Premium

Filmrecensie:’Poms’ is veel onnozeler dan het wil lijken

Filmrecensie:’Poms’ is veel onnozeler dan het wil lijken
Diane Keaton en Jacki Weaver in ’Poms’.
© Foto PR

Met opdringerige hartelijkheid wordt Martha (Diane Keaton) welkom geheten in bejaardenresort Sun Springs.

Wil ze zich aansluiten bij de golfclub, heeft ze zin in jeu de boules, of richt ze liever een eigen vereniging op? „Ik kwam hier gewoon om te sterven”, luidt het antwoord. Maar daar gaan haar nieuwe metgezellen niet mee akkoord.

Dat sterven is letterlijk bedoeld in ’Poms’, want in de eerste minuten van dit komische drama leren we dat Martha kanker heeft, behandelingen weigert en haar volledige inboedel op straat heeft verkocht. Maar natuurlijk gaat deze misantroop nog veranderen in een levensgenieter. Tegen de zin van de oubollige parkleiders richt ze een groepje cheerleaders op, samen met nieuwe buurtgenoot Sheryl (Jacki Weaver) en een handjevol andere zeventigplussers.

Nieuwe energie

In navolging van de succesvolle The best exotic Marigold Hotel-films, lijkt ook regisseur Zara Hayes een poging te doen om oudjes nieuwe energie te geven. Dat idee mag (ondanks een gebrek aan originaliteit) ontwapenend zijn, de uitwerking slaat faliekant de plank mis. Los van de ongemakkelijk belegen humor, oogt Martha nauwelijks ziek - ze hangt in de eerste minuten even boven een toilet - en is het al helemaal merkwaardig om haar dansgroep te zien concurreren met meiden van de middelbare school. Aan de enthousiaste cast ligt het niet, maar ’Poms’ is vele malen onnozeler dan het wil lijken.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.