Dansen als kwartjeszoekers in Stalker

,,Dansen in Club Stalker was begin jaren tachtig van de vorige eeuw een bijzonder gebeuren’’, herinnert journalist, muzikant en oud-bezoeker van Club Stalker Paul Lips zich. Het was de tijd van ‘no future’ en het doemdenken.

Hij vertelt: ,,Bezoekers van Stalker zagen er in die dagen uit als vleermuizen of hadden jaren vijftigkleding van hun ouders uit de kast getrokken. De muziek die klonk, was veelal elektronisch, synthesizers domineerden. Tijdens het dansen was het de bedoeling om op één plek te blijven staan, je armen heftig te bewegen en somber naar de vloer te staren. Vooral geen oogcontact met anderen.

Sommige dansers bogen zó ver voorover dat het leek alsof ze iets op die vloer zochten. Dat zette mij er toe aan om op sommige momenten enkele kwartjes en dubbeltjes uit mijn zak te toveren en die langzaam over de vloer te laten rollen. Voor de ‘kwartjeszoekers’.

Lees ook: Felix van der Eerden: ’Club Stalker was een progressieve club’ [video]

Meer nieuws uit Haarlem

Keuze van de redactie