Haarlems raadslid schrijft gedicht over ouderen: ’Eenzaamheid is onverteerbaar’

Haarlems raadslid schrijft gedicht over ouderen: ’Eenzaamheid is onverteerbaar’
Ziggy Klazes.
© Archieffoto United Photos/Paul Vreeker
Haarlem

Hoe aangrijpend en schrijnend eenzaamheid onder ouderen kan zijn, ondervond Ziggy Klazes afgelopen zondag toen zij koffie schonk in woonzorgcentrum Sint Jacob in de Hout. Haar gevoel van onvermogen brengt zij tot uiting in het gedicht ’ik kon het niet’, dat zij schreef nadat ze het tehuis vroegtijdig in tranen verliet. ,,Er brak iets in me.’’

Twee uur lang zou Klazes - tevens raadslid van GroenLinks in Haarlem - een luisterend oor bieden aan de bewoners via buurtproject Koffieschenken. Na een uur liepen haar emoties echter al zo hoog op, dat ze niet anders kon dan terugkeren naar huis. ,,Ik heb altijd al een zwak gehad voor mensen die geen controle hebben over hun eigen lot. Die onmacht vind ik verschrikkelijk.’’

Ze besloot haar gevoel van onvermogen om te zetten in tekst en deelde het resultaat op haar facebookpagina. Tientallen medestanders geven haar daar lofbetuigingen of steken haar een hart onder de riem.

In haar gedicht beschrijft ze gesprekken die ze heeft gevoerd met drie dames. De eerste strofe gaat over een 97-jarige vrouw die nog heel vief is, maar niet meer op zichzelf kan wonen. ,,Ze is eigenlijk ongelukkig en wil het liefste naar huis, maar ze weet dat het niet meer beter gaat worden. Onverteerbaar.’’

In het tweede deel beschrijft ze haar gesprek met een dementerende dame. ,, Ze knauwde wat op een wafeltje.’’ Contact leggen was lastig. ,,Maar toen dat toch even lukte en ik wilde gaan, vroeg ze: blijf nog even.’’

De conversatie met de derde vrouw was uiteindelijk de druppel die de emmer deed overlopen. ,,Haar man zat in een ander tehuis. Ze wilde eigenlijk alleen maar bij hem zijn, maar dat kan niet. Het greep me echt aan. Het voelt alsof je uit elkaar wordt gerukt.’’

Op dat moment werd het Klazes te veel. ,,Je zit met de ouderen te praten, merkt dat ze dat heel plezierig vinden. Maar tegelijkertijd word je er zo door geraakt. Ik vind het laf van mezelf. ’s Middags ben ik blijven huilen en nu ik eraan denk, grijpt het me weer aan.’’

Klazes hoopt dat meer Haarlemmers een paar uurtjes overhebben voor de oudere medemens. Op de website koffieschenken.nl kunnen stadsbewoners zich opgeven om eens in de paar weken op zondagochtend de handen uit de mouwen te steken. Zelf is Klazes ondanks haar ervaring ook van plan om opnieuw koffie te schenken bij eenzamen. ,,Maar ik moet eerst even herstellen.’’

IK KON HET NIET

Omdat ik luisterde naar haar verhalen

Bijna honderd jaren leven

En een geheugen als een os

en haar ogen zachter werden

Toen ze vertelde over Jos

De broer met de accordeon,

Hij speelde mooi, zo mooi…

Juist daarom

omdat Jos weer even terugkwam

En haar medailles van het turnen

Van toen zij twintig was

Vlak voor de oorlog

Omdat zij even uitsteeg

Boven haar alleen-zijn en verdriet

Daarom had ik moeten blijven

Maar ik kon het niet

Omdat zij niet wist wie ik was

(Ik was die vrouw

die haar een wafel gaf

En koffie uit de automaat)

Noemde zij mij zuster

Omdat de anderen zeiden

‘ Laat haar maar

Zij heeft geen idee meer,

noemt iedereen een zuster’

Omdat zij,

toen ik even bij haar had gezeten

En weer wilde gaan

zei ‘ ach zuster, blijf nog even’

Omdat alleen nog dat

Over leek te zijn

na een lang vergeten leven

Die vraag -‘ ach blijf nog even’

Omdat zij mij even bij zich liet

Daarom had ik moeten blijven

Maar ik kon het niet

Omdat ik haar aanbood

Aan te schuiven

Maar zij me zei

Dat ze liever alleen

zou willen zitten

Maar ze me,

nadat ze me een tijdje

Vanaf haar tafel had bekeken

toch maar wenkte

Om me te vragen

‘Bent u Diewertje Blok?

Wat leuk om u eens

in het echt te kunnen spreken’

Omdat ik uit de keuken

Koekjes voor haar wist te stelen

En zij moest lachen om het stout

Dat ik dat voor haar had gedaan

Omdat zij van koekje houdt

Omdat zij bang was dat ik haar verliet

Daarom had ik moeten blijven

Maar ik kon het niet

Meer nieuws uit Haarlem

Keuze van de redactie