De bladeren vallen, de treinen krijgen nu rust

© United Photos/Paul Vreeker

De locomotieven staan droog binnen te wachten op het nieuwe jaar.© foto hmc

1 / 2
Hein Flach
Nieuw-Vennep

De blaadjes vallen, de treinen zijn weer opgeborgen. De locomotieven staan binnen. De wagons en auto’s in de schuur.

We vinden Ton van der Pol (67) in zijn tuin. Hij kijkt niet verrast als er een nieuwsgierige vreemdeling het tuinpad op wandelt. Dat gebeurt zo vaak. Zijn hele perceel is omgetoverd tot een miniatuurlandschap met een spoorbaan. Honderden meters ’tuinspoor’ liggen er, tunnels, stations, huisjes, auto’s, als een soort Madurodam.

Van der Pol vertelt er meteen bij: dit is een uit de hand gelopen hobby. ,,Ik ben er al een jaar of zeventien mee bezig. Ik was altijd al gek van treinen. Dat is een virus. Als ik op vakantie was in het buitenland en ik zag een bordje ’Bahnhoff’, dan moest ik erheen. Gelukkig had ik een vrouw die dat heel goed begreep. Ze is helaas vorig jaar overleden. We hebben zo veel stations bezocht. Ik wist, daar wil ik ooit wat mee doen.’’

Zijn hond Bo, een enthousiaste terriër, blaft vrolijk, springt tegen de bezoeker op en hapt daarna in een kluif. Van der Pol heeft 44 jaar lang een groothandel gehad in bloemen. Dat was altijd hollen. Hij is nu twee jaar gepensioneerd, heeft geen verplichtingen meer. ,,Het is heerlijk dat ik mijn tijd kan besteden zonder dat móeten.’’ Als kind had Van de Pol een Trix-treintje. Die verkocht hij toen hij zestien was. ,,Want ik wou een brommer. Ik heb er altijd spijt van gehad dat ik die trein heb verkocht.’’ Ongeveer dertig jaar geleden kocht hij dit huis. De tuin bestond voornamelijk uit gras. ,,Ik maaide me een versuffing. Daar wilde ik vanaf. Toen kwam er een idee naar boven. Ik was een keer door iemand met tuinspoor - of groot spoor - in aanraking gebracht. Ik ben begonnen met één baantje, hier in de rondte. Dat was ik heel gauw zat. Ik dacht: dat moet om mijn huis heen.’’ Van der Pol legde tunnels aan; pvc-pijpen die onder het houthok doorgingen, rails door de voortuin en terug via de andere kant van het huis. ,,Dan ben je ze drie, vier minuten kwijt. Dat maakt het leuk.’’ Daarna kwam het grote station, de huisjes, een vijver. ,,Daar wil je een brug overheen hebben.’’ En de ’items’: bijvoorbeeld een watertoren die in brand staat. Brandweer erbij, en cameraploegen. ,,Je ziet het licht van het vuur door de raampjes flikkeren. Zo creëer je dingen.’’

Hij wijst op een baan die steil omhoog gaat; daarop rijdt een locomotief die ook in Beieren rijdt, met een tandwiel op de assen. Die kan 45 graden bergop en -af. En er is een kabelbaan met gondels. ,,Alles werkt.’’ Het decor is een grote foto van een Alpentafereel.

Van de Pol wijst nog op een vrijstaand huis met een erf en een hek. De woning van zijn broer in Canada, op kleine schaal nagebouwd. ,,Hij is helaas overleden. Voor mij is dat plekje heel dierbaar. Dat heb ik erin geknutseld.’’

Nu de herfst is ingetreden, krijgen de zeven treinen, tien locomotieven en ongeveer 55 rijtuigen, rust. De wintertijd is de periode voor het onderhoud.

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.