Premium

Column 60 seconden: In McFile voor fastfood

Een enorme muziekliefhebber ben ik niet. Dus toen mijn vriendin mij deze week meldde dat een concert, waar wij volgende maand naartoe zouden gaan in AFAS Live, was afgelast, was ik daar niet echt rouwig om. Was eerlijk gezegd al vergeten dat we überhaupt naar een concert zouden gaan.

Ik vind het echter wel jammer dat we de komende maanden onze restaurantbezoekjes kunnen vergeten. Koken is niet echt onze hobby. Het valt niet mee om elke dag opnieuw weer te bedenken wat we moeten eten. Zeker in een tijd dat de supermarkten - en dan vooral de groenteafdelingen - eruit zien alsof er een zwerm sprinkhanen is langsgetrokken.

Nu heeft de coronacrisis de afhaalmogelijkheden bij restaurants flink vergroot. Zo kun je vaak a la carte bestellen: van de carpaccio vooraf tot aan de dame blanche. Je moet het alleen nog even ophalen. Maar om nou thuis restaurantje te gaan spelen? Het wordt dan toch best prijzig voor een thuismaaltijd.

Vandaar dat we deze week toch maar weer eens kozen voor de McDonald’s. En blijkbaar waren we niet de enigen die op dit idee waren gekomen. De McFile is dezer dagen langer dan die voor de Velsertunnel.

Al ritsend - er zijn twee aanvoerwegen - bereikten we eindelijk het eerste loket. Daar werd het pinautomaat met een stok aangereikt. En bij het volgende loket werd mij het eten aangereikt door een in beschermingskleding gestoken medewerker. Het rood-witte afzetlint versterkte het gevoel dat ik op een plaats delict was aangekomen. Fastfood in coronatijd.

Ik denk dat ik toch maar weer eens in de kookboeken ga snuffelen.

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.