Commentaar: No deal

© AFP

Rens Koldenhof

Een historische beslissing werd het genoemd. Op 23 juni 2016 kozen de Britten tot verrassing van heel Europa én Groot-Brittannië voor zichzelf. Althans zo werd Brexit vertaald door Nigel Farage, die vervolgens razendsnel het hazenpad koos.

Historisch was de uitslag zeker, ook gezien de samenstelling van het electoraat dat voor vertrek stemde.

Het platteland en de babyboomers naaiden de jongeren in het pak. Maar liefst 74% van de Britten onder de 25 jaar stemde voor Europa, maar hun ouders en grootouders dachten er anders over.

Sinds die memorabele dag worstelen de Britten met de vertaling van de uitslag in harde politieke feiten. Want weg uit Europa mag de eilanders als muziek in de oren klinken, de kosten moeten wel binnen de perken blijven.

Vol vertrouwen werd daarom onderhandeld om de gunstige handelsbetrekkingen en de vreedzame oplossing van het Ierse conflict overeind te houden. Een gemeenschappelijk Europa, maar dan zonder het vrije (migranten)verkeer, zeg maar. Een kansloze missie.

Een halfslachtig compromis, waarin de belangrijkste beslissingen vooruit worden geschoven, in ruil voor het opgeven van iedere zeggenschap binnen Europa is het resultaat. Op 23 juni 2016 maakten de Britten een historische vergissing. Tenzij ze dat alsnog toegeven.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.