De rock-’n-roll van Sky Pilots riekt naar de seventies

Hanneke van den Berg

Ze waarschuwen maar even: wie niet van gitaren houdt, moet niet bij Sky Pilots zijn. Maar wie gesteld is op het geluid van sixties en seventies zou zich wel eens prima thuis kunnen voelen bij de kersverse rockband.

Dat het kwartet zich noemt naar het nummer ’Sky pilot’ van Eric Burdon & The Animals uit 1968 zegt genoeg over de eigen voorkeuren. Dat in de stem van zanger Matthijs van Duijvenbode een verre John Lennon weerklinkt (badkamergalm incluis) geeft een extra duwtje. En dat-ie in zijn bewegingen ook nog eens op Mick Jagger lijkt… Ja, ja, ’t is wel goed, trapt Van Duijvenbode op de rem. ,,De naam van Jim Morrison werd ook al genoemd. Nou, dank je wel, zeg ik dan. Wat ik wil is een zaal inpakken en platspelen. Anders kun je net zo goed de plaat opzetten.’’

Dakterras

De band ontstond op het dakterras van Matthijs’ Amsterdamse woning. Typisch zo’n rock-’n-rollverhaal. Zaten ze daar in de zon, Matthijs samen met Gitarist Robin Berlijn, drummer Kees Schaper en bassist Mano Hollestelle. Zegt Robin: ’Ik verveel me, laten we een band oprichten die alleen nummers uit 1964 speelt’. En Kees: ’Laten we dan ook zelf liedjes gaan maken’.

Een opvallende overeenkomst is dat ze allemaal ’sidemen’ zijn geweest, muzikanten die in de begeleidingsband van andere artiesten spelen. Van Duijvenbode – geboren en getogen Heemskerker - werkte als toetsenist intensief samen met Tim Knol, maar koos vorig jaar een andere weg. ,,We hadden twee platen gemaakt, ik was een groot deel van Tim Knol geworden. Ik wilde iets anders, was benieuwd wat hij zou maken als hij het alleen zou doen.’’ Vervolgens speelde hij in de bands van Douwe Bob en Tangerine, net als Horinees Kees Schaper. Robin Berlijn speelde onder meer met Ellen ten Damme en Kane.

Arbeidershuisje

Afgelopen zomer trokken ze zich terug in een arbeidershuisje op het Friese platteland. Bas en drums in het huiskamertje van drie bij drie meter, gitaarversterkers in de keuken. Met z’n vieren schrijven en schaven aan nummers, dagenlang experimenteren met de positie van de microfoons, het was allemaal mogelijk. Van Duijvenbode: ,,Zoiets geeft je een jongensboekgevoel. Als ik moet werken in een studio die 500 euro per dag kost, word ik een maniak, wil ik per se alles uit zo’n dag halen. Hier was het niet zo’n big deal.’’

Wilden ze een sixties- en seventies-plaat maken? Welnee, zeggen ze in koor. ,,We wilden de plaat maken die wij te gek vonden’’, zegt Schaper. Robin Berlijn: ,,Zo gauw je er over na gaat denken wordt het onnatuurlijk en werkt het niet meer. Zoveel mogelijk hart, zo min mogelijk hoofd. Wij hebben een heel basaal geluid, bijna minimalistisch. Zeker live is het uitgekleed.’’

De gitaar is dominant, ook al omdat Van Duijvenbode niet al te veel toetsen wilde spelen. Live wil hij echt de zanger zijn, ’met losse handen’, zoals collega Robin Berlijn het omschrijft. ,,Er zijn niet veel zangers die dat durven.’’

Van Duijvenbode. ,,Natuurlijk zijn er mensen die denken: die arme jongen zat daar zo opgesloten achter zijn piano, die wil ook eens vooraan staan. Zo is het niet. Ik heb hele leuke dingen gedaan, rolde van het een in het ander en had er heel lang niet over gedacht om iets voor mezelf te doen. Maar sinds dit voorbij kwam heb ik niet meer teruggekeken.’’

Sky Pilots

Sky Pilots (V2). Het album verschijnt 7 april. Te zien: 6/4 Taverne, Bergen. 14/4 Paradiso, Amsterdam.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.