Premium

Dominee Johan Schelling is een kwart eeuw predikant

Dominee Johan Schelling is een kwart eeuw predikant
Dominee Johan Schelling in ’zijn’ Fonteinkerk, met een paar knuffels die hij gebruikt bij de kindermomenten.
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Haarlem

In een hoek van de werkkamer van dominee Johan Schelling (1967) ligt een verzameling knuffelbeesten. ,,Die gebruik ik tijdens de kindermomenten om verhalen uit de bijbel te verduidelijken.”

Gevraagd naar de oorsprong van het idee, pakt hij een knuffelbeest op in de vorm van een mol. ,,Deze zag ik bij een bevriende pastoor uit Tegelen, in de tijd dat ik nog in Venlo werkte. De mol is een mooi symbool voor waar het in het geloof omgaat, het idee van ’niet zien en toch geloven’, want niemand weet waar God precies is.” Aan de andere kant, ziet hij in de mol een dier dat ergens voor gaat, mogelijk ergens tegenaan botst en dan toch weer een nieuwe weg weet te vinden. ,,Dat spreekt me wel aan.”

Schelling vierde onlangs dat hij 25 jaar predikant is. Sinds vijf jaar is de Fonteinkerk in Haarlem zijn standplaats Daarvoor werkte hij dertien jaar in Venlo en zeven jaar in Zevenbergen in Brabant. Voor het interview heeft hij tompouces gekocht. ,,Toen we het jubileum in de kerk vierden, trakteerde de gemeente, dus dit is de eerste keer dat ik trakteer.” Het gebakje is de aanleiding voor een verhaal over zijn studententijd.

Tompouce

,,Ik studeerde aan de Theologische Universiteit Kampen. Daar was het de gewoonte om na een mondeling tentamen te trakteren op een ’Klappehap’, de bijnaam van een tompouce van bakker Klappe in Kampen.”

Voor Schelling stond al jong vast dat hij dominee wilde worden. ,,Mijn vader was dominee en mijn ouders vertelden me dat ik aan het begin van mijn middelbare schooltijd al liet blijken dat ik ook dominee wilde worden.” Die wens zorgde ervoor dat hij na een verhuizing van Middelburg naar Leeuwarden, de mavo verruilde voor het gymnasium. ,,Ik heb een soort voorbereidingscursus gedaan voor het gymnasium, zodat ik daar toch naartoe kon. Mijn ouders hadden eerst bedacht dat de mavo na een verhuizing wel een goed idee was. Maar ik kon duidelijk meer.”

Hij ziet zichzelf als een dominee voor wie het werk draait om het in contact komen en het verbinden van mensen. ,,Ik ben minder handig met het beleid en de organisatie.” Hij haalt uit die contacten ook de grootste voldoening. In zijn beginjaren was dat wel even wennen. ,,Ik had me ooit voorgenomen dat ik niet als dominee bij alle familiefeesten van gemeenteleden langs zou gaan. In het eerste dorp waar ik begon was het oudste gemeentelid jarig en het was duidelijk dat er verwacht werd dat ik op visite zou komen. Ik kwam daar aan en vol trots liet ze me haar cadeaus zien, waaronder drie grote flessen jonge jenever. Dat zijn de momenten dat ik merk dat dit voor mij het mooiste beroep is: samen met mensen zijn.”

Dominee zijn en het woord van God prediken in een tijd dat steeds meer mensen zich van de kerken afkeren is geen eenvoudige taak. ,,Aan de ene kant zie je dat die charismatische beweging, zoals je dat ziet bij de Evangelische kerken, mensen trekken. Maar het lijkt meer op een houvast dan dat het echt gevoeld wordt. Aan de andere kant zijn er mensen die wel aangetrokken worden door het geloof, maar niets meer hebben met het instituut kerk. Ik geloof zelf ook niet Jezus ooit bedacht heeft dat hij een instituut wilde stichten. Het gaat om de gemeenschap en het geloof. Wat hij zei, dat deed hij ook.” Hij ziet dat er veel mensen worstelen met de vraag of er ’iets meer’ zou zijn. ,,Dan is het belangrijk om het gesprek met ze aan te gaan.”

Leidraad

Schelling merkt zelf dat het belangrijk is de juiste balans te vinden tussen er zijn voor mensen en zorgen dat er iets in hem blijft om te geven. ,,Heb uw naaste lief, gelijk uw zelf is een mooie leidraad om mee te leven. Alleen zien we dat mensen die alleen maar geven op een goed moment niets meer hebben om te geven. Want ergens moet je jezelf ook weer opladen. Voor mij is dat het idee van een God die onvoorwaardelijk van me houdt. Ik ben een heel gewoon mens, met fouten en gebreken, maar er wordt van me gehouden.”

Momenten van stilte zoeken, helpen daarbij. ,,In de stilte kun je het antwoord vinden op de vraag waar het echt om gaat. Wat is de kern, de pit waar het voor jou om draait. Mensen hebben het zo druk, dat ze zich er nauwelijks tijd voor gunnen om bij die vraag stil te staan.”

In de vijf jaar dat hij in Haarlem werkt, heeft hij aardig zijn weg weten te vinden. ,,Van houten Haarlemmers heb ik nooit veel gemerkt, maar misschien is dat wel omdat de mensen in mijn gemeente vaak van buiten Haarlem komen.”

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.