Premium

Filmrecensie: ’Herinneringen van Cubaanse danser Carlos Acosta in prachtige dans vervat’ [video]

Filmrecensie: ’Herinneringen van Cubaanse danser Carlos Acosta in prachtige dans vervat’ [video]
Scène uit ’`Yuli’.
© Foto PR

De Cubaan Carlos Acosta – nu 46 - wordt wel de grootste balletdanser van zijn generatie genoemd.

Een kunstenaar op spitzen, die krachtige bewegingen wist te combineren met grote elegantie en onder meer zeventien jaar lang triomfen vierde bij The Royal Ballet.

Terwijl hij als jochie helemaal niet wilde dansen, maar ervan droomde de nieuwe Pelé te worden.

Recent zette regisseur Ralph Fiennes in ’The white crow’ ook al de jeugd en doorbraak van balletgod Rudolf Nureyev in de schijnwerpers. In ’Yuli’ doet de Spaanse cineaste Icíar Bollaín nu hetzelfde met Acosta. Waarbij zij zich baseerde op diens autobiografie ’No way home’ (2008).

De danser speelt in een deel van de film zichzelf. Als artistiek leider van een dansgezelschap waarmee hij werkt aan nieuwe choreografieën, blikt de echte Carlos Acosta in ’Yuli’ terug op zijn verleden. In flashbacks wordt hij daarbij gespeeld door twee jongere dansers.

Naar school wil de kleine Carlos – vaker Yuli genoemd -niet.

Als jongste telg uit een arm gezin schuimt hij liever de straten van Havana af. Tot zijn strenge vader Pedro hem naar de door de Cubaanse staat gefinancierde balletacademie stuurt. In de hoop dat ze zijn opstandige zoon daar wat discipline zullen bijbrengen en hem in ieder geval geregeld te eten geven.

Paul Laverty bewerkte Acosta’s levensverhaal tot een script dat soms nogal onoverzichtelijk zigzagt door de tijd en wel erg veel nadruk legt op diens jonge jaren. Het sterkst is ’Yuli’ dan ook als Carlos z’n eigen herinneringen in wonderschone dans vervat.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.