Mathieu Almaric is al zijn personages

Mathieu Amalric als de oudere versie van Paul Dédalus in ’Trois souvenirs de ma jeunesse’. Foto PR

Nanska van de Laar

De Franse acteur Mathieu Amalric is terug bij waar het voor hem begon. Negentien jaar na zijn doorbraak als acteur, kruipt hij in dezelfde rol, opnieuw onder regie van Arnaud Desplechin. De oudere versie van hoofdpersoon Paul Dédalus blikt in ’Trois souvenirs de ma jeunesse’ terug op zijn jeugd, en dan met name op een intense romance. Amalric: „Paul was als een oud kostuum van Arnaud dat ik nog een keer aantrok.”

Heel comfortabel zat dat pak niet, maakt de 49-jarige acteur meteen duidelijk. „Het ging niet allemaal automatisch. Integendeel. Hoe langer je elkaar kent, hoe meer de angst groeit dat je elkaar zou kunnen teleurstellen. Het is eigenlijk net een liefdesverhouding. Je moet hard blijven werken om elkaar tevreden te houden.”

Toekijker

’Trois souvenirs de ma jeunesse’ markeert de zesde keer dat het duo samenwerkt. Regisseur Desplechin ontdekte hoe uniek Amalric was toen hij hem liet auditeren voor de rol van Paul Dédalus in ’Comment je suis disputé’ (1996). „Ik had hem gevraagd om tegenspel te geven voor verschillende actrices”, vertelt de filmmaker. „Het was steeds dezelfde scène, maar ik merkte dat hij bij iedere vrouw op een andere manier speelde. Meestal zijn acteurs juist heel erg met zichzelf bezig en gefocust op wat ze doen. Maar Mathieu acteerde niet, hij reageerde. Zijn eigen spel kon hem geen zier schelen. Het ging hem puur om de vrouw die voor hem stond. Dat was voor mij de perfecte definitie van Paul Dédalus: een man die beïnvloed wordt door anderen. Mathieu heeft een ongelooflijk vermogen om toekijker te zijn.”

Amalric zelf blijft er bescheiden onder. „Ik ben geen acteur. Voor de mensen die de films maken vind ik dat heel vervelend. Ik kom aanlopen en zeg dat ze van mij mogen maken wat ze willen. Daar probeer ik dan het best mogelijke uit te halen.”

Dat leverde tijdens de opnames wel eens opmerkelijke situaties op, vertelt Desplechin. „We moesten een moeilijke scène draaien en Mathieu vroeg me of ik het voor wilde doen. Maar om dat voor elkaar te krijgen, ging ik hem juist nadoen. Dus uiteindelijk zie je hoe hij mij nadoet, die hem nadoet”, zegt de filmmaker lachend.

Wrang en hard

„Maar in andere scènes had ik zijn acteerwerk juist nodig om de tekst te begrijpen die ik zelf had geschreven. Mathieu kan me heel erg verrassen. Ik wist niet dat de eenzaamheid van Paul Dédalus zo wrang en hard had kunnen worden.”

In ’Trois souvenirs’ is de grootste rol weggelegd voor de jongere versie van dat personage. Moest acteur Quentin Dolmaire dan op een jongere Amalric lijken? „Nee, totaal niet”, reageert Desplechin.

Zelfportret

„Het moest nou ook weer geen lange blonde jongen worden, maar hij hoefde er niet precies zo uit te zien, of zo te klinken. Quentin heeft overeenkomsten met het personage, niet met Mathieu. Hij heeft een bepaalde gave om te serieus te zijn. Dat sluit aan bij hoe Paul is. Omdat hij zo serieus is, zoekt hij naar chaos, en dat is zijn vriendin Esther. De opnames waren een soort spel tussen Quentin, Mathieu en mezelf; ieder van ons liet een eigen versie van Paul zien.”

„Ieder personage dat ik schrijf, is ergens een zelfportret”, vertelt Desplechin. „Ik denk dat er bijvoorbeeld ook ergens iets van mezelf in ’Rois et reine’ zit, een man die heel zuur en arrogant is. En als ik aan de eeuwige vrijgezel in ’Trois histoires’ denk, dan zit daar ook een facet van m’n eigen karakter in. Ik kan dus niet zeggen dat ik echt zelf Paul Dédalus ben. Ik ben ook Esther en Paul’s vrienden. Ik ben al m’n personages.”

Geliefd acteur

In Frankrijk is hij al jaren een geliefd acteur door rollen in films als ’Comment je suis disputé’, ’Rois et reine’ en ’Le scaphandre et le papillon’ (alle drie goed voor een César, de Franse Oscar), maar ook internationaal heeft Mathieu Amalric naam gemaakt. Zo speelde hij Bond’s tegenstander in ’Quantum of solace’, was hij in Steven Spielberg’s ’Munich’ te zien als Franse informant en smeet hij als de Pastry Assassin taarten naar beroemde gezichten in het satirische ’Cosmopolis’ van David Cronenberg. En ook met regisseur Arnaud Desplechin maakte hij een Engelstalige film: ’Jimmy P’.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.