Premium

Internationaal petanqueweekend in Haarlem: ’Na een middag spelen staat het zweet op je rug’

Internationaal petanqueweekend in Haarlem: ’Na een middag spelen staat het zweet op je rug’
Concentratie bij Dorie Portegies en Kees van Veen op de jeu de boules baan van PUK.
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Haarlem

Een vergelijking met de Kalverstraat op een drukke zaterdagmiddag viel gemakkelijk te maken bij PUK op het Van der Aart sportpark in Haarlem. De negende editie van het Haarlems Petanque Weekend werd zeer druk bezocht. In totaal kwamen over twee dagen maar liefst 452 ‘boulers’ in actie. Een van hen is Dorie Portegies.

Het is eigenlijk toeval dat Portegies bij de club is gekomen. ,,Mijn man Theo is erin geluisd door Emiel Vos’’, klinkt het stellig in het grote clubhuis van PUK.

,,Emiel is lid van een duikclub waar Theo wel eens iets ging drinken. Maar hij is ook een kennis van Roel Claase, die hier voorzitter is. Emiel nodigde Theo een keertje uit om samen te gaan spelen. Theo ging, maar Emiel is nooit geweest. Tot op de dag van vandaag’’, vertelt de 64-jarige Velserbroekse lachend.

Illegaal

Het spelen van petanque beviel Theo Portegies heel goed. Zijn vrouw ging af en toe mee en speelde zo nu en dan een partijtje. ,,Illegaal was dat. Ik was helemaal geen lid. Dat werd ik pas na een jaar toen ik met vervroegd pensioen gegaan was. En nu speel ik al anderhalf jaar met heel veel plezier en moet ik zelfs verplicht clubkleding gaan aanschaffen omdat ik namens PUK wedstrijden speel. Anders mag ik niet voor de club uitkomen.’’

Wie denkt dat pentaque – of jeu de boules in de volksmond – niks voor stelt heeft het mis. Portegies: ,,Het is echt geen flutsport. Ik kan je verzekeren dat na een middag spelen het zweet je op je rug staat. Je loopt bijna vier kilometer en bukt om de haverklap. Je bent volop in beweging. En het is nog gezellig ook. Vooral na afloop.’’

Die gezelligheid is zeker zichtbaar op de prachtige accommodatie in Haarlem-Noord. Binnen en buiten hoor je het tikken van de metalen ballen waar doublets (tweetallen) en triplets (drietallen) uit Oekraïne, Tsjechië, Zweden, Zwitserland, Frankrijk, België, Marokko en uiteraard Nederland met elkaar de strijd aan gaan.

,,Daar zie je veel jongere spelers. Dat ontbreekt misschien wel bij onze club, hoewel er wel twee 14-jarigen rondlopen. Het valt niet mee om de jeugd te interesseren, hoewel we wel clinics organiseren voor scholen.’’

Blauwe teen

Wat voor Portegies de sport zo leuk maakt, is de laagdrempeligheid. ,,Je hebt eigenlijk niks nodig. Voorwaarde is wel dat je dichte schoenen draagt, dus geen teenslippers bijvoorbeeld. Anders ben je niet verzekerd. Eigenlijk een vreemde regel, want als ik een bal op deze gympen laat vallen heb ik echt wel een blauwe teen.’’

En de ballen? ,,Die moet je zelf kopen. In het begin leenden Theo en ik die van de club, maar na verloop van tijd wil je ze toch liever zelf hebben.’’

Dan is het tijd om een balletje te gooien. ‘Partner’ Hans van Veen vraagt of Portegies er klaar voor is. Beide spelers mogen buiten spelen. ,,We hebben geluk met het mooie weer. Twee jaar geleden stond er een laagje water op de banen. Toen moest het weggepompt worden voor we verder konden spelen. Maar goed, binnen liggen ook prachtige banen.’’

De wedstrijd zelf wint het tweetal Portegies-Van Veen. De beloning: Een biertje en wijntje. Portegies tot slot: ,,Het gaat natuurlijk wel om de gezelligheid.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Meest gelezen