’Rest is gewoon mazzel’

Marco Bakker. Foto Kees Blokker

Hans Visser
Beverwijk

Marco Bakker is 75, zit al ruim een halve eeuw in het zangersvak en heeft nog steeds een volle werkagenda. Morgen bijvoorbeeld begint zijn nieuwe tournee met de Drie Baritons: Henk Poort en Ernst Daniël Smid. ,,We hebben enorm veel plezier, maar bewaken wel de kwaliteit.’’

Het leven van de Drie Baritons begon als een vette knipoog naar Pavarotti, Domingo en Carreras die de wereld plat zongen als de Drie Tenoren. Inmiddels zijn ook de baritons al aardig grensoverschrijdend. ,,De Antillen en vorig jaar nog Indonesië: Jakarta, Bandung en Surabaya. Uitverkocht met onwaarschijnlijk veel jeugd. We werkten daar noodgedwongen met een orkestband, maar tijdens de komende tournee werken we weer met een echt orkest onder leiding van Maurice Luttikhuis. Voor de pauze zingen we vooral Ierse liederen. Na de pauze brengen we ’The best of’.’’

Traviata

En passant maakt hij nog even melding van zijn Weense concerten en zijn komende rol bij Opera Zuid. ,,Miranda van Kralingen vroeg me daar voor de grote vaderrol in ’La Traviata’. Heel eervol, maar intussen zing ik ook meer liederen: Schubert, Schumann. Met Selma Harkink heb ik nu plannen om samen een liedprogramma te brengen. Je doet voor een veel kleiner publiek, maar wat is dát mooi.’’

Hoe hij het volhoudt? ,,Ik doe aan sport, eet verstandig, drink mijn glas wijn en probeer ondanks alle de drukte toch regelmatig te leven. De rest is gewoon mazzel.’’

Sonneveld

Hij is dat wellicht gewend ,,Tijdens mijn studietijd speelde ik een klein rolletje in de musical ’My fair lady’, naast Wim Sonneveld als grote ster. Je kwam dan vaak om twee, drie uur ’s nachts thuis. Toch zat ik dan de volgende morgen om kwart over acht op het conservatorium. Bij die musical heb ik veel geleerd. Tussen de coulissen keek ik graag naar de scènes van Sonneveld en Johan Kaart. Die had een monoloog van anderhalve minuut, maar na 700 voorstellingen was die uitgegroeid naar zeven minuten: Kaart wist zo goed hoe je de aandacht vasthoudt.’’

De zanger won daarna al snel de nodige prijzen: Den Bosch, Rio de Janeiro en München. Al net zo snel kwam hij terecht bij de prestigieuze opera van Glyndebourne, waar hij onder meer de titelrol zong in ’Eugen Onegin’ van Tsjaikovski. Met ’Glyndebourne’ ging hij ook op reis. ,,In Glasgow werden de zangers na de voorstelling voorgesteld aan koningin Elisabeth en Prins Philip. Zij had prachtige violetblauwe ogen, zoiets moois had ik nog nooit gezien.’’

Balletmeisjes

,,Haar man vroeg me waar de balletmeisjes waren gebleven. Door de adrenaline van die avond was ik wat overmoedig en zei dat ze wel even wilde voorstellen. Hij zei: ’Later, als ’Madam’ weg is. Philip kwam hij inderdaad terug en het werd reuze gezellig. Ik geloof ook dat hij goed kon vinden met Bernhard.’’

Zijn internationale klassieke carrière is nadien bepaald indrukwekkend, toch kent het grote Nederlandse publiek hem vooral van zijn televisieshows vol operette en musical ,,Ik had daarin ook graag af en toe een Schubertlied gezongen, maar de regie vond dat niet zo geschikt. Opera lukte soms nog wel, maar het moest daar vooral licht zijn. De klassieke pers had daar veel moeite mee. Ach, ook in het buitenland kom je dat tegen. Hermann Prey las na een optreden in Duitsland een recensie met de woorden: ’Helaas beheerst hij alle genres’.’’

Drie Baritons

Met: Marco Bakker, Henk Poort, Ernst Daniël Smid. Orkest o.l.v. Maurice Luttikhuis. Info: de3baritons.nl.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.