Premium

Hoon en lof voor beelden op Dreef in Haarlem

Hoon en lof voor beelden op Dreef in Haarlem
Een figuur, gebouwd uit afgedankte buizen, kust de aarde.
© United Photos/Paul Vreeker
Haarlem

Kunst schuurt. Dat is een cliché dat bewaarheid wordt in de eerste (honderden) reacties op sociale media. Die handelen over een beeldengroep die deze week wordt geplaatst aan de oostelijke kant van de Dreef in Haarlem. Vooral afschuw, amper verwondering en heel weinig lof gaan er hand in hand.

Huub Vink neemt even in herinnering dat de opgeknapte Dreef er vorig jaar ’zo mooi uit zag’. Van de beeldengroep, beoogd is dat die er minstens een jaar staat, spreekt hij schande.

„Nu wordt dit soort gesubsidieerde troep aan de ingang van de stad gezet. Wat een aanfluiting en een voorbeeld hoe je het aanzicht van je stad naar de knoppen brengt.”

De Dreef heeft bijbehorende commotie in de genen, zou je concluderen bij de kleine volksopstand die is uitgebroken nog voor de opening een feit is.

Aan heel veel reacties valt af te lezen dat mensen het roestige beeld dat bestaat uit potten, pannen, wielen en uitlaten bij voorkeur opgehaald zien door vuilverwerker Spaarnelanden. Na tientallen vergelijkbare commentaren op het roestige geval reageert Doménique Kroon met een eenzaam ’prachtig’.

Hoon en lof voor beelden op Dreef in Haarlem
Op roestig afval groeit een nieuwe stad.
© United Photos/Paul Vreeker

De documentatie is nog niet eens klaar, de namen van de kunstenaars zijn nog niet bekend, aan de verlichting wordt nog gewerkt, maar de oordelen zijn al niet van de lucht. Iemand refereert aan de fraaie historische aanblik die de Dreef tegenwoordig biedt. De beelden, en dan vooral de roestige gevallen, vinden heel wat mensen in disharmonie met wat Haarlem moet uitstralen.

Haarlemmer Pieter Vonck, die eerder ook al als verzetsstrijder in het Dreef-dossier optrad, grijpt zijn kans om zijn aversie tegen GroenLinks te etaleren. „Slimme afleidingsmanoeuvre van de goedkope asfaltprint. De paar vierkante meter groen gras waar GL mee koketteerde zijn hiermee ook weer verdwenen. Allemaal in lijn met de smakeloosheid van deze GroenLinks coalitie.”

De beeldengalerij is bedacht door de stichting Hildebrandmonument. Er bleken heel wat geldschieters bereid in de tentoonstelling geld te stoppen. GroenLinks staat daar niet bij. Haarlem wel, de provincie Noord-Holland en Spaarnelanden ook. Verder zijn het naast de Rabobank vooral ook bedrijven en enkele grote cultuurfondsen die de tentoonstelling betaalden.

Willem Brand heeft de roestberg kennelijk wel in het echt bekeken. Hij noemt het roestige werk van de Haarlemse kunstenaar Marianne Lammersen „kunst om over na te denken. Een reactie op de groeiende berg afval die de wereld teistert en een blik op waar economische groei toe leidt.”

Hij nam waar dat bovenop de afvalberg een toekomst gloort, voor de goede kijker te herkennen aan een strak witte uitgroei.

Iets verderop ziet de toeschouwer een uit buizen opgebouwde liggende figuur die een kus werpt naar de aarde. Dat werk, van Pieter W. Postma, is door de criticasters nog niet naar Spaarnelanden gewenst. Het beeld vertolkt misschien wel het meest de achterliggende boodschap van de hele tentoonstelling die aandacht vraagt voor respect naar de omgeving.

Alle kunstwerken zijn door professionele Nederlandse kunstenaars gemaakt, daarop is een uitzondering. Leerlingen van het Coornhert Lyceum maakten een (ook roestige) stalen boog die aan de buitenkant is voorzien van hun voetafdrukken. Ook hun werk valt matig in de smaak bij mensen op sociale media die het ongetwijfeld niet met eigen ogen zagen.

De organisatoren zijn nu al dik tevreden met de aandacht. Voorzitter Jaap van Zetten liep gistermiddag even langs. Tot zijn genoegen zag hij hoe de kunst opgenomen was in een les van de Dreefschool.

Kinderen kweten zich aan de opdracht te beschrijven wat ze leuk, mooi en bijzonder vonden aan de werken. Hun schriftjes liepen al aardig vol.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.