Premium

Melvin Platje: ’Ik voel me wel een paradijsvoetballer’ in Indonesië [video]

Melvin Platje: ’Ik voel me wel een paradijsvoetballer’ in Indonesië [video]
Bali

In Nederland staat Melvin Platje te boek als een modale voetballer, die het zeer naar behoren deed bij bescheiden clubs als FC Volendam, NEC, VVV en Telstar. Hoe anders is de status van de Bussumer in Indonesië. ,,Je wordt hier als profvoetballer op handen gedragen.’’

Dertig jaar is Platje inmiddels. De gangbare paden heeft hij niet bewandeld. Clubs als Neftçi Bakoe, Kalmar FF, Stade Brestois, Hansa Rostock en Lommel United leidden hem naar de Azerbeidzjaanse Premyer Ligasi, de Zweedse Allesvenskan, de Franse Ligue 2, de Duitse 3. Liga en de Belgische Eerste klasse B.

,,Ik heb het avontuur nooit gemeden, nee’’, lacht de aanvaller, die zijn eerste stapjes op een voetbalveld zette bij het Bussumse SDO en later nog voor SV Huizen speelde. ,,De carrière van een profvoetballer is relatief kort, dus moet je eruit halen wat erin zit. Althans, zo sta ik erin.’’

Melvin Platje: ’Ik voel me wel een paradijsvoetballer’ in Indonesië [video]
Melvin Platje in actie voor Bali United FC: ,,Er wordt wel eens denigrerend over gedaan, maar de topclubs hier zouden ook gewoon bovenin meedoen in de eerste divisie.’’
© Foto Bali United FC

Lokroep

Het is precies wat Platje afgelopen zomer naar Indonesië dreef. Na een goed seizoen bij Telstar, waarin hij veertien keer scoorde en met de Velsenaren maar net promotie naar de eredivisie misliep, had hij over belangstelling niet te klagen.

De lokroep vanaf Bali kon Platje echter niet weerstaan. ,,Toen de interesse van Bali United FC concreet werd, heb ik gebeld met Nick van der Velden, waarmee ik twee jaar bij NEC speelde. Die zat daar al en zei: ’als je de kans krijgt, meteen doen’. Daar heb ik maar naar geluisterd.’’

Maandagavond, om tien uur, zijn Platje en Van der Velden te zien in de documentaire Paradijsvoetballers, op Veronica. Daarin wordt het duo gevolgd in de aanloop naar de beladen wedstrijd tegen het PSM Makassar van Wiljan Pluim en Marc Klok, die eveneens gefilmd worden. In 2017 liep het duel in Makassar - een rechtstreeks gevecht om het kampioenschap - volledig uit de hand.

Het thuispubliek werd razend van woede toen Stefano Lilipaly - Nederlander met Indonesische roots - Bali United in blessuretijd naar de titel schoot. De stoeltjes vlogen over het veld en de politie moest eraan te pas komen om de spelers veilig de kleedkamer in te krijgen.

Gehaktballen

Ondanks hun sterrenstatus behouden de vier landgenoten hun Hollandse nuchterheid. Hilarisch is de scène waarin ze een felle discussie voeren over welke gehaktballen nou lekkerder zijn: de Indonesische of de oer-Hollandse.

De makers laten echter ook zien hoe de mannen en hun gezinnen in Indonesië een luxe leventje leiden. Buiten het voetballen om genieten ze met volle teugen van de tropische zon, de hagelwitte stranden met wuivende palmbomen en de rijkdom om hen heen.

,,Ik voel me inderdaad wel een paradijsvoetballer, ja. Het leven hier is geweldig. De club heeft alles tot in de puntjes geregeld. Een villa, schoonmakers, een privéchauffeur. Maar het belangrijkste van alles: mijn vrouw en onze drie ’boys’ hebben het hier fantastisch naar hun zin. Toen we weggingen hadden ze er wel wat moeite mee, maar toen ze het zwembad zagen, waren ze dat snel vergeten. Ze zitten op een geweldige internationale school en het zijn kinderen hè. Die maken zo nieuwe vriendjes. Nee, we missen Nederland eigenlijk totaal niet. Ja, de familie en vrienden. Maar die komen ook geregeld over. Mijn ouders zijn hier nu bijvoorbeeld.’’

Voetbalnomade

De Indonesische competitie loopt van het voorjaar tot half december. Toen Platje zich begin juli bij zijn nieuwe club voegde, was het seizoen dus al halverwege. ,,We stonden op dat moment in de gevarenzone, maar dankzij een goede tweede seizoenshelft zijn we toch nog in de middenmoot geëindigd.’’

De voetbalnomade had daar een belangrijk aandeel in.

,,Ik maakte er tien in achttien wedstrijden. Eigenlijk voelde ik me vanaf dag één hier thuis. Dat is het voordeel van al die verschillende clubs en competities, dan heb je weinig moeite om je aan te passen. Alleen aan de hitte moest ik erg wennen. Zelfs al we ’s avonds speelden, ging ik helemaal stuk. Dit jaar gaan we weer voor de titel. Het niveau valt me trouwens hartstikke mee. Er wordt wel eens denigrerend over gedaan, maar de topclubs hier zouden ook gewoon bovenin meedoen in de eerste divisie. Technisch en fysiek is het een prima competitie en door de aanwezigheid van veel buitenlanders wordt het tactisch ook steeds sterker.’’

Nieuw avontuur

Platje’s contract loopt aan het einde van het kalenderjaar af. Wat de toekomst betreft houdt hij alle opties open.

,,Ik laat het lekker op me af komen. Na vorig seizoen waren er twee Australische clubs concreet. Ik had toen alleen nog een doorlopend contract, maar misschien kloppen die straks wel weer opnieuw aan. Lijkt me een mooi avontuur. Al zou het ook geen straf zijn om hier nog een paar jaar te spelen. Ik voel me fitter dan ooit en het liefst blijven we nog een jaar of vier in het buitenland, om te genieten van andere culturen. De oudste is nu zeven en tegen de tijd dat ’ie naar de middelbare school gaat, willen we zeker terug naar Nederland. Naar Blaricum, waar we een huis gekocht hebben. Want ja, uiteindelijk voelt Nederland toch nog altijd als thuis.’’

Meer nieuws uit Sport Regionaal

Meest gelezen