Premium

Geriater van het Rode Kruis Ziekenhuis denkt aan later: langer zelfstandig wonen door ouderen geeft extra gezondheidsrisico’s

Geriater van het Rode Kruis Ziekenhuis denkt aan later: langer zelfstandig wonen door ouderen geeft extra gezondheidsrisico’s
Janneke Damen, Leo Lagrand, mevrouw Truus Buur-Welboren en Peter Oosterhoff.
© Foto Ronald Goedheer
Beverwijk

Het Rode Kruis Ziekenhuis kreeg 1 oktober 2009 een afdeling Geriatrie. Geriater Janneke Damen-Thissen is sinds 2016 medisch manager van deze afdeling waar drie geriaters en vier verpleegkundigen werken. Peter Oosterhoff is een van die verpleegkundigen. Speciaal voor het interview zijn ze bij mevrouw Truus Buur-Welboren in Akersloot op visite. Zij is een van hun patiënten.

Mevrouw Buur is 99 en woont nog steeds zelfstandig aan het Vivaldihof. Vanmiddag krijgt ze de sleutel voor haar nieuwe appartement in woonzorgcentrum Strammerzoom in Akersloot, vertelt ze met een big smile op het gezicht. ,,Daar ben ik al bekend hoor, ik schonk er vroeger koffie en thee aan de bewoners.’’

Ze heeft last van botontkalking, slijtage van de wervels en bloedarmoede. Maar verder lijkt mevrouw Buur zo kwiek als een hoentje. Ze maakt grapjes met de fotograaf als die zegt dat het uitzicht over het water De Strammer, achter haar woning, zo fraai is. ,,Ik zwem er ook regelmatig in’’, beweert ze.

Haar neef Leo Lagrand uit Beverwijk is haar mantelzorger. Met hem is ze een aantal keren naar het Rode Kruis Ziekenhuis geweest. ,,Weet u nog dat u drie jaar geleden bij me bent geweest toen u zo’n pijn in uw rug had’’, vraagt Damen. ,,Ik was kleiner geworden’’, concludeert mevrouw Buur.

Damen legt uit. ,,Bij oudere mensen zie je soms slijtage in de wervelkolom. Op een gegeven moment komen er botten tegen elkaar en dat is zeer pijnlijk. Mevrouw Buur heb ik daarom naar de pijnpoli gestuurd.’’

Bloedarmoede

Afgelopen jaar was mevrouw Buur opnieuw bij dokter Damen. Dit keer in verband met buikklachten en daaraan gerelateerde bloedarmoede. ,,Weet u nog dat u toen een paar zakjes bloed kreeg toegediend?’’, vraagt Oosterhoff haar. ,,Het duurde wel drie uur voor die leeg waren’’, zegt mevrouw Buur.

Botontkalking en bloedarmoede, het zijn aandoeningen die ook prima door een andere arts behandeld kunnen worden. De holistische aanpak van de geriater maakt het verschil.

,,Vaak is er sprake van meer dan een probleem. Geestelijk en lichamelijk, of meerdere lichamelijke problemen. Daarbij houden we ook goed rekening met de kwetsbaarheid en zelfredzaamheid van de oudere patiënten. Als geriater maak je een afweging van hoe ver je nog wil gaan voor een patiënt. Neem de bloedarmoede van mevrouw Buur, de reden daarvoor zou een darmziekte kunnen zijn. We hebben dat met een echo-onderzoek bekeken, we troffen geen aanwijzingen van bloedverlies. Verdere, ingrijpende onderzoeken doen we niet. Dat is te belastend. Als geriater is de vraag belangrijk: Wat hoort bij het ouder worden en wat hoort bij de ziekte en wat zou je daar tegen doen?’’

,,Op de polikliniek geriatrie kunnen we meer tijd nemen voor onze patiënten’’, vertelt Oosterhoff. ,,We houden goed rekening met de oudere mensen, ook qua begrip en tempo. Je wilt mensen in hun waarde laten, niet te snel dingen uit handen nemen. En we proberen meerdere tests en onderzoeken te combineren als een oudere patiënt naar de poli komt. Zodat die niet te vaak naar het ziekenhuis hoeft.’’

Het team geriatrie geeft ook veel preventief advies aan ouderen die opgenomen zijn in het ziekenhuis. Samen met de apotheker houdt de geriater het medicijngebruik van patiënten en de combinatie van medicijnen in de gaten. Ook als ondersteuning naar de huisartsen toe. Dat komt indirect voort vanuit het advies aan 70-plussers op het gebied van valrisico, dat door medicijngebruik vergroot kan worden. De geriater bekijkt ook preventief het risico van kwetsbare ouderen dat ze acuut in de war raken.

Heemskerk

Mevrouw Buur is 1 april 1920 geboren in Heemskerk. Een gezin met vijf jongens en vijf meiden op een boerderij aan de Heemskerkse Maerten van Heemskerckstraat. ,,Mijn vader verhuurde een weiland aan Ado ’20’’, vertelt ze.

Het bedrijf verhuisde naar Aalsmeer, later weer terug naar Heemskerk maar de liefde bracht haar naar Akersloot. Op 27 augustus 1954 trouwde ze met Piet Buur. ,,We kregen geen kinderen, het ging niet’’, zegt ze. ,,En ik ben nu alweer bijna dertig jaar alleen. Gelukkig helpt Leo me heel veel.’’

Ze kaart graag, maakt zo nu en dan een ommetje met de rollator. Ik had een scootmobiel maar die heeft Leo te koop gezet. Hij zat zeker om geld verlegen’’, grapt ze. ,,Nu dus die rollator, maar daar ga ik nooit op zitten hoor. Dan zeggen de voorbijgangers: ’Truus, ben je niet goed?’’ Ze had intensief contact met haar buurvrouw Marian. ,,Een enig mens’’, zegt mevrouw Buur. ,,Maar ze is helaas overleden. We gingen elke dag bij elkaar op de koffie of thee.’’

Straks in de Strammerzoom kan ze niet meer zelf koken, er is geen fornuis. Dat vindt mevrouw Buur wel erg jammer. ,,Ik kook wat ik lekker vind, dat moet ik straks nog maar afwachten.’’ Haar verjaardagen viert ze sowieso nooit thuis. Dat doet ze sinds 29 jaar in restaurant ’t Hoorntje. ,,Koffie, gebak en een borrel. En als het feest af is boek ik meteen voor het volgende jaar. Ik moet nog even langs om te zeggen dat ik er dit keer een diner bij wil omdat ik honderd word.’’

Dokter Damen daarentegen vindt dat zelf koken door 99-jarigen een risicofactor. ,,In het brandwondencentrum zien we geregeld oudere mensen van wie kleding vlam heeft gevat tijdens het koken’’, zegt ze. Mevrouw Buur krijg je er echter niet zomaar onder: ,,Ik kook elektrisch.’’

Tien jaar Geriatrie in het Rode Kruis Ziekenhuis

De zorg voor ouderen verandert doordat mensen veel langer zelfstandig blijven wonen dan vroeger. Dat levert soms risico’s op en daar speelt de afdeling Geriatrie van het Rode Kruis Ziekenhuis al tien jaar op in. Op 1 oktober vieren ze het tienjarig jubileum met koffie en gebak. Mevrouw Buur komt ook.

Meer nieuws uit Kennemerland

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.