Premium

114 jaar oude Zuiderzee zit nog boordevol avontuurlijke levenslust

114 jaar oude Zuiderzee zit nog boordevol avontuurlijke levenslust
De zeilen worden gehesen na het vertrek uit de haven van Monnickendam.
© Foto Erik Rietman

Een oude dame, waar je voor mág zorgen. Zo omschrijft Pilou Ronchetti uit Monnickendam het zeilschip dat zij en haar man Arnold Schmeinck bezitten. Hun Zuiderzee is nu 114 jaar en zit nog boordevol avontuurlijke levenslust.

De Zuiderzee was ooit een doodgewoon zeilend vrachtschip dat turf, zand en hout vervoerde. Net als voor zo’n driehonderd bewaard gebleven ’zusterschepen’ werden vakantie vierende Duitsers en groepen brainstormende collega’s van lieverlee de nieuwe ’vracht’. En ja, van zo’n schip uit de ’bruine vloot’, daar kun je van leven.

Méé leven ook, in het geval van Arnold (59) en Pilou (38). „Het grootste deel van het jaar leven we aan boord.” De Zuiderzee is alleen te boeken voor dagtochten. Een bewuste keuze, een jaar of acht geleden. „We besloten de stapelbedden eruit te halen. Daar was toen minder behoefte aan. Alles is opnieuw getimmerd, er is meer luxe en ruimte voor maximaal 34 gasten. Voor ons is het grote voordeel dat we elke avond thuis zijn. Onze dochter Feia van negen jaar moet natuurlijk wel gewoon naar school.”

114 jaar oude Zuiderzee zit nog boordevol avontuurlijke levenslust
Als het even kan vaart Feia (9) mee met vader en moeder.
© Foto Erik Rietman

De Monnickendammers doen zoveel mogelijk zelf. „Van de boodschappen tot het bereiden van lekkere hapjes.” Arnold zwaait de scepter aan dek, de kombuis is het koninkrijk van Pilou. De scheepskeuken werd toen het roer zakelijk werd omgegooid twee keer zo groot. „Met een oven, een zespits fornuis. Als het even kan, kook ik zelf.”

Zondagochtend, tien uur. Op de kade in Monnickendam verzamelen zich de ’meezeilers’ voor een dag op het IJsselmeer. Pilou en Arnold nemen ruim de tijd voor een nadere kennismaking. De schipper schenkt koffie, vrouw en jongste dochter zorgen voor een plak krentenbrood met roomboter.

114 jaar oude Zuiderzee zit nog boordevol avontuurlijke levenslust
Schipper Arnold Schmeinck en zijn vrouw Pilou verwelkomen hun gasten met koffie en krentenbrood.
© Foto Erik Rietman

Voor een meezeildag zijn tickets los verkrijgbaar, de meeste mensen kennen elkaar dus niet. „Dan is het wel zo leuk als iedereen wat over zichzelf vertelt. Zeilen met de Zuiderzee is toch iets anders dan een dag op een veerboot. Je ziet gasten ook lekker door elkaar zitten, gesprekken aanknopen. Tijdens de tocht praten ze vaak over dingen waar ze het anders nooit zomaar over zouden hebben.”

Er zijn zelfs matches ontstaan. „Nee, niet díe, voor zover ik weet”, lacht Pilou. „Wel dat iemand werk zocht in het onderwijs en een andere meezeiler uitgerekend in die branche een uitzendbureautje bleek te hebben.”

Qua romantiek aan boord is Pilou ervaringsdeskundige. De vonk met de schipper sloeg over tijdens haar tussenjaar na de havo. „Ik kwam bij Arnold terecht als hulp op het voordek.”

Ervaring

De Monnickendamse combineerde vervolgens de Enkhuizer Zeevaartschool met een studie journalistiek in Utrecht. Deed ervaring op aan boord van grote zeezeilschepen als de Stella Maris, Astrid, Stad Amsterdam en Oosterschelde. Maar de Zuiderzee is haar thuis, inmiddels al negentien jaar.

Voor Arnold, afkomstig uit het Ruhrgebied, geldt dat nog wat langer. De zoon van een mijnwerker zag een leven ’onder de grond’ niet zitten, moest en zou ’de horizon zien’. Voor beiden betekent varen vrijheid. Dat ze daarbij elke dag door weer andere mensen op de vingers worden gekeken, vinden ze juist geweldig.

Hoe geïnteresseerder de gasten, hoe leuker het zeiltochtje wordt. „Het is een soort droom waar je in leeft. Natuurlijk, het is ook heel hard werken. Maar toch vooral liefde.” En de kick. „Zoals die keer dat we vanaf het droogvallende wad Vlieland probeerden te halen, zodat we nog boodschappen konden doen voor de gasten. Met eigenlijk net te weinig water onder het schip. Het lukte. Dan lig je van pure vreugde te stuiteren in de haven.”

114 jaar oude Zuiderzee zit nog boordevol avontuurlijke levenslust
Uit het vastgelopen zeilschip stappen en lopen op het drooggevallen wad, het blijft voor de ultieme kick voor de liefhebbers.
© Foto Zuiderzee Zeiltochten

Onbetaalbaar

Onbetaalbare extraatjes zijn mooie zomeravonden op het water. „Laatst nog. De groep wilde afgezet worden in Hoorn om daar te eten en hoefde niet mee terug. Het was een prachtige avond, we hadden een heerlijke terugtocht naar huis. Alleen op het schip, wij tweetjes en onze maat (matroos, red.).”

Minder romantisch kan het trouwens ook. Voor het oppikken van groepen die de Waddenzee op willen, moet de tjalk eerst naar Den Oever. Bij weinig tot geen wind betekent dat zeven uur varen ’op de motor’.

Een dag vrij is er in het hoogseizoen eigenlijk niet bij. „En natuurlijk valt een groep ook wel eens tegen. Vooral als er erg veel wordt gedronken, wat misschien twee keer per jaar voorkomt. Dan is het lastig om nog samen te werken. En ook qua sfeer wordt het dan ingewikkeld, want wij als bemanning mogen niet drinken.” In de categorie tamelijk bizar herinnert Pilou zich een zeiltocht met passagiers die besloten naakt te gaan zwemmen. „Gewoon lekker bloot. Wij hadden zoiets van ’o oké’. Kan allemaal.”

Een enkele keer vormt een zeiltocht het decor voor een herdenking of zelfs een asverstrooiing. Rust gegarandeerd, de motor blijft uit en aan boord draait zelfs geen generator.

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.