totaal op, ik moest helemaal vanaf nul beginnen.” Aldo Wink (53) lag zestig dagen aan de beademing op de intensive care, met dubbele longontsteking en ARDS. „Twee keer heeft mijn laatste uur geslagen, maar mijn hart bleef doorgaan. Ik heb het gered”, zegt hij een jaar na ontslag uit het ziekenhuis. De oude wordt hij nooit meer. „Dat is een rouwproces. Ik moest afscheid nemen van mijn oude leven, mijn oude ik. Dat is emotioneel zwaar, voor jezelf en je geliefden. Het lijkt wel of ik opnieuw ben geboren.”

Hij leeft intens mee met coronapatiënten die vechten voor hun leven. „Ik word weer helemaal teruggegooid in de tijd. Mijn familie ook. Voor hen was het net zo’n nachtmerrie als voor mij. De longinfectie door corona heeft zeer sterke overeenkomsten met ARDS (ernstige longaandoening). Vrienden begrijpen nu pas echt wat we hebben meegemaakt.”

Lees ook: Na ic-opname wacht ex-coronapatiënten een nieuwe zware fysieke en mentale strijd

Hij wil een lichtpuntje zijn voor coronapatiënten, die verzwakt van de ic komen. „Voor hen begint een moeilijke strijd, met ups en downs. Artsen gaven geen cent voor me. Dachten dat ik in een rolstoel moest blijven zitten. Moet je nu kijken. Ik wandel. Loop trappen. Ik geniet. Het is een lange weg, maar het kan.”

Keel

De ellende begint op 26 januari 2019 aan de kust van Alicante in Spanje, waar Aldo Wink met echtgenote Debby - geboren in Zaandam - verblijft. Op 2 februari willen ze terugvliegen naar Nederland. „Ik herinner me nog goed dat we tijdens een wandeltocht beiden een beetje last kregen van onze keel.”

Debby knapt weer op. „Maar ik begon me in rap tempo beroerder te voelen. Het hoesten hield me wakker en ik had lichte koorts.” Een huisarts schrijft paracetamol, penicilline en een inhaler voor.

De volgende nacht gaat het mis. „Ik begon bloed op te hoesten en kon nog maar amper op mijn benen staan.” Uiteindelijk belandt hij met de diagnose longontsteking en 41 graden koorts in een ziekenhuis in Benidorm. Het is warm en hij drinkt veel tegen de dorst. „Toen alle plasflessen vol zaten zat er niets anders op, ik moest het bed uit.”

Goudvis

Hij loopt vier meter naar de wc. „Ik begon als een goudvis naar zuurstof te happen, maar het lukte me net om te plassen en terug te lopen. Direct dat zuurstofmasker weer op.” Dagelijks krijgt hij zakken antibiotica toegediend, niets slaat aan. De vierde ochtend is het zuurstofgehalte in zijn bloed nog maar 69 procent. „Binnen no time kwam er een broeder binnen, tikte de remmen van de wieltjes van mijn bed los en bracht me zonder iets te zeggen met de lift naar -1, de kelder waar de intensive care zich bevond.”

Zestig dagen aan de beademing op de ic: ’Twee keer heeft mijn laatste uur geslagen, maar mijn hart bleef doorgaan. Ik heb het gered’
Aldo Wink (53) weer aangesterkt.

De diagnose is ARDS. „Een heftige ontstekingsreactie in de longen. Je hapt letterlijk naar lucht.” Met een buis in zijn luchtpijp ligt hij in een kunstmatige coma. Zijn toestand is kritiek en Debby laat zijn moeder, zoon en zus overkomen.

Hallucineren

Aldo Wink hallucineert hevig. ,,Het was huiveringwekkend, omdat het honderd procent echt leek. Ik wist niet dat een mens zo bang kon zijn.”

Na twee weken laten de artsen hem iets ontwaken. „Eerst hadden ze tracheotomie toegepast. De zuurstofbuis gaat via een snede in de luchtpijp in plaats van de mond. De buis in mijn mond werd namelijk een probleem, mijn mond droogde uit en mijn lippen begonnen te barsten.”

Zestig dagen aan de beademing op de ic: ’Twee keer heeft mijn laatste uur geslagen, maar mijn hart bleef doorgaan. Ik heb het gered’

Antibiotica hebben geen effect. Artsen staan voor een raadsel. Langzaam wordt de zuurstoftoevoer teruggedraaid. „Ik voelde dat ik stikte, raakte in paniek en probeerde om me heen te slaan, maar ik lag met mijn handen en voeten vastgebonden aan bed.” Af en toe wordt hij in een stoel gezet, beter voor zijn longen. Twee keer per dag mag hij bezoek krijgen. ,,De rest van de dag was ik alleen. Aan het vechten.”

Marteling

„Mijn familie en ik hebben dit letterlijk en figuurlijk als een marteling ervaren”, zegt Wink die klassiekers fietste, marathons liep, weet wat afzien is. Opnieuw wordt hij onder zeil gebracht. „Ik had weer rust. Maar ondertussen lag ik nog steeds aan de beademing en was mijn situatie onveranderd.” Debby probeert hem naar een Nederlands ziekenhuis te krijgen. Maar volgens de artsen kan dat alleen als hij zelfstandig ademt. Wink blijft koorts houden en heeft ziekenhuisbacterie MRSA opgelopen.

„Het was nu erop of eronder. Ze konden niets meer voor mij doen. Mijn lichaam moest het nu zelf doen.” Debby vraagt familie en vrienden - gelovig of niet - die avond thuis een kaars voor hem te branden, te bidden en aan hem te denken. Wonderwel haalt hij de ochtend. Maar hij is op. „’Ma’, probeerde ik te zeggen,’het is mooi geweest, laat me maar gaan’. ’Niets ervan’, zei ze, ’je moet doorvechten.’ Die avond toen ik alleen was trok ik alles eruit. De beademing, de katheter in mijn pisbuis, slangen van infusen.” Twee verpleegsters staan vloekend naast zijn bed: ,,What is wrong with you!”

’Sea Level Air ambulance’

In week zeven is het Debby gelukt. „Met de ’Sea Level Air ambulance’ en vlak voor vertrek nog enkele bloedtransfusies, durfden mijn familie en de artsen het erop te wagen.” Met een medisch team aan boord vliegt hij naar Amsterdam. Omdat het zuurstofgehalte in zijn bloed zo laag is wordt op ’sea level’ gevlogen. Op de ic van het Amsterdamse BovenIJ ziekenhuis gaat het eindelijk beter. ,,Stap voor stap is de extra zuurstoftoevoer van de beademingsmachine afgebouwd.” Artsen vertellen hem dat ’ze zelden iemand zo verwaarloosd uit een ander ziekenhuis hadden opgenomen’.

Op eigen kracht

Hij heeft het gered. „Ik kon weer op eigen kracht ademen, na in totaal zestig dagen aan de beademing te hebben gelegen.” Op 12 april mag hij naar huis. In een rolstoel, twintig kilo lichter. „Die overstap is enorm. In het ziekenhuis word je continu gemonitord en ineens lig je thuis op de bank.”

Zestig dagen aan de beademing op de ic: ’Twee keer heeft mijn laatste uur geslagen, maar mijn hart bleef doorgaan. Ik heb het gered’
Aldo Wink verzwakt en twintig kilo lichter na langdurige ic-opname.

„Een week na thuiskomst ben ik door Mel Major van UMC Amsterdam/Hogeschool van Amsterdam gevraagd mee te doen met het Reach-onderzoek.” Reach staat voor Rehabilitation After Critical illness and Hospital discharge en helpt bij het revalideren en verwerken. De patiënt staat helemaal centraal. Hij revalideert met hulp van een fysiotherapeut, diëtist en wijkverpleging. „Het is heerlijk dat ze positief met je aan de slag gaan.”

Na twee maanden volgt EMDR-therapie voor traumaverwerking. ,,Revalideren is vijftig procent fysiek en vijftig procent mentaal. Je bent onzeker, moet je grenzen weer leren kennen. Als revalidatie van ic-patiënten goed wordt aangepakt scheelt dat zoveel leed. Als ik niet was geholpen, was ik in een diep gat gevallen.”

Wink pleit ervoor dat de partner van een ic-patiënt een paar maanden betaald verlof krijgt om een dierbare na ontslag uit het ziekenhuis bij te staan. ,,Je kunt niet aan je lot worden overgelaten.”

Herstel

Herstel is een lang traject. ,,Familie en vrienden denken na een tijdje misschien dat het weer prima gaat. Maar de strijd wordt nog geleverd.” Zelf begint hij te vroeg met werken. ,,Elke email en app was teveel. Ik moest alles weer loslaten. Nu pas heb ik het zelfvertrouwen en durf ik vooruit te kijken.”

Een boodschap voor ex-coronapatiënten? „Probeer te accepteren wat er is gebeurd. Hoe moeilijk ook, het is je overkomen. Het is niemand te verwijten en jezelf al helemaal niet. Ik ben een ander mens, maar er zijn nog ontzettend veel mooie dingen in het leven.”

Meer nieuws uit Amsterdam

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.