Jaap Ploos van Amstel (92) blijft prikkelen

Jaap Ploos van Amstel (92) blijft prikkelen
Jaap Ploos van Amstel en Johanna van Steen.
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Spaarndam

Schilder Jaap Ploos van Amstel (92) voelt zich even Sinterklaas als hij mag gaan zitten op de grote stoel die Johanna van Steen voor hem heeft klaargezet. Voor een publiek van 25 mensen vertelt hij zaterdagmiddag in de dorpskerk van Spaarndam over zijn beschouwingen over kunst.

Daar heeft hij lang en breed over kunnen nadenken, dat blijkt wel uit het verhaal. ,,Het gaat niet zozeer om hoe ik mijn kunst zie, maar welke invloeden voor mij belangrijk zijn geweest.” Dat zijn er veel. Hij citeert van Hegel tot Gerrit Komrij en Jan Cremer om maar een paar namen te noemen. ,,Ik heb veel citaten verzameld door de jaren heen, dus voor vanmiddag heb ik maar even een greep gedaan in de grabbelton.”

Uit de overvloed aan citaten wordt duidelijk dat Ploos van Amstel zijn werk ziet als een analyse van de werkelijkheid, die weer dient om het achterliggende te tonen. Maar ook bij zijn werk is het mogelijk dat mensen er iets in zien, wat hij er zelf nooit bewust in heeft gelegd. ,,Er kwam eens een man naar me toe die me vertelde dat hij uit mijn werk had begrepen dat de dood ontstaat uit het leven en het leven uit de dood. Ik wist van niets”, vertelt hij het publiek.

De lezing hoort bij de tentoonstelling van recent werk van Jaap Ploos van Amstel dat nu in de galerie aan de Kolk in Spaarndam te zien is. ,,Er zit veel beweging in”, vertelt Van Steen als ze even meeloopt door de galerie.

Er zijn tekeningen te zien van mensen die tegen de klimmuur aan het Spaarne in Haarlem klimmen en mensen die over elkaar heen buitelen op de trampolines op het strand van Zandvoort. ,,Ik ga daar langs om te schetsen”, licht Ploos van Amstel toe. In het atelier ontstaan nieuwe composities waarin die beweging te herkennen is.

Hij slaagt er in om het publiek even op het verkeerde been te zetten. Een groepje staat in de voorste kamer van de galerie te peinzen voor een serie schilderijen waarin vormen te herkennen zijn, maar niet in een keer duidelijk is wat. ,,Oh wacht even, het zijn werkhandschoenen. Dat je bedenkt de te gaan schilderen. Daar zou ik nooit opkomen.”

Meer nieuws uit Haarlem