Premium

IJmuidenaar Richard Jansen brengt 200 Keniaanse dove jongeren samen

1/2
IJmuiden

Met geknepen ogen, een zongebruinde huid en een kop sterke koffie zit Richard Jansen (47) ´s ochtend aan zijn eettafel. Een dag geleden stond de IJmuidenaar nog op Afrikaanse grond. ,,Ik heb nu al heimwee”, zegt hij als hij terugdenkt aan zijn achtdaagse verblijf bij het dovencentrum in Kenia.

Met vier grote, volgestouwde koffers staat hij op het vliegveld. Ballen, voetbalnetten, pionnen en sporttenues: wie niet beter weet, denkt dat dit een voetbaltrainer is, die zijn elftal kwijt is. Maar de IJmuidenaar, die sinds zijn geboorte ook niet kan horen, maakt zich met sportmateriaal hard voor de dove Afrikaanse jongeren. Hij doneert sportmateriaal aan een dovencentrum en dovenscholen, onderdeel van Stichting Umoja. De stichting organiseert regionale sporttoernooien voor niet-horende jongeren, zodat zij bij elkaar komen en elkaar leren kennen. Zo kunnen dove kinderen zich sociaal ontwikkelen. Een belangrijk aspect, vindt voetballiefhebber Richard.

In Kenia worden doven door hun beperking onderschat en krijgen ze minder kansen om door te leren. Daarom helpt de stichting de jongeren te bekwamen in een ambacht zoals timmeren en koken. Een goede manier voor Keniaanse kinderen om een start te maken aan hun zelfstandige leven.

Rolmodel

,,Dove mensen kunnen net zoveel bereiken als horende”, benadrukt Richard. En met deze boodschap vliegt de IJmuidenaar richting het Keniaanse plaatsje Kwale. Daar geeft hij presentaties op dovenscholen om de jongeren te motiveren. Zijn woorden worden vertaald door een tolk, want gebarentaal is geen internationale taal. Het Keniaanse gebaar voor ´goedemorgen´ is anders dan het Nederlandse.

,,Ik vertelde hen dat ik, ondanks mijn beperking, alles kan bereiken: ik werk, rijd auto en onderhoud mijn gezin. Dat vonden de kinderen daar ongelooflijk. Ik stond er als een rolmodel, zodat zij zich realiseren dat zij meer kunnen dan ze denken”, vertelt Richard, waarna hij een slok van zijn koffie neemt. ,,Het gaat erom dat zij meer zelfvertrouwen kregen.”

Dove kinderen lijken het, op het eerste gezicht, goed te hebben: dankzij financiële donaties, worden dovenscholen beter onderhouden dan de reguliere, valt Richard op. Nieuw interieur, onaangetaste ramen en een fris uiterlijk. ,,Maar de toekomst ziet er voor niet-horende jongeren minder rooskleurig uit. Sommige zullen het als kapper of timmerman wel redden, maar voor de meeste is de situatie erg onzeker. En dat doet pijn.”

De stichting steunen is zijn manier om de situatie te verbeteren.

De niet-horende IJmuidenaar zamelt al sinds januari geld in. Hij heeft de 6.000 euro aangetikt. Met dat geld organiseerde hij ook een groot basketbaltoernooi. ,,Tweehonderd dove jongeren uit de hele omgeving waren aanwezig. Het was geweldig om ze samen te zien sporten. Het was een geslaagd project”, zegt hij trots. Hij voegt toe: ,,Het is mooi hoe doven één familie vormen.”

Veel moeite

Met lege koffers komt hij weer aan op Schiphol. Zijn enige aandenken hangt horizontaal aan de woonkamerkast: een rode, meterslange sjaal met de letters ‘Kenya’ erop.

Of hij dit ooit nog eens gaat doen, is nog maar de vraag. Richard: ,,Het inzamelen van de spullen kostte erg veel tijd en moeite, omdat ik dit in mijn eentje moet doen. Maar als ik naar mijn hart luister, weet ik dat dit niet de laatste keer was.”

Meer nieuws uit IJmond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.