Premium

Filmrecensie:De laatste dagen van een prachtig beest

Filmrecensie:De laatste dagen van een prachtig beest
Sudan, de laatste in zijn soort.
© Foto PR

Euforisch was de stemming vorige week in Cremona. In het laboratorium van de Noord-Italiaanse stad waren onderzoekers en IVF-specialisten erin geslaagd twee embryo’s te creëren van de noordelijke witte neushoorn.

Het liefst had de wetenschap gezien dat deze bedreigde diersoort zichzelf had kunnen blijven voortplanten. Maar het laatst levende mannetje – Sudan genaamd – overleed in 2018.

Over hem maakte Floor van der Meulen de documentaire ’The last male on earth’. Voor de film trok zij naar Ol Pejeta, het Keniaanse natuurreservaat waar de cineaste de laatste dagen van Sudan vastlegde. Terwijl een teller aftelt naar Sudans sterfdag, maken we kennis met Elodie Sampéré, de marketing-manager van Ol Pejeta. Nadat zij de indrukwekkende kolos eerder nog op Tinder had gezet als Meest Begeerde Vrijgezel, adverteert zij nu met zijn naderende dood. „Kom kijken nu het nog kan, want straks kunnen onze kinderen en kleinkinderen hem nooit meer zien.”

Ook weet Van der Meulen enkele toeristen voor de camera te krijgen die vinden dat de mensheid de noordelijke witte neushoorn in de steek heeft gelaten. Toch kunnen zij het niet laten een selfie met Sudan te nemen en hem nog even achter het oor te kriebelen. Het levert droogkomische en schurende momenten op, maar de ontroerendste scène is voor James Mwenda. „Vertel zijn verhaal”, zegt de liefdevolle en integere verzorger van Sudan als hij wéér een groep toeristen gedag zegt. „Wij moeten voor hem spreken, want hij kan het niet.” Bij deze.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.