Premium

Met zeemanskoor Rumor di Mare uit Leiden is het altijd een feestje

Met zeemanskoor Rumor di Mare uit Leiden is het altijd een feestje
Rumor di Mare.
© Foto Taco van der Eb

Een wekelijks portret van een koor in Zomertijd vormt de opmaat voor een recordpoging op 18 augustus in het Enkhuizer Zuiderzeemuseum om met zoveel mogelijk mensen de ’Zuiderzeeballade’ te zingen. Dit keer: Rumor di Mare uit Leiden.

Overal waar ze komen, maken ze er een feestje van. Dat is het streven van het zeemanskoor Rumor di Mare, een vijftigkoppig Leids shantykoor. Het koor, dat dit jaar 25 jaar bestaat, heeft een eigenzinnig repertoire met shanty’s, zeemansliederen én roeiliederen. Veel liederen worden meerstemmig ten gehore gebracht.

Je zou het op het eerste gezicht niet zeggen, maar Leiden heeft wel degelijk een zeemansverleden. In deze stad, met 28 kilometer aan grachten en singels, werd in 1855 aan de Oude Singel besloten dat Leiden een zeemansschool moest krijgen. Hiermee zouden de ’verwaarloosde vagebonderende jongeren in de Leidse achterbuurten’ een betere toekomst krijgen. Veel jongeren in het verarmde Leiden gingen rond het midden van de 19e eeuw niet naar school. De vrees bestond dat de jongeren zouden opgroeien tot ’ongewenste en zelfs gevaarlijke elementen’. Een zeevaartschool zou de Leidse straatjeugd ’discipline, goede manieren, scholing en zindelijkheid’ bijbrengen. De school ging een jaar later open, in 1868 werd de nieuwbouw langs de Rijn geopend. Het pand bleef tot 1914 in gebruik voor zeevaartonderwijs.

De huidige koorleden lijken in niets op de ’vagebonderende jeugd’ van toen. De mannen van Rumor di Mare hebben een gemiddelde leeftijd van zestig jaar, overigens wel beïnvloed door een bijna 100-jarig lid. Een flink deel van de koorleden heeft ooit op schepen of bij de marine gewerkt terwijl anderen voor hun plezier op het water actief zijn. Het is vooral de liefde voor de zeemansliederen die de mannen met elkaar verbindt. Bij de oprichting in 2004 waren er gelijk 25 liefhebbers die onder de naam Rumor in Casa in Sociëteit De Burcht begonnen met oefenen. Inmiddels heet de oefenlocatie Grand Café De Burcht, is de koornaam veranderd in Rumor di Mare (verwijzend naar de zee én de Leidse Mare) en is het koor uitgegroeid tot bijna vijftig leden, zangers en muzikanten. Er wordt geregeld opgetreden en meegedaan aan festivals waarbij het koor vaak in de prijzen valt.

Secretaris Cees Meijer: „We zingen shanty’s, de liederen om het zware werk op zee te verlichten, maar ook zeemansliederen. Die gaan over heimwee en verlangen. Zeemeerminnen zijn ook een favoriet onderwerp. De zeemannen komen ze tegen, maar met die mannen loopt het altijd slecht af. De liederen zijn naast in het Nederlands in alle talen: Russisch, Pools, Zweeds, Duits en Engels. Maar we zingen ook veel Franstalige ballades.” Daarnaast heeft Rumor di Mare ook de nodige roeiliederen op het repertoire staan. „Daarbij zitten liederen afkomstig uit Indonesië, Afrika of Suriname. Bij het roeien heb je ook een vast ritme en zingen helpt daarbij. Dat zie je over de hele wereld terugkomen”, aldus Ruud van Steen, voorzitter van het koor.

Eigen draai

Het Leidse koor probeert aan elk lied een eigen draai te geven. Dirigent Harm Huson laat veel liederen meerstemmig zingen, een belangrijk kenmerk van het Leidse koor. Daarnaast wordt gebruik gemaakt van, soms meerdere, voorzangers die eveneens meerstemmig zingen. Van Steen: „Van de bijna vijftig koorleden zijn er zeker veertien voorzanger. Zo hebben we het lied ’Ja, ik moet weer gaan varen’ over de VOC-tijd op ons repertoire staan waarbij we vier tot zes voorzangers hebben. Voor die rol moet iemand wel solliciteren waarna een muziekcommissie een beslissing neemt.” Ook nieuwe koorleden moeten overigens aan een paar eisen voldoen voordat ze kunnen meezingen met Rumor di Mare. Nieuwe zangers moeten ritme kunnen houden én kunnen luisteren. „Je moet niet voor jezelf beginnen”, meldt Meijer lachend.

Toch is een zekere eigenzinnigheid het Leidse koor niet vreemd. Dat hoor je in de liederenkeuze maar zie je ook terug in de outfit van het koor. Rumor di Mare is geen zeemanskoor waarbij alle zangers dezelfde outfit hebben. Hier zie je spijkerbroeken en een enkel steenrode broek met daarboven Duitse vissershemden, Bretonse truien, Nederlandse visserskielen afgewisseld met blauwe polo’s. Wel heeft elk koorlid het logo van Rumor di Mare op de trui als herkenningsteken. Meijer: „Het is een variëteit aan visserskleding. Niet heel netjes en een beetje nautisch, maar vooral niet saai. Dat past bij Rumor di Mare.”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.