Het rijke leven van een vrijbuiter

Foto: Anko Stoffels

Ad Heesbeen
Gorssel

Hans Melchers is miljardair. Dat is een aangenaam ’beroep’. Hij liet in Gorssel zijn eigen museum bouwen dat op 30 mei officieel wordt geopend. Daar komt een deel van de 1500 schilderijen die hij uit de failliete boedel van DSB (Dirk Scheringa) kocht. De mecenas van de Achterhoek vertelt zijn levensverhaal.

We waren gewaarschuwd. Hans Melchers zou een nukkige en nogal arrogante man zijn, die je zo maar voor de rechter sleept. Wat blijkt: hij is een uiterst vriendelijke en goedlachse beer van bijna 77 jaar. Dat komt misschien omdat hij zijn vrouw Monique voor het vraaggesprek heeft meegenomen. Ze zegt tegen haar Hans: „Jij bent de leukste man van de wereld.” Hij vindt dat een tikkeltje overdreven: „Ik ben een prettige, slome lobbes en een vrijbuiter.”

Rond het middaguur zitten we in het verbouwde hotel-restaurant De Roskam in Gorssel. Pal naast het museum MORE, een afkorting van MOdern REalisme. Op 30 mei wordt dit museum feestelijk geopend door minister Henk Kamp (Economische Zaken).

Dat Melchers dit restaurant, pal naast het museum, zou kopen, was helemaal niet voorzien. „Dit eeuwenoude pand stond te koop. Toen hoorde ik dat er misschien een wokrestaurant zou komen, dacht ik: dat nooit, naast mijn museum. Toen heb ik het maar gekocht en de straat ertussen ook. ”

Bijzonder

Het succesverhaal van Hans Melchers is heel bijzonder. Met een beetje mazzel of fingerspitzengefühl is hij miljardair geworden. Eerst geloofde niemand dat die man met die rommelige baard zo vermogend zou zijn. Maar op een gegeven moment kon de Quote 500 er ook niet meer omheen. Volgens het Amerikaanse blad Forbes is hij zelfs de op twee na rijkste man van ons land en de 853e van de wereld.

„Ik was jarenlang eigenaar van Melchemie in Arnhem. Rond mijn vijftigste had ik genoeg van het maken en verkopen van kunstmest en chemicaliën en verkocht de boel. Ik dacht: wat zal ik eens met mijn geld doen? Ik sloot me op in een kantoortje en bestudeerde een boekje van ABN Amro over beleggen. Ik stak bijna al mijn geld in HAL Investments. Het beleggingsbedrijf van de familie Van der Vorm. Mijn eerste aandelen kocht ik in 1985 voor 4,50 gulden. Ze staan nu op 140 euro.”

Profijt

HAL Investments is nu circa 8 miljard waard. Hij heeft achttien procent van de aandelen. Dat is al 1,5 miljard…„Maar je moet het eerst maar eens voor dat bedrag kunnen verkopen. En ik wil helemaal niet verkopen. Ik vind het prima zo. De echte grootaandeelhouder Martijn van der Vorm is een geweldige investeerder en daar heb ik van geprofiteerd. Hij belegde niet in internet, maar wel in oerdegelijke Nederlandse bedrijven en in (zonne)brillen. Dan denk je: wie investeert nu in brillen? Want je kunt je ogen toch laseren of contactlenzen dragen. Wat blijkt: miljoenen Chinezen en Brazilianen mankeren niets aan hun ogen maar dragen toch brillen. Zonder glas of met spiegelglas. Is modieus.”

Martijn van der Vorm is een sfinx. Je ziet hem nooit, hij geeft nooit interviews, maar trad vorig jaar wel af als president van het familiebedrijf om het wat rustiger aan te doen. „In de jaren negentig zijn Martijn, toen nog piepjong, en zijn inmiddels overleden vader Nico bij mij op bezoek geweest. Een sympathieke maar terughoudende man. Toen we om een uur ’s nachts afscheid namen, zei zijn vader: ’Ga ons nou niet in het vaarwater zitten. Bel van de week even.

Dan nemen we jouw HAL-pakketje – zelf hebben ze bijna 70 procent – voor een aantrekkelijke prijs over’. Dat heb ik niet gedaan en later ook niet. Ik zie Martijn een keer per jaar op de algemene vergadering van aandeelhouders, meestal in Monaco. Ik geloof dat hij daar een groot deel van de tijd woont. Hij is totaal onzichtbaar. Ik weet niet eens of hij getrouwd is en of hij kinderen heeft. Ik heb nog nooit een biertje met hem gedronken. Hij verstopt zich bij het begin en na afloop van de vergadering. Hij opereert als een soort inspecteur Columbo, maar hij heeft alles in de hand. Bescheiden en geniaal en naar het schijnt de op en na rijkste familie van ons land.”

Opdonders

Melchers begint te lachen op de vraag hoe je als miljardair leeft. „Geld zegt mij op zich niets en ik heb ook wel eens financiële opdonders gehad, maar ik zal niet ontkennen dat het prettig is. We zijn de bezitters van het prachtige landgoed ’t Onstein bij Vorden met 252 hectare grond waar we zelf kunnen jagen en dat doe ik graag. Want hier in de Achterhoek krijg je echt geen verwijten als je op de fiets rijdt met een geschoten haas tussen de bagagedragers.

Monique en ik zijn ook gek op bridgen. Ik heb veel geld in de bridgebond gestoken. Daardoor konden we wereldkampioen worden en bridgeclub ’t Onstein, de beste van Nederland, speelt op ons landgoed. Die twee musea bouw ik ook een beetje voor de Achterhoekers. Een prachtvolk waar wij ons zeer mee verbonden voelen.”

Een rijk leven heeft zijn aangename kanten. Melchers: „We kunnen met een privévliegtuig in ruim vier uur in ons zomerhuis op Corsica zijn. Dat is prettig. Maar mijn vrouw en ik vinden het veel leuker om met de Bentley op de bonnefooi door Frankrijk te rijden. Een gewoon hotelletje nemen, nieuwe restaurants ontdekken en dan laden we de kofferbak vol met wijnen en vind ik het leuk als we goedkoper inkopen dan onze wijnleveranciers.”

Schilderijen

In het naast De Roskam gelegen museum bezichtigen hangt overigens nog geen schilderij. Het is een kolossaal gebouw, dat pal achter het oude, monumentale gemeentehuis staat, wat ook werd aangekocht. Daar komt een brasserie. Melchers: „De combinatie van een oud gemeentehuis met een ultramodern museum kan volgens mij een groot succes worden. Ik vind het ontwerp van Hans van Heeswijk, de architect van de Hermitage in Amsterdam en de verbouw van het Mauritshuis, geweldig. Ik wilde alleen geen voegen en die zijn er ook niet gekomen.”

Hans Melchers is niet erg scheutig met informatie hoeveel geld hij in beide musea investeert. Hij zegt: „Er wordt gezegd dat Dirk Scheringa veertig miljoen voor de bijna 1500 schilderijen heeft betaald. Die kwamen na het faillissement in handen van Deutsche Bank. Uiteindelijk heb ik de schilderijen voor ongeveer veertien miljoen euro gekocht. De bouwkosten van het museum bedragen ruim tien miljoen, de aankoopkosten van kasteel Ruurlo een miljoen. Daar komen nog heel wat verbouwingskosten bij: zeg maar een totale investering van enkele tientallen miljoenen euro’s. We verwachten in Gorssel zo’n 60.000 bezoekers per jaar dus die investering krijg ik er nooit uit. Tenzij ik er een stichting van maak en subsidie aanvraag. Zie het als een cadeautje voor de Achterhoek.”

Zijn er voor de rest nog wensen voor de familie Melchers? Hans: „Ik wil vooral rust, want de onderhandelingen over de bouw van dit museum en de aankoop en renovatie van het tweede museum in kasteel Ruurlo met orangerie was een tour de force. De aankoop van kasteel Ruurlo, indertijd ook in gebruik als gemeentehuis, is een jongensdroom. In het torentje bevindt zich zelfs bladgoud. De oudste fundamenten stammen uit de negende eeuw. ’’

Kostbaar

,,De verbouw is een kostbare onderneming. Als daar over twee jaar de schilderijen van Carel Willink hangen, ben ik een gelukkig mens. Je kunt er ook trouwen. Als het museum klaar is, loop ik tegen de tachtig. Dan zal ik wel een beetje dementeren. Dan laat ik me omscholen tot buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand en vertel ik ondeugende verhaaltjes aan jonge trouwstelletjes die ik ga trouwen. Dat kijkt me wel een aardig einde.”

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.