Olifant-kandidaat Pirita Alderliefste: ’Dans is een sport binnen de kunst’

Pirita Alderliefste: ,,In een choreografie giet ik al mijn liefde en passie voor het vak’’.
© Foto United Photos/Paul Vreeker
IJmuiden

Pirita Alderliefste, Joke Breemouer, Jacqueline Govaert, Yorick van Norden en Marlies Visser zijn de vijf kanshebbers voor De Olifant 2019, de kunst- en cultuurprijs van Haarlems Dagblad/IJmuider Courant. Dit jaar vindt de verkiezing voor de 25e keer plaats. Stemmen voor de publieksprijs kan hier. Alle genomineerden worden in een groot interview aan u voorgesteld. Vandaag is dat Pirita Alderliefste.

Dans is een leerschool voor het leven, zegt Pirita Alderliefste. Daar zijn veel werk en doorzettingsvermogen voor nodig. Die kwaliteiten heeft het hoofd van DanceWorks Velsen ruimschoots in huis. Toen de dansschool werd meegesleurd in het faillissement van Kunstencentrum Velsen in IJmuiden zette ze alles op alles om deze te redden.

,,Mijn hele leven is met deze dansschool verweven”, zegt Pirita. ,,Ik ben hier leerling geweest, docent en nu afdelingshoofd. De dansschool werd 53 jaar geleden opgericht als Balletstudio Velsen, door Corry Koelma. Mijn moeder werkte hier als balletlerares en ik was drie toen ik mijn eerste les volgde. Ik herinner me nog heel goed de studio van toen, onder het kerkje op de Zeeweg in IJmuiden. Eén klein balletschoentje heb ik nog bewaard. Ik had les van mijn moeder, maar zag haar tijdens de les als docent. Ik werd net als alle andere kinderen behandeld.”

Abrupt einde

Op elfjarige leeftijd werd Pirita aangenomen bij de Scapino Dansacademie. Desondanks bleef ze in de avonduren ook lessen volgen in IJmuiden. ,,Ik had zoveel liefde voor deze school, dat ik niet weg kon blijven”, zegt ze. Pirita liep stage bij het Nationaal Ballet en zat in het laatste jaar van de academie, toen aan haar prille carrière als ballerina abrupt een einde kwam.

,,Ik kreeg stressfracturen, dat zijn kleine scheurtjes in het scheenbeen. Van de arts moest ik direct stoppen op hoog niveau, anders liep ik het risico nooit meer te kunnen dansen.” Hoewel de teleurstelling enorm was, ging Pirita niet bij de pakken neerzitten. Meteen stoomde ze door naar de docentenopleiding. ,,Zo zit ik, denk ik, in elkaar. Ik kijk niet graag achterom, maar richt mijn blik liever op de toekomst.”

Motiveren

Trots is het woord dat voortdurend voorbij komt. Pirita is fier op haar leerlingen, die ze regelmatig boven zichzelf ziet uitstijgen, op de school en de docenten. En natuurlijk op de nominatie voor De Olifant, al staat Pirita niet graag in de spotlights. ,,We doen dit met zijn allen”, benadrukt ze meer dan eens.

,,De passie voor dans en de wil die passie over te dragen, zit er bij iedereen in. Ik vind dat wij docenten de opdracht hebben leerlingen juist bij tegenslag te motiveren. Ze te vertellen dat dit erbij hoort, dat je pieken en dalen hebt. We zijn er niet alleen om les te geven, maar ook voor dat emotionele stuk.”

Als docent bij DanceWorks heeft Pirita ontelbare getalenteerde dansers en danseressen naar een hoger niveau begeleid. Ze is nu tien jaar afdelingshoofd. Onder haar leiding ontwikkelde de dansschool zich tot een multidisciplinaire school. Op het programma staan naast klassiek ballet onder meer moderne dans, tapdans, improvisatie, hiphop en breakdance. ,,Het is een andere school geworden, al blijft klassiek ballet de basis voor iedereen die verder wil komen”, vertelt de dansdocente.

Uitvliegen

Voor getalenteerde leerlingen is er de vooropleiding. Jaarlijks vliegen dansers en danseressen uit naar CodArts, ROC Utrecht, de Nationale Balletacademie en het conservatorium. ,,Een danser word je niet, dat ben je”, zegt Pirita.

,,Bij sommige kinderen herken ik dat al als ze de eerste keer komen. Nog geen les gevolgd en ze bewegen zich al als een ballerina. Maar dans is ook hard werken. Het is een sport binnen de kunst. Passie en plezier staan voorop natuurlijk, maar als je hogerop wilt, is er ook discipline voor nodig. Dat houdt in dat je kleding goed zit, je trouw je lessen volgt en respect hebt voor elkaar.”

Afgelopen jaar kwam Kunstencentrum Velsen in zwaar weer. Toen het centrum en alle daaraan verbonden partijen failliet werden verklaard, weigerde Pirita zich daarbij neer te leggen. De hele zomer werkte ze door. Als ze erover praat, blijkt de emotie nog steeds dicht onder de oppervlakte te liggen.

,,Toen ik functie afdelingshoofd van Corry overnam, heb ik haar beloofd dat de school altijd zou blijven bestaan. Nu stond-ie te koop. Dat was een enorme klap. Ik kreeg een soort tunnelvisie. Niets telde meer, behalve de school. Mijn hele leven zit erin tenslotte.”

Een overname door de Bibliotheek Velsen maakte een doorstart mogelijk. Het kunstencentrum is verder gegaan als Kunstform Velsen. ,,Ik ben vooral trots op onze docenten, die het vertrouwen hebben gehad om met ons door te gaan, terwijl ook hun inkomen op de tocht stond. En ook dat we drie maanden na de doorstart alweer een eerste show op het podium hadden staan.”

Rauwe emoties

Pirita geeft zelf ook nog les. Voor haar leerlingen maakt ze voortdurend choreografieën. ,,Die bedenk ik ter plekke in de les. Ik moet de muziek horen en de sfeer proeven, de leerlingen zien en hun bewegingen. In een choreografie giet ik al mijn liefde en passie voor het vak.”

In muziek gecombineerd met beweging kunnen moeilijke momenten verwerkt worden, gelooft Pirita. ,,Door te dansen, vertolk je rauwe emoties naar iets moois. Kinderen leren hier vrij te bewegen en creatief te denken. Dans geeft hen zelfvertrouwen, ook als ze maar een uurtje per week les volgen. Het draait niet alleen om talent, het gaat om de durf te bewegen. Eigenlijk zou iedereen moeten dansen. Het is geestverruimend en met niets te vergelijken.”

Stem hier op Pirita Alderliefste of op een van de vier andere kandidaten

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.