Creaties Paul Schulten op catwalk LXRY-beurs

Paul Schulten. Foto ANP

Creaties van Paul Schulten. Foto Diana Kok

1 / 2
Nanska van de Laar

Hier loop je niet zomaar binnen voor een jurk. Hoewel modeontwerper Paul Schulten bij de P.C. Hooftstraat zit. Op een toplocatie, ingeklemd tussen cultuurpaleizen als het Van Gogh, het Rijks en het Concertgebouw. Ragfijne vitrage voor de ramen in een voormalige villa ontnemen je het zicht op de rekken met jurken en pakken binnen.

Hier koop je geen jurk maar een Japon. Bekoorlijk met diamanten zoals straks te zien op de LYRY-beurs waar Paul een show geeft met Gassan Diamonds.

De entree is majesteitelijk. Paul wijst je de deur rechts in de hal: de kamer met de vitrage. Het visgraten parket kraakt onder zijn voeten als hij vertrek verlaat om even later binnen te komen met een kopje koffie van poppenhuisformaat. Espresso. Goede. Pauls antiek ogende bureau met rond gebogen poten staat pontificaal midden voor de vensters. Zijn fauteuil erachter, twee damesstoeltjes ervoor. Rood overheerst; rood leer op de tafel, en rood beklede stoeltjes. De sfeer is sereen, intiem. Moet wel, want duidelijk moet zijn dat over de klanten hier niet wordt gesproken. Chantal Janzen is een goede bekende, dat wil Paul nog wel laten vallen. En zijn satijnen jurk, met een geborduurd schilderij van wijlen Jan Sluijters, wordt gedragen door een balletdanseres.

’Spreekuur’. Op een van die zeteltjes neem je plaats om te overleggen wat je wilt. Het andere ’troontje’ is voor een eventuele echtgenoot of vriendin. Mits je de laatste durft mee te nemen. Want ga je hier ’supergekleed’ de deur uit dan kost je dat, grapt Paul vaak, ’weer een paar vriendinnen’.

Prijzen

Veel aandacht trekt rood. Maar tussen de avondjurken en pakken aan de rekken in dit intieme boudoir vind je geen ’rouge’. ,,Ik heb wel veel met rood gedaan’’, zegt Paul. Het is z’n lievelingskleur, samen met zwart en cyclaam. Van mosterdgeel moet hij niets hebben. ,,Staat niemand.’’ En gewoon geel vindt hij moeilijk. ,,Staat niet iedereen.’’ De modeontwerper, groot geworden bij Van Gils, Interface, Claudia Sträter en vooral de in 2010 overleden Edgar Vos,  omringt zich graag met zijn topstukken. Hand geborduurd, afgezet met pailletten, zoals de lichtblauw-met-zalmroze jurk waarop de hele aardbol elegant staat afgebeeld. Vind je die strokenjurk met brede biezen als het klavier van een piano fantastisch? Of die jurk van stof als de huid van een python? Naar prijzen vraag je niet. Je weet van tevoren dat het prijskaartje in elk geval drie nullen telt. Als je het wel doet, hoor je dat je tienduizend euro mee moet nemen wil je met die ’pianojurk’ de deur uit gaan. Maar wat wil je? Paul werkt met het duurste van het duurste. ,,Wat je hier betaalt, dat kost het.’’ Hij doelt op het materiaal, arbeidsloon en wat er verder nog zo aan kosten zijn om Paul en zijn vijf werknemers aan het werk te houden.

En dan het materiaal. Voel dat dunne, dus heel soepel vallende leer met studs. Nee, fout. Het is leer, zo bewerkt dat het lijkt of er studs op zitten. Wil je er een jurk van maken, dan ben je, even rekenen, gauw 750 euro aan materiaal ’kwijt’.

Sommige klanten brengen hun juwelen mee. Maar hoe draag je ze? Aan Paul de opdracht om er een jurk bij te maken. Zo’n vraag krijgt hij best vaak. Daarom is zijn samenwerking met Gassan zo toepasselijk. Alles doet de ontwerper in overleg met de klant. De meeste vrouwen die iets van Paul Schulten willen, kennen zijn smaak (hij houdt van de volwassen vrouw met een taille en een ’mooie ronde kont’) en zij combineren dat met hun wens.

Gunfactor

Daaruit rolt een kledingstuk voor een vrouw en niet voor een meisje zoals ’middelbaar en ouder’ er nu, naar Pauls smaak, te vaak probeert uit te zien. De klant kan ook ’gewoon’ iets passen, iets anders, want de modeontwerper doet veel meer. Hij is nu bezig met het minimalistisch kleden van vrouwen. Natuurlijk merkt hij ook dat mensen minder uitgeven. ,,De vraag is hoe ga je ermee om. De echte ondernemers gaan wel door.’’

De pakken van de Amsterdammer zijn niet met de hand genaaid maar met de machine gestikt omdat het strak moet zijn. ,,Als handwerk iets toevoegt, dan doe je dat. Voor de rest gebruik je de machine omdat het eindresultaat een mooi, scherp gemaakt kledingstuk moet zijn.” ’La Nouvelle Garçonne’, noemt Paul zijn haute couture collectie voor deze winter. Hiermee refereert hij aan de term ’La Garçonne’ uit de twintiger jaren van de vorige eeuw toen vrouwen zich een plat en sluik silhouet aanmaten. Lang zal dit niet blijven, hoopt hij. ,,Het gaat allemaal kleurrijker worden.’’ Paul Schulten is dol op antiek, beeldende kunst en laat zich inspireren door een kunstschilder als Félix Vallotton en heel veel videoclips. Hij steunt violiste Tosca Opdam die binnenkort in New York moet optreden. ,,De ene business moet de andere ondersteunen. Zij is een goede ambassadeur voor ons Nederlanders.’’

Paul zegt dat succes een combinatie is van talent, een gunfactor en hard werken. Van rijk en beroemd, dat zich hier heel discreet achter een pasgordijn kan verkleden, is hij niet onder de indruk. ,,Ik kijk niet op mensen neer en ik kijk niet tegen ze op.’’

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.