Impardonnables

Medewerker Internet

Regie: André TéchinéMet: André Dussolier, Claire Bouquet

Met zijn weidse beelden van de lagune van Venetië oogt ’Impardonnables’ als een Belangrijke Film. De relationele schijnbewegingen van Franstalige en Italiaanse personages wekken de schijn van Grote Europese Cinema. Wat verwachten wij tenslotte anders van veteraan André Téchiné, maker van bekroonde werken als ’Rendez-vous’ (1985) en ’Les roseaux sauvages’ (1994)?

Bij nadere beschouwing is ’Impardonnables’ echter weinig meer dan een opgeblazen soapdrama, bevolkt door alcoholistische moeders, ijzige minnaressen, ontspoorde zonen, rebellerende dochters, lesbische oud-geliefden en een badderende zelfmoordenaar.

Deze coterie van met zichzelf overhoop liggende types verzamelt zich rond de Franse detectiveschrijver Francis, die naar Venetië is gereisd om in alle rust aan een nieuw boek te werken.

Echt serieus lijken zijn schrijfplannen niet: bij de eerste de beste huizenbezichtiging vraagt hij zijn makelaar (ijskoningin Carole Bouquet) om bij hem in te trekken. In de volgende shot blijkt de zakenvrouw zowaar te zijn ingegaan op dit curieuze verzoek van een wildvreemde.

Nu klaagt de schrijver dat hij door zijn liefde voor de makelaar niet aan schrijven toekomt. Voor Téchiné is die schrijverblokkade niet een kwestie die serieus filmisch onderzoek behoeft: het is eerder een plot-alibi om de schrijver doelloos door het Giethoorn van het Zuiden te laten dwalen.

Een bezoek van Francis’ volwassen dochter zorgt voor nog meer afleiding: na enkele dagen verdwijnt deze spring-in-’t-veld van de aardbodem, waarop Francis de wodka-slempende vriendin van zijn maîtresse inhuurt om als detective op onderzoek uit te gaan.

Ook de criminele en diepongelukkige zoon van de alcoholiste wordt voor Francis’ karretje gespannen: de jaloerse zestiger wil dat de jongeman zijn geliefde gaat schaduwen. Hoewel de filmtitel onvergeeflijke zaken belooft, kabbelt het drama over verstoorde relaties tussen moeders en zonen, vaders en dochters, en tussen tegenwoordige en voormalige geliefden nogal vrijblijvend voort over de fotogenieke wateren van Venetië.

Na een akelig gevalletje dierenmishandeling, een melodramatisch sterfgeval en een semi-pornografische videobrief krijgt schrijver Francis ineens de geest en is de writers block weer voorbij.

Helaas hadden Téchiné en zijn medescenarist Mehdi Ben Attia bij het schrijven van de slotscènes een minder sterke dag: zij besluiten de film met het meest obligate open einde dat je maar kunt bedenken.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.