Ad de Zwart in het zonnetje gezet door Heemsteedse voetbalclub HBC

Ad de Zwart is gehuldigd door zijn club.

Ad de Zwart is gehuldigd door zijn club.© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Frenk Klein Arfman
Heemstede

Hij had al eens gevraagd wanneer hij eindelijk zelf gehuldigd zou worden. Zondag was het zo ver. HBC zette Ad de Zwart (59) flink in het zonnetje nu hij voor de vijfhonderdste wedstrijd als lid van de technische staf bij het eerste van de club betrokken was.

Zijn beide broers speelden in het eerste van HBC en zijn vader was lang leider van dat team. Als kind kwam Ad met zijn vader mee en wandelde hij voor het eerst door de kleedkamer van het eerste. Zijn beperking zat een carrière als voetballer in de weg, maar dat weerhield Ad er niet van langer dienst te doen bij het het keurkorps van de Heemsteedse voetbalvereniging dan alle andere leden van de familie De Zwart.

Hij begon als materiaalman en de laatste 35 jaar is hij masseur. Waarbij hij zo zijn eigen, zichzelf aangeleerde, technieken gebruikt. Broer Ralph: ,,Wat vet in zijn handen, dan wat van zijn eigen spuug erbij en vervolgens beginnen bij de kuiten en eindigen met de duimen hard in de lies.’’ Leon Bakker vult lachend aan: ,,Hij kneedde soms zo hard dat we blij waren als we het veld op konden.’’

Een verslaggever van een andere krant krijgt hiervan een demonstratie als hij Ad vraagt naar zijn massagekunsten. In plaats van te antwoorden, spuugt Ad in de handen en is minutenlang de benen van de wat ongemakkelijk ogende man aan het masseren.

Taart

Speciaal voor de huldiging van het club-icoon en ’mascotte van het eerste’ zijn alle oud-spelers van het eerste uitgenodigd. In de rust van de wedstrijd van het eerste kunnen ze samen met Ad taart eten en herinneringen ophalen.

Ad geniet met volle teugen nu hij ’eindelijk’ zelf wordt gehuldigd. Een omstander: ,,Hij zag al die andere huldigingen en had al een paar keer geïnformeerd wanneer hij nu eens aan de beurt zou zijn. Geen enkele schroom, heerlijk.’’

Ad poseert intussen met de handen in de zij op een manier zoals Ronaldo dat wel doet na een doelpunt. Hij knuffelt dames en schudt handen op weg naar het hoofdveld waar het eerste straks zal spelen. Uit de luidsprekers galmt The Final Countdown. Maar een finale is het voor Ad niet, hij gaat gewoon door zolang hij het kan opbrengen. En dat zou best nog wel eens lang kunnen zijn, want HBC is zijn leven. Zijn kamertje hangt dan wel vol met Feyenoordspullen, maar de hele week spookt HBC door zijn hoofd.

Ralph: ,,Het is letterlijk lachen als ze winnen en huilen als ze verliezen.’’ Zijn andere broer Wim: ,,Hij zit al om tien uur klaar in de kantine voor de uitwedstrijden. Ook al vertrokken ze pas om twaalf uur.’’

Glimlach

Als de spelers het hoofdveld oplopen, houdt voorzitter Rob Roomeijer een toespraak. In 1974, toen Rob in het eerste speelde, liep Ad daar al rond. Luid applaus klinkt van de tribune. Ook krijgt Ad een ingelijst HBC-shirt met opdruk ’Ad 500’. Hij ondergaat het met een grote glimlach op zijn gezicht. Eindelijk.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.