Premium

Vrouwke Bouhuijs is heel gelukkig in Durgerdam

Vrouwke Bouhuijs is heel gelukkig in Durgerdam
Vrouwke Bouhuijs bij haar woning in Durgerdam, een ontwerp van haar grootvader Gerrit Rietveld.
© Foto Ella Tilgenkamp

Vrouwke Bouhuijs liet haar opa Gerrit Rietveld haar huis ontwerpen. „Een heerlijk huis. Ik ga hier voor geen goud weg.”

Vrouwke Bouhuijs komt uit een Jappenkamp. „Daar heb ik met mijn moeder, zusje en broer gezeten van mijn tweede tot mijn zesde. Toen ik acht was, kwamen we met één van de laatste boten naar Nederland. Daar kwam mijn moeder mijn (stief)vader tegen. Zij kregen nog drie kinderen en we groeiden op in Amsterdam-Zuid. Hij had een botter, veertien meter lang, waarmee we vanuit Durgerdam voeren. Vele zomers bracht ik hier door. Ik was, samen met één vriendin, altijd samen met de jongens op pad. Ik had een klein zeilbootje. We gingen zeilen naar Pampus of voetballen. Toen ik negentien was, werd ik verliefd op Pieter. Hij woonde in het dorp en werkte bij zijn vader, die een scheepsbouwerij had. Ik had zo veel bewondering voor hun werk.”

Vrouwke Bouhuijs is heel gelukkig in Durgerdam
Vrouwke Bouhuijs in haar dijkwoning in Durgerdam.
© Foto Ella Tilgenkamp

„Verloven deden we niet, we gingen eerst twee jaar lekker varen. Op de plek waar het hout lag te drogen, kregen we toen de kans om een huisje te bouwen. Op advies van Pieters moeder. Het aanvankelijke idee was om er een lelijk huis met een puntdak neer te zetten. Dat wilde ik niet, dus ik ging naar mijn grootvader Gerrit Rietveld. Hij ontwierp dit dijkhuis voor ons. Het duurde nog vijf jaar voordat het klaar was, gebouwd door een timmerman uit het dorp. De gemeente Amsterdam lag dwars. Alleen omdat het van Rietveld was, mocht het uiteindelijk worden gebouwd. Het was 1964 en helemaal kaal, op de muren na. Ik heb op mijn knieën op de grond gekookt. Ik heb alles geschilderd. Het is een heerlijk huis, nog steeds. Ik ga hier voor geen goud weg.”

Veel hout

„Het uitzicht aan alle kanten is fantastisch. Aan de voorzijde - op dijkhoogte - hebben we een groot raam. Mensen waren indertijd bijna jaloers, zij hadden van die kleine raampjes. We hebben veel hout in onze inrichting, een overblijfsel vanuit de scheepsbouw. Onze vloeren zijn van hout en onze keuken is van mahoniehout door één van onze zonen gemaakt. Mijn moeder schilderde eigenlijk altijd. In het kamp al maakte ze portretjes van de kinderen. Daar heb ik er nog een aantal van. Later maakte ze nog veel meer schilderijen, die door het hele huis hangen. Boven zijn vier slaapkamers, toen drie voor onze kinderen, en één voor ons. Ik had ook nog een grote werkkamer, waar ik kleding maakte, ook voor toneelvoorstellingen en ons huis.”

,,Ook de kelder, bereikbaar vanuit de lager gelegen tuin, is volledig ingericht, met slaap- en badkamer. Ik heb een tijd als verpleegster gewerkt en als ik uit de nachtdienst kwam, dan sliep ik daar. Later, toen onze zoons uitgingen, lieten we ze daar wonen. Konden ze afkicken van moeder, zeg ik altijd. Nu heeft mijn man er zijn werkplaats.”

„Het is hier in elk seizoen prachtig. Ik houd er erg van om in de tuin bezig te zijn. Ik heb heggen geplant, want het waait hier wel altijd. Helemaal achter in heb ik mijn ’geheime tuin’. Helemaal overschaduwd aan een klein slootje, met uitzicht op een wild weiland en in de verte Ransdorp. Er komen zwanen en eenden voorbij, je ziet de grote vissen in het water. Ik ben hier heel gelukkig.”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.