Marion Cotillard laat nieuw gezicht zien in fraaie film

Hanneke van den Berg

Solidariteit, het is een bijna ouderwets woord. Maar mocht u vergeten zijn wat het betekent, dan zijn hier de gebroeders Dardenne met ’Deux jours, une nuit’. Let op, het is geen traditioneel vakbondsdrama. De Dardennes laten juist zien wat er van solidariteit overblijft in onze moderne samenleving waarin iedereen zogenaamd eigen keuzes maakt.

Een film vol gewetensvragen met een ijzersterke hoofdrol van Marion Cotillard, die hier een nieuw gezicht laat zien.

Het zal je maar gebeuren. Zojuist hersteld van een depressie wil Sandra (Cotillard) weer aan de slag bij het bedrijfje waar ze werkt. Maar precies op dat moment hoort ze dat ze ontslagen is. Het is crisis. Haar zestien collega’s mochten stemmen - willen ze hun bonus houden of leveren ze die in zodat Sandra kan blijven? Ze kozen de bonus. Ontredderd en met grote aarzeling onderneemt Sandra een laatste wanhoopsactie. Ze heeft één weekend om bij al haar collega’s langs te gaan. Misschien kan ze hen op andere gedachten brengen.

’Deux jours, une nuit’ sluit nauw aan bij het eerdere werk van deze filmende Belgische broers. Sociaal bewogen drama’s die zich vaak concentreren op de eenzame zoektocht van de hoofdpersoon. Het leverde hen al tweemaal een Gouden Palm op: voor ’Rosetta’ (1999) en ’L’enfant’ (2005).

De plot van ’Deux jours, une nuit’ is eigenlijk verrassend eenvoudig. Dat er bij een enkele wending misschien een vraagteken te zetten is, doet weinig af aan de overtuigingskracht van de menselijke invalshoek. Ook de ontknoping is slim. De Dardennes zoeken het niet in gemakkelijke tegenstellingen van goed of fout. Als kijker vraag je je herhaaldelijk af: wat zou ik zelf hebben gedaan?

Niet breed

Eigenlijk schamen veel van Sandra’s collega’s zich, maar ze hebben het allemaal niet breed dus die bonus kunnen ze echt niet missen. Sandra moet dat toch begrijpen. Maar zelfs de onvoorwaardelijke steun van haar echtgenoot (mooie, ernstige rol van Fabrizio Rongione) verandert weinig aan Sandra’s gevoel afgeschreven te zijn. De breekbaarheid van zelfvertrouwen, daar gaat het ook over.

Even helder en zonder opsmuk is Marion Cotillard (’La vie en rose’, ’Inception’, ’The immigrant’) in een rol die anders is dan wat ze meestal laat zien. Geen geromantiseerd personage maar een ontroerend authentieke vertolking. Een kwetsbaar iemand met wie je intens meeleeft. Haar Sandra doet je met een schok beseffen hoe belangrijk het is elkaar niet te laten vallen.

Deux jours, une nuit

Regie: Jean-Pierre en Luc Dardenne

Met: Marion Cotillard, Fabrizio Rongione

Vier sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.