Premium

Filmrecensie:Wat trage innerlijke reis tussen de sterren

Filmrecensie:Wat trage innerlijke reis tussen de sterren

Astronaut Roy McBride (Brad Pitt) werkt met vele anderen aan een enorme antenne die vanaf de aarde de stratosfeer in priemt, als een moderne Toren van Babel.

Tot een geheimzinnige energiepuls uit de ruimte een vernietigend effect heeft op dit staaltje van menselijke hoogmoed. Niet veel later krijgt McBride in ’Ad astra’ de opdracht naar de bron van alle ellende te reizen.

De zeldzaam stressbestendige McBride treedt daarmee letterlijk in de voetsporen van zijn vader Clifford (Tommy Lee Jones). Die verliet decennia eerder zijn gezin en zijn thuisplaneet, vastbesloten om contact te leggen met buitenaards leven vanaf het uiterste randje van ons zonnestelsel. Dat Roys pa misschien nog leeft is een zorgvuldig bewaard geheim. Net als diens eventuele betrokkenheid bij de vernietigende pulsen die het leven op aarde bedreigen.

Achtervolging

Schrijver-regisseur James Gray (’Little Odessa’, ’The yards’, ’The immigrant’) kleedt zijn ruimte-avontuur aan met een paar spannende intermezzo’s: van een achtervolging op de maan tot een reddingsmissie naar een gestrand ruimteschip. Toch kies hij vooral voor de verstilling van Roy McBride’s innerlijke reis. Die persoonlijke ontdekkingstocht wordt door Brad Pitt op een passend stoïcijnse manier afgelegd. Waarom liet zijn vader hem in de steek? Is hij zelf net zo onthecht? Junior blijkt tussen de sterren vooral op zoek naar zichzelf. Dat voelt in ’Ad astra’ soms als een wat trage omweg, hoe oogstrelend ook.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.