Arno Duivestein, man achter de Pletterij, zorgt voor boeiende debatten in en over Haarlem

,,Wij zijn een culturele hotspot die los van de mainstream podia zijn ding doet.’’
© Foto United Photos/Paul Vreeker
Haarlem

Kan ik dat weigeren? Arno Duivestein loopt niet over van enthousiasme als hij hoort kandidaat te zijn voor de verkiezing Persoon van het Jaar. De directeur van debatcentrum de Pletterij in Haarlem voelt zich ’bijzonder ongemakkelijk’ over de nominatie.

Hij heeft toch niemand uit het Spaarne gevist of uit een brandend huis gered. En hij staat evenmin symbool voor iets belangrijks, zoals vorig jaar de kandidaten Jos Wienen en Okrah Donkor. Maar goed, na overleg met de achterban stemt Duivestein toch maar in met een interview. Voor de goede zaak, voor de Pletterij.

Duivestein beschouwt het debatcentrum aan de Lange Herenvest als zijn ’levenswerk’. Hij loopt er inmiddels 28 jaar rond, ook toen het nog Mondiaal Centrum heette. En dat allemaal dankzij een reis van een half jaar door Midden-Amerika, vlak na het afronden van de Sociale Academie. Hij belandde in Nicaragua, waar eind jaren zeventig de zogeheten sandinisten dictator Somoza hadden verdreven.

Duivestein geloofde sterk in de principes van verzetsleider Daniel Ortega, die boeren land schonk en een alfabetiseringsprogramma uit de grond stampte. Veertien keer zou Duivestein het land bezoeken, meestal om letterlijk projecten op te bouwen. Met zijn sociaal-anarchistische kompanen, vaak vliegend met het Russische Aeroflot (de goedkoopste maatschappij) en niet zelden met een kettingzaag in de handbagage. ,,Dat kon toen nog.’’

Duivestein barstte van de idealen en maakte ook deel uit van de Amsterdamse kraakbeweging. Opgegroeid in een IJmuidens arbeidersgezin kreeg hij het gevoel voor rechtvaardigheid van huis uit mee. Van zijn vader hoorde hij verhalen over Nederlandse jongens die meevochten in de Spaanse burgeroorlog tegen Franco.

Na zijn eerste keer in Latijns-Amerika richtte hij in Haarlem het Nicaragua Komitee op. Dat functioneerde net als zoveel geëngageerde derdewereldclubjes vanaf de keukentafel. Was het niet efficiënter gezamenlijk een ruimte te huren en de krachten te bundelen? Het betekende in 1995 de geboorte van het Mondiaal Centrum, in het huidige gebouw van basisschool De Kring aan de Parklaan. ,,Ik was werkloos en kreeg als Melkert-baan de rol van coördinator.’’

Duivestein is nooit meer weggegaan. Het eerste decennium stond vooral in het teken van de zoektocht naar een geschikte locatie. Sinds de verhuizing naar de Lange Herenvest in 2005 kan Duivestein zich veel meer bezighouden met beleid en visie.

Dat vergt veel meer dan de 32 uur die hij op de loonlijst staat. Meestal tikt hij het dubbele aan. Maar Duivestein vindt het geen probleem. Met een zeer betrokken staf van tachtig vrijwilligers weet hij de Haarlemmers telkens te verrassen met avant-gardistische jazzoptredens, boeiende debatten en gewaagde interviews. Bij het WK voetbal in 2014 liet hij twee bands (eentje per elftal) voor het muzikale commentaar zorgen bij de duels van Oranje. ,,Hilarisch was het. We gaan het bij het komende EK weer doen.’’

Zijn eigenzinnige manier van muziek programmeren leverde de Pletterij onlangs de BIM-prijs op. De prominente onderscheiding zegt volgens Duivestein alles over de rol van zijn centrum in de stad. ,,Een culturele hotspot die los van de mainstream podia zijn ding doet. In het verleden waren de Toneelschuur en het Patronaat alternatieve plekken, maar dat zijn gevestigde instituten geworden. Daar is niks mis mee, maar daar hoort een andersoortig podium naast te zijn. Ja, tegen de stroom in is een goede omschrijving’’

En dat met een begroting waarvan de tranen je in de ogen schieten. ,,Ik ga de bedragen niet noemen, maar we werken met bijna niks. Ik begin elk jaar met nul budget en ik moet dan aan inkomsten zien te komen. Dat is ook altijd de opdracht van het bestuur: ga je gang met je ideeën, maar zorg dat je er zelf geld bij vindt.’’

Maar Duivestein klaagt niet en kijkt ook niet likkebaardend naar het Amsterdamse debatcentrum De Balie, waar collega-directeur Yoeri Albrecht over een royaal budget beschikt. ,,Wij zijn financieel armoedig, maar inhoudelijk heel erg rijk.’’

De financiële beperkingen maken Duivestein creatief. Zo gelooft hij heilig in samenwerking met andere culturele instellingen, zoals Nieuwe Vide, het ABC Architectuurcentum, het Grafisch Atelier, het Haarlem Museum en Studio MAPA. ,,Mijn ideaal is een centrale plek in de stad waar alle initiatieven samenkomen.’’

Lees hier alles over de verkiezing Persoon van het Jaar 2019

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.