Premium

Stefano Keizers maakt het zich zo moeilijk mogelijk

Stefano Keizers maakt het zich zo moeilijk mogelijk
Stefano Keizers in ’Sorry baby’.
© Foto Julie Hrudova

Theatermaker Stefano Keizers maakt het zichzelf altijd zo moeilijk mogelijk. Niet alleen wanneer hij een voorstelling maakt en speelt, zoals nu ’Sorry baby’, maar ook thuis. „Ik ben mezelf altijd aan het martelen. Met het doel de touwtjes in handen te houden en niet volgens de norm te hoeven leven. Ik wil het gevoel hebben dat ik nog een bepaalde vrijheid heb.”

Stefano Keizers werd bij het grote publiek bekend via de tv. Hij nam deel aan ’De slimste mens’ en ’Maestro’, programma’s waarvan hij zich beide ten onrechte als ’winnaar’ afficheert. Binnenkort is er een tweede reeks ’Experimensen’ op tv te zien: een krankzinnige wetenschappelijke spelshow. Maar Keizers’ weg naar bekendheid begon in het theater.

Wie een van de kleine twintig try-outs van de nieuwe voorstelling ’Sorry baby’ heeft gezien, kan met een gerust hart nog een keer naar deze show gaan. De naam, het decor, de kleding, het lichtplan en de geluiden zijn hetzelfde gebleven, maar verder bijna niks. Het is het resultaat van een diepe crisis, waarin de cabaretier belandde toen na de try-outs de première in zicht kwam. Keizers, die eigenlijk Gover Meit heet maar een artiestenaam koos ’die wat normaler was dan mijn eigen naam’, wilde niet verder.

„De vorige voorstelling, ’Erg heel’, ging aanvankelijk zo over de grenzen heen van wat het publiek nog prettig vond, dat we water bij de wijn zijn gaan doen om ervoor te zorgen dat het grote publiek mij leuk ging vinden. Maar bij de try-outs van de nieuwe voorstelling merkte ik dat het publiek iets heftigers wilde dan waar ik zelf zin in had om te maken. Dat heb ik met een half jaar trekken en duwen in het gareel proberen te krijgen.”

„Daar kwam een dusdanige gelatenheid uit bij het publiek en een dusdanige woede bij mijn regisseur, dat ik op een bepaald moment ben ontploft. Ik dacht: oké, als jullie het heftig willen, dan kun je dat krijgen ook. Maar dan ga ik het meest anarchistische doen dat ik ooit van mijn leven heb gedaan. En daar heb ik nog een paar scheppen bovenop gedaan.”

Keizers dreigde aanvankelijk helemaal niet met de nieuwe show op tournee te gaan. „Maar terwijl men bij het impresariaat tegen mij zat te schreeuwen dat dat niet kon, heb ik in mijn hoofd de nieuwe voorstelling geschreven. Van het begin tot het eind. Die voorstelling danst daarmee op het graf van de oude.”

Hoer

De show gaat niet meer over hoe ellendig het is om met een artiest samen te leven, waardoor zijn relaties voortdurend op de klippen lopen, maar over de relatie van de artiest met het publiek. De artiest is een hoer, het publiek de veeleisende klant, ergens. Keizers maakt duidelijk dat hij helemaal geen zin heeft om de voorstelling te spelen en dat het mensen vrij staat om naar huis te gaan, of om een spelletje op hun telefoon te gaan doen. Lachen mag niet, klappen evenmin. Om aan te geven dat hij geen seconde langer op het podium blijft dan noodzakelijk, hangt er een timer boven het podium die van 90 aftelt naar nul. Aan het begin van de voorstelling belooft hij, wanneer de teller op 30 minuten staat, ’zijn lul te laten zien’.

Strijd

Hiermee heeft Keizers een eind gemaakt aan de strijd om steeds dat te doen wat niet in de lijn der verwachting ligt. „Ik heb nu een voorstelling die ik zelf prettig vind om te spelen, maar waarvan ik toch elke avond de spanning in mijn buik kan voelen. Hoe langer je naar deze voorstelling kijkt, hoe minder mensen willen toegeven dat waar ze naar kijken wáár is. Terwijl het allemaal echt is. Sowieso zijn mensen geneigd mij minder te geloven naarmate ik vaker zeg dat iets waar is. Zelfs mijn impresariaat denkt nu dat het niet echt is.”

„Voor mij zit er heel veel humor in het feit dat, om een voorstelling te maken die gewaardeerd wordt, er van mij verwacht wordt dat ik expres iets maak dat bijna geen voorstelling meer te noemen is. Maar ik heb liever dat mensen de zaal uitlopen en zich afvragen waar ze nu eigenlijk naar hebben gekeken, dan dat ze zich afvragen waar ze de auto hebben geparkeerd. Bij de première in Den Haag kwam na de voorstelling een vrouw furieus en schuimbekkend naar me toe om te zeggen dat ik haar echt had opgelicht. Het was de eerste reactie die ik hoorde. Misschien ben ik het wel met haar eens. Maar dat betekent niet dat het niet leuk kan zijn om te ervaren wat voor vliegtuigwrak ik geboetseerd heb.”

’Sorry baby’ is volgens de artiest een voortzetting van de vorige show ’Erg heel’. Die eindigde met een sterfscène, die zodanig werd volgehouden dat het publiek óf in verwarring de zaal verliet, óf met Keizers aan de haal ging. Van het nemen van selfies met ’het lijk’, tot het op een brancard meetronen van het ontzielde lichaam naar een aanpalend café. „Maar misschien komt de nieuwe voorstelling nog wel harder binnen wanneer je de vorige niet hebt gezien.”

Slachtoffer

Keizers likt zijn wonden. Ziet hoeveel schade hij heeft aangericht bij de vorige tournee en poogt nu vruchteloos op dezelfde route de scherven te ruimen. „Er is in mijn leven helemaal niets meer waarover ik geen sorry zou moeten zeggen. Iedereen is het slachtoffer van wie ik ben en alles wat ik doe, is een grote verschrikking. En ik stel sowieso iedereen teleur.”

Keizers komt tot de kern: „Ik probeer mezelf, overal waar ik kan, zo veel mogelijk te straffen. Ik probeer er een leven op na te houden als een boeddhistische monnik. Mijn hele huis is nu leeggehaald. Dikwijls verbied ik het mezelf om in bed te slapen of om mijn kleren uit te trekken. Ik probeer mezelf zo veel mogelijk te martelen en het comfort uit het leven te halen. Met het doel de touwtjes in handen te houden en niet volgens de norm te hoeven leven. Ik wil het gevoel hebben dat ik nog een bepaalde vrijheid heb. De enige manier om ervoor te zorgen dat er een plek voor mezelf op aarde bestaat, is door een plek te maken die voor anderen onprettig is om te zijn.”

Theater

Stefano Keizers is met ’Sorry baby’ te zien in o.m.: Zaantheater, Zaandam (21 en 22/2); De Kampanje, Den Helder (28/2); Het Postkantoor, Bovenkarspel (29/2); De Meervaart, Amsterdam (4/3); De Meerse, Hoofddorp (25/3); Cool, Heerhugowaard (15/4); De Luifel Heemstede (24/2); Singer, Laren (25/4); Kleine Komedie, Amsterdam (1 en 2/5); Castellum, Alphen a/d Rijn (19/5); Idea, Soest (22/5), 30-5 Schouwburg, Leiden (30/5). Web: stefanokeizers.nl

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.