Maaltijdservice voor ouderen Tafeltje Dekje gered dankzij Jaap Wiersma

,,Belangrijk in het leven is dat je gelukkig bent. Dat je het gevoel hebt dat je sociaal belangrijk bent.’’
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Heemstede

Bijna was maaltijdservice Tafeltje Dekje ter ziele. Het is aan de inspanning van chauffeur Jaap Wiersma, een van de tachtig vrijwilligers, te danken dat de maaltijdservice waarvan 150 mensen in Haarlem en omgeving gebruikmaken, nog bestaat.

Aanvankelijk zou Tafeltje Dekje per 1 januari 2020 ophouden te bestaan, omdat de verantwoordelijke stichting Unie van Vrijwilligers (UVV) het na 64 jaar uit ’bedrijfseconomisch oogpunt’ niet meer verantwoord vond ouderen en ander hulpbehoevenden vijf keer per week tussen de middag een warme maaltijd te verschaffen.

Jaap Wiersma sloeg alarm, de Haarlemse politiek werd wakkergeschud, de gemeente steunde de maaltijdservice met 77.000 euro en Tafeltje dekje werd ondergebracht bij de stichting Haarlem Effect. Gered door de gong die Wiersma sloeg.

Jaap Wiersma is geboren in Haarlem-Noord, waar hij zijn jeugd doorbracht. Zijn ouders waren oprichters van een gymnastiekvereniging. ,,We kregen de sport met de paplepel ingegoten.’’

De Heemstedenaar deed niet alleen aan gymnastiek, hij basketbalde en zat op kanovaren bij de Trekvogels. Wiersma volgde de LTS-opleiding autotechniek, werkte daarna veertien jaar bij de politie in Haarlem waar hij chef werkplaats werd. Na het behalen van zijn diploma MTS werktuigbouwkunde stapte hij over naar PWN Waterleidingbedrijf Noord-Holland, waar hij het wagenpark onder zijn beheer kreeg.

Hij werd vervolgens hoofd onderhoud van de pompstations Andijk, Castricum, Laren, Wijk aan zee en later hoofd interne dienst. Jaap Wiersma ging op 55-jarige leeftijd, een beetje tegen zijn zin, met pensioen. ’Er komt altijd wat anders op je pad’, zei een vriend tegen hem.

,,Ik zag in 2005 een advertentie in de krant staan, dat ze chauffeurs zochten voor Tafeltje Dekje. Ik dacht: ik ben gezond, ik wil wat terugdoen voor de maatschappij. De stichting UVV, waar Tafeltje Dekje onder valt, is na de Tweede Wereldoorlog opgericht voor mensen die het zo arm hadden dat ze niet fatsoenlijk te eten hadden, of die door omstandigheden niet hun eigen maaltijd kunnen maken. De gemeente subsidieert die maaltijden. Mijn rol is simpel: ik ben chauffeur. Dat vrijwilligerswerk is geweldig!’’

De chauffeurs kregen in augustus plotseling het bericht dat het UVV-bestuur de handdoek in de ring gooide. ,,We waren eerst helemaal uit het veld geslagen. Want mensen bij wie wij de maaltijden bezorgen kunnen dat niet zelf regelen! Zij kunnen niet, zoals wij, naar de slager, de groenteboer of Appie Heijn. ’Het is niet meer van deze tijd’, zei het bestuur. Maar dat vind ik zo’n dooddoener.’’

Dus is Wiersma met collega-chauffeur Gerard Dupon actie gaan voeren voor behoud. ,,We dachten: als het niet anders kan, richten we zelf een stichting op en brengen Tafeltje Dekje daarin onder. We hebben gesprekken gevoerd met bestuur, wethouders, raadsleden, om te bekijken of er een realistische kans was op een doorstart. Want zoiets als Tafeltje Dekje, dat al zo lang bestaat, dat kun je toch niet laten doodbloeden?’’

Wiersma en consorten wisten aldus het gemeentelijk apparaat wakker te schudden. De raad kwam met subsidie over de brug en Tafeltje Dekje werd ondergebracht bij de stichting Haarlem Effect.

,,We hebben afgesproken dat we per 1 januari doorgaan zoals we dat gewend zijn. Lopende het jaar gaat Haarlem Effect kijken hoe zij het slimmer, beter of efficiënter kunnen organiseren. Dat vind ik ook logisch.’’ De club is altijd op zoek naar nieuwe vrijwilligers, benadrukt Wiersma. Die kunnen zich bij Haarlem Effect aanmelden.

Wiersma’s enthousiasme is gestoeld op een sterk sociaal gevoel. ,,Ik heb een warme relatie met de Nierstichting. Mijn vader is aan nierfalen overleden. Mijn schoonzusje overkwam hetzelfde. Op mijn verjaardag zet ik altijd een pot op tafel: jongens, geen cadeautjes of flessen. Doneer maar. Ik heb zelf ook een nier gedoneerd, aan een goede vriend. Om aan te geven hoe ik in het leven sta.’’

Hij heeft ook een zwakke kant. ,,Ik word gauw boos. Ik kan niet tegen onrecht. Dan ga ik zeggen: potverdomme, het moet toch anders kunnen! Belangrijk in het leven is dat je gelukkig bent. Dat je het gevoel hebt dat je sociaal belangrijk bent. Dat iemand op je zit te wachten. Dat je een rol kunt spelen in het leven waar een ander dankbaar voor is.’’

Lees hier alles over de verkiezing Persoon van het Jaar 2019

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.